Лінкі ўнівэрсальнага доступу

4 жніўня спаўняецца 100 гадоў з дня нараджэньня народнага пісьменьніка Беларусі Янкі Брыля. Клясык беларускай літаратуры пражыў доўгае і насычанае жыцьцё, аднак некаторыя старонкі біяграфіі дагэтуль закрытыя нават ад ягоных калегаў па цэху.

Піша Адам Глобус.

У пасьляваеннай беларускай літаратуры было шмат пісьменьнікаў высокага росту. Чуў і пра такое...

Напрыканцы саракавых гадоў на нейкі чарговы зьлёт літаратараў у Маскву прыехалі маладыя беларускія празаікі Навуменка, Мележ і Брыль. Крытыкі жартавалі, што цяпер у беларускую літаратуру бяруць толькі высокіх хлопцаў.

Ня ведаю, як астатнія, а Янка Брыль ганарыўся сваім ростам. Шмат пра яго казаў і пісаў. Ажно пакуль не пачуў заўвагу ад Ларысы Геніюш.

Устаючы на банкеце, Брыль каленам зачапіў стол з бутэлькамі да талеркамі. Зазьвінеў посуд. Добра, што тым разам нічога не перакулілася і не пабілася. Янка Брыль, каб пераадолець няёмкую цішыню, паўжартам сказаў: «Які ж я вялікі!»

Брыль нават самыя сурʼёзныя рэчы любіў казаць з усьмешачкай. Ларыса Геніюш не прымала такую іранічную танальнасьць у размове і сказала проста: «Ты не вялікі. У цябе ногі доўгія!»

Брыль зазлаваў, але пярэчыць апальнай паэтцы ня стаў. Нашто? Калі адкінуць усё малазначнае, дык у параўнаньні з той жа ж Геніюш пісьменьнік Янка Брыль і народны, і дальнабачны, і вялікі.

Янка Брыль, Рыгор Няхай і Алесь Кучар у Каралішчавічах. 1952 г. З фондаў БДАМЛМ
Янка Брыль, Рыгор Няхай і Алесь Кучар у Каралішчавічах. 1952 г. З фондаў БДАМЛМ

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG