Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Літанкета Свабоды: Леанід Дранько-Майсюк


Аўтар фота: Джон Кунстадтэр.

Леанід Дранько-Майсюк нарадзіўся 10 кастрычніка 1957 у Давыд-Гарадку, што на Гарыні, у сям’і цесьляра Васіля і агародніцы Любы. Скончыў давыд-гарадоцкую сярэднюю школу № 2 (1974). Рабіў на «Хабішчах» — на мясцовым заводзіку сьлясарна-мантажнага інструмэнту (1974-1976). Дзякуючы расейскай пісьменьніцы Лідзіі Абухавай паступіў на завочнае аддзяленьне маскоўскага Літаратурнага інстытуту імя А. М. Горкага ў паэтычны сэмінар Д. Кавалёва (1975). Быў прызваны на службу ў армію (1976). Адслужыўшы, перавёўся ў Літаратурным інстытуце на вочнае навучаньне — спачатку ў сэмінар С. Смірнова і У. Мількова, а пазней — Я.Ісаева і У. Мількова (1978). Па вучобе з Масквы пераехаў у Менск і з ласкі Міхала Дубянецкага пачаў працаваць у выдавецтве «Мастацкая літаратура» (1982). Са жніўня 2002 — на вольнай працы. Сябар Саюза беларускіх пісьменьнікаў.

Аўтар кніг: «Вандроўнік» (1983), «Над пляцам» (1986), «Тут» (1990), «Проза радости» (Масква, «Советский писатель», 1991), «Пра тое, як я...» (1992), «Акропаль» (1994), «Стомленасьць Парыжам» (1995), «Гаспода» (1998), «Места і сьвет» (2000), «Паэтаграфічны раман» (2002), «Вершы. Каханьне. Проза» (2003), «Белая вежа» /у суаўтарстве з Ю. Кабанковым/ (Уладзівасток, 2004), «Цацачная крама» (2008), «Анёлак і я» (2009), «Кніга для спадарыні Эл» (2012). Зьяўляецца ляўрэатам прэміі «Залаты апостраф» за нізку апавяданьняў надрукаваных у 2005 у часопісе «Дзеяслоў».


1. Для каго вы пішаце? (Хто ваш ідэальны чытач?)

«Польку беларускую» напісаў для ўсяго народу, «Горад Боны і Давыда» — для Давыд-Гарадка, «Стомленасьць Парыжам» — для аматараў высокай паэзіі; «Анёлак і я» створаны для ўдумлівых чытачоў, «Штабс-фэльдфэбель Брукман» — для людзей, якія любяць ваенную прозу, «Пляцяр Піліп» — для прыхільнікаў народных апавяданьняў, «Кніга для спадарыні Эл» — для спадарыні Эл...

2. Дзе вам найлепш пішацца, і калі?

Я праехаў усю Эўропу і толькі ў Парыжы, у Люксэмбургскім садзе, склаў адзін (толькі адзін!) верш «У стомленасьці ёсьць тваё імя...» — з гэтага вынікае, што найлепш пішацца мне толькі дома, там, дзе мая сям’я.

3. Аўтарам якой ужо напісанай кнігі вы хацелі б быць?

Такіх кніг вельмі шмат, усе яны беларускія і няпоўны іхні сьпіс прыкладна такі — «Вянок» М. Багдановіча, «Спадчына» Янкі Купалы, «Новая зямля» Якуба Коласа, «Дзьве душы» М. Гарэцкага, «Сястра» Кузьмы Чорнага, «Птушкі і гнёзды» Янкі Брыля, «Людзі на балоце» І. Мележа, «Сотнікаў» В. Быкава, «Каласы пад сярпом тваім» У. Караткевіча, «Загадка Багдановіча» М. Стральцова, «Аўтамат з газіроўкай з сыропам і без» У. Някляева, «Шчасьце быць...» Барыса Пятровіча, «Малітва воч» Э. Акуліна, ​ "Алімпіяда" І. Пташнікава і "Гаспадар-камень" Г. Далідовіча. ​

4. Які літаратурны герой найбольш падобны да вас?

Ваця Браніславец — герой раману Кузьмы Чорнага «Сястра».

5. Хто ваш улюбёны пісьменьнік?

Кніг улюбёных шмат, а пісьменьнік адзін — Міхась Стральцоў.

6. Што вы цяпер чытаеце?

П’есу Васіля Дранько-Майсюка «Сатурніянка» — твор пра эфэмэрныя дзівосы нашай сучаснасьці і вечныя напружаныя цуды жыцьця і творчасьці Язэпа Драздовіча.

7. На якіх замежных мовах (расейская ня лічыцца) вы можаце чытаць?

Вывучаючы ў віленскіх архівах 1920-я і 1930-я гады (эпоху Заходняй Беларусі), навучыўся чытаць па-польску.

8. Якая ваша найбольш улюбёная кніга з напісаных вамі?

«Стомленасьць Парыжам».

9. Якую кнігу вам яшчэ хочацца напісаць?

Хачу напісаць аповесьць пра час акупацыі немцамі майго роднага Давыд-Гарадка.

10. Калі вы адчуваеце сябе найбольш свабодным?

Калі ні пра што ня думаю.

Глядзець камэнтары (7)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG