Некаторыя найбольш цікавыя публікацыі Свабоды мінулага тыдня.
Чаму на беларускія храмы нацягваюць залатыя «цыбуліны»?
На сайце Petitions.by працягваецца збор подпісаў супраць «антырэстаўрацыі» беларускіх цэркваў — зьмены іх аўтэнтычнага выгляду і «насаджэньня пазалочаных купалоў-цыбулін». Свабода пацікавілася ў адмыслоўцаў, ці падзяляюць яны меркаваньне аўтараў пэтыцыі, што «цыбулізацыя» храмаў ёсьць мэтанакіраваным зьнішчэньнем культурных асаблівасьцяў Беларусі.
Нехакейная нацыя. 7 прычынаў правалу беларусаў у хакеі
«Я пішу ўсім целам». 10 радкоў пра паэтку Вальжыну Морт
Амэрыканска-беларуская паэтка і перакладчыца Вальжына Морт па дарозе зь Беларусі ў Італію правяла паэтычную вечарыну ў Празе, на якой яе вершы прагучалі па-беларуску, па-ангельску і па-чэску. Прапануем 10 фактаў і цытатаў найбольш вядомай беларускай паэткі ў замежжы.
«У маім стане біць татуіроўкі? Ты пра што ўвогуле»
19-гадовая Жэня Панфіленка зь Ельску бясплатна робіць ахвочым татуіроўкі. Такім чынам дзяўчына знаходзіць новых знаёмых і сяброў, адначасова шліфуючы майстэрства.
За чый кошт жыве Крым пасьля анэксіі Расеяй
Чаму нацыянальныя паркі сталі галоўнымі паляўнічымі гаспадаркамі Беларусі
Эколягі Беларусі ўздыхаюць з палёгкай. 14 траўня скончылася самае працяглае за апошні час год веснавое паляваньне. Указам прэзыдэнта ў 2018 годзе ягоны тэрмін павялічылі з 28 да 60 дзён. Ва ўсіх краінах Эўропы паляваньне ўвесну забароненае. Чаму яго не забароняць у Беларусі і як нацыянальныя паркі сталі галоўнымі лабістамі паляўнічых, высьвятляе Свабода.
У чаканьні захаду сонца. Мусульмане Менску пачалі пост Рамазан. ФОТА
У мусульманаў сьвету пачаўся Рамазан. Цягам месяца вернікі трымацьмуць пост ад узыходу да захаду сонца, устрымлівацца ад ежы і напояў, інтымнай блізкасьці. Пасьля захаду сонца падчас Рамазану мусульмане зьбіраюцца грамадою на вячэру. Фотарэпартаж Свабоды пра першы вечар посту ў менскім саборным мячэце.
Беларускія міліцыянты ў большасьці сваёй цалкам бяспраўныя, — Мікалай Казлоў
З жыцьця аднаго «зялёнага чалавечка», які пераехаў у Беларусь
Чалавечак, назавем яго так, пераяжджае жыць у Беларусь. Яму тут падабаецца, сытна, камфортна, ніхто яго нічым не папракае, ні ў чым не абмяжоўвае і нават не вылучае з агульнае масы. Жыві, калі прыехаў, у нас месца хопіць усім ахвочым. Піша Сяргей Дубавец.