New York Times ідэнтыфікавала расейскіх дэсантнікаў, якія расстрэльвалі ўкраінцаў у Бучы

Журналісты амэрыканскага выданьня The New York Times ў сваім расьсьледаваньні прыйшлі да высновы, што выканаўцамі масавых забойстваў мірных жыхароў у Бучы Кіеўскай вобласьці былі вайскоўцы 234-га дэсантна-штурмавога палка пад камандаваньнем падпалкоўніка Арцёма Гарадзілава.

Восем месяцаў журналісты выданьня зьбіралі доказы датычнасьці расейскіх вайскоўцаў да масавых расстрэлаў жыхароў Бучы. Сабраныя імі доказы паказваюць, што забойствы мірных жыхароў былі часткай наўмысных і сыстэматычных намаганьняў расейцаў «прарвацца» ў Кіеў.

«Расейскія салдаты дапытвалі і каралі бяззбройных мужчын і забівалі людзей, якія выпадкова пераходзілі ім дарогу — дзяцей, якія ўцякалі з сем’ямі, мясцовых жыхароў, якія спадзяваліся знайсьці ежу, людзей, якія проста спрабавалі дабрацца дадому на роварах», — піша NYT.

У Бучы журналісты правялі некалькі месяцаў пасьля адступленьня расейскіх войскаў. Яны апыталі мясцовых жыхароў, сабралі запісы з камэр назіраньня і атрымалі эксклюзіўныя кадры зь дзяржаўных крыніц.

Затым прааналізавалі матэрыялы і з дакладнасьцю да хвіліны рэканструявалі забойствы людзей на вуліцы Яблунскай, якую мясцовыя жыхары цяпер называюць «дарогай сьмерці». Сярод доказаў датычнасьці 234-га дэсантна-штурмавога палка — запісы тэлефонных размоваў і расшыфраваныя пазыўныя камандзіраў на расейскіх радыёканалах.

Нягледзячы на тое, што ў Бучы знаходзіліся розныя расейскія вайсковыя часткі, а колькасьць забітых мірных жыхароў перавышае 400 чалавек, галоўным вінаватым у забойствах на вуліцы Яблунскай журналісты называюць менавіта 234-ы дэсантны полк, які базуецца ў расейскім горадзе Пскове. Журналісты паказваюць на адпаведную вайсковую тэхніку, уніформу, радыёстанцыі і ўпаковачныя талёны на скрынях з боепрыпасамі.

«Жыхары Бучы казалі, што калі расейскія вайскоўцы іх дапытвалі, у іх часта адбіралі тэлефоны. Падазраючы, што вайскоўцы таксама маглі забраць тэлефоны пацярпелых, нашы журналісты атрымалі ад украінскіх уладаў базу ўсіх званкоў і паведамленьняў, якія паступалі з Бучанскага раёнау ў Расею цягам сакавіка. Апытваючы сваякоў ахвяраў, мы зьбіралі іх тэлефоны і правяралі, ці ёсьць яны ў базе. Паўстала жахлівая карціна: салдаты рэгулярна выкарыстоўвалі тэлефоны ахвяр, каб тэлефанаваць дадому ў Расею, часта празь некалькі гадзін пасьля іх забойства», — піша NYT.

Прааналізаваўшы тэлефонныя нумары расейскіх вайскоўцаў і выявіўшы профілі ў сацыяльных сетках, зьвязаныя з членамі іх семʼяў, СМІ ідэнтыфікавалі два дзясяткі дэсантнікаў, якія ўваходзілі ў склад 234-га палка.

«У многіх выпадках мы апытвалі іхных сваякоў і прама размаўлялі зь некаторымі вайскоўцамі, двое з якіх пацьвердзілі, што яны былі ў 234-м палку і знаходзіліся ў Бучы», — адзначылі журналісты.

Таксама яны ідэнтыфікавалі тры дзясяткі ахвяраў расейскіх злачынстваў, асноўнай прычынай сьмерці якіх сталі агнястрэльныя раненьні.

Забойствы мірных жыхароў у Бучы, як адзначаецца ў расьсьледаваньні, не былі выпадковымі актамі гвалту. Ахвяры на вуліцы Яблунскай не загінулі ў перакрыжаваным агні расейскіх і ўкраінскіх войскаў і не былі памылкова расстраляныя падчас баявых дзеяньняў.

«Расейскія войскі іх наўмысна забілі, імаверна, у межах сыстэматычнай зачысткі, каб забясьпечыць шлях да сталіцы. Дзясяткі мірных жыхароў былі расстраляныя. У іншых выпадках мужчын, падазраваных у сувязях з украінскімі вайскоўцамі, затрымлівалі і забівалі», — піша NYT.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Расейскі вайсковец, які ваяваў у Бучы, уцёк у Гішпанію і заявіў пра гатоўнасьць сьведчыць аб ваенных злачынствах Расеі

Журналісты змаглі таксама ідэнтыфікаваць асобу камандзіра 234-га палка падпалкоўніка Арцёма Гарадзілава. Паводле сьледзтва, ён кіраваў дзеяньнямі расейскага дэсанту ў Бучы. Яго знаходжаньне ў гэтым горадзе пацьвярджаюць запісы камэр відэаназіраньня, а таксама два вайскоўцы гэтага палка, якія знаходзіліся ў горадзе. Таксама яго зафіксавалі ў Бучы, дзе ён разам з двума іншымі вайскоўцамі хадзіў па вуліцах каля целаў забітых украінцаў.

Доказам датычнасьці расейскіх дэсантнікаў 234-га палка да зьверстваў у Бучы стала сымболіка на вайсковай тэхніцы, якую яны спрабавалі схаваць, дакумэнтацыя, пакінутая ў горадзе, і асабістыя справы захопнікаў. У прыватнасьці, у адным з дакумэнтаў пазначаны нумар вайсковай часткі пскоўскіх дэсантнікаў — в/ч 74268. Яны таксама пакінулі пасьля сябе шаўрон свайго палка.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Прэзыдэнт Украіны: расейцы пакінулі пасьля сябе на Херсоншчыне такія ж зьверствы, як і ў іншых рэгіёнах

Другога красавіка Кіеўшчыну вызвалілі ад расейскіх войскаў. Пасьля адступленьня расейскіх вайскоўцаў у вызваленых гарадах і вёсках зафіксавалі масавыя забойствы мірнага насельніцтва. Найбольш масавыя — у Бучы.

Крэмль «катэгарычна адхіляе любыя абвінавачаньні ў забойствах мірных жыхароў», хоць факты забойства падчас расейскай акупацыі былі пацьверджаны спадарожнікавымі здымкамі.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Расьсьледаваньне: катаваньні цывільных у Кіеўскай вобласьці былі загадам расейскага камандаваньня, а не ініцыятывай салдатаў