Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Выведка Вялікай Брытаніі: памілаваньне вагнэраўцаў, якія ваявалі ва Ўкраіне, стане сур’ёзнай праблемай для грамадзтва Расеі

Адно з пахаваньняў наймітаў ПВК «Вагнэр» у Краснадарскім краі
Адно з пахаваньняў наймітаў ПВК «Вагнэр» у Краснадарскім краі

Расейская армія ўжо год намагаецца выйсьці на адміністрацыйныя межы Данецкай і Луганскай абласьцей, але дасягнуць гэтай мэты пакуль ня можа.

У выведцы Міністэрства абароны Вялікай Брытаніі прагназуюць, што ў наступныя тыдні тысячы расейскіх асуджаных, якія ваявалі ў складзе прыватнай вайсковай кампаніі (ПВК) «Вагнэр», будуць памілаваныя і вызваленыя.

«Хоць прыкладна палова завэрбаваных зьняволеных, пэўна, загінулі або атрымалі раненьні, зьвесткі з Расеі сьведчаць аб тым, што ПВК выконвае сваё абяцаньне вызваліць тых, хто выжыў. Пасьведчаньні, выдадзеныя вызваленым вэтэранам-вагнэраўцам, нібыта зацьвердзіў сваім указам Пуцін», — адзначаюць брытанскія выведнікі.

Офіс ПВК «Вагнэр» па наборы наймітаў у расейскім горадзе Чыта
Офіс ПВК «Вагнэр» па наборы наймітаў у расейскім горадзе Чыта

У выведцы Вялікай Брытаніі нагадалі, што пік вэрбаваньня вязьняў прыпаў на восень 2022 году, калі асуджаным абяцалі скасаваць выракі праз паўгода службы ў ПВК.

«У сувязі з тым, што „Вагнэру“ цяпер, імаверна, забаронена вэрбаваць асуджаных, гэты адток пагоршыць праблемы з асабовым складам ПВК. З другога боку, масавае вызваленьне асуджаных за цяжкія злачынствы, якія маюць баявы досьвед, стане сур’ёзнай праблемай для расейскага грамадзтва», — адзначае вайсковая выведка Вялікай Брытаніі.

Інстытут вывучэньня вайны: найбольшыя страты ПВК «Вагнэр» нясе пад Бахмутам

Экспэрты амэрыканскага Інстытуту вывучэньня вайны (ISW) зьвяртаюць увагу на складанасьці, зь якімі сутыкнулася ПВК «Вагнэр» з аднаўленьнем сваіх сіл пасьля вялікіх стратаў пад Бахмутам. Кіраўніцтву кампаніі не дазволілі перавезьці свае падразьдзелы з замежжа ва Ўкраіну.

Паводле справаздачы ISW, гэта можа сьведчыць аб тым, што Міністэрства абароны Расеі перашкаджае аднаўленьню вайсковага патэнцыялу ПВК ва Ўкраіне, але пры гэтым захоўвае яе ролю за мяжой.

Украінскі вайсковец у горадзе Аўдзеўка Данецкай вобласьці. 10 сакавіка 2023 году
Украінскі вайсковец у горадзе Аўдзеўка Данецкай вобласьці. 10 сакавіка 2023 году

Экспэрты Інстытуту вывучэньня вайны адзначылі нязначныя посьпехі расейскай арміі ў Бахмуце і ягоных ваколіцах. Адначасова расейцы павялічылі тэмп баявых дзеяньняў пад Аўдзееўкай, спадзеючыся яе атачыць, але панесьлі вялікія страты. У ISW мяркуюць, што расейскія сілы ня змогуць захаваць дынаміку распачатых атак.

«Расейскія войскі, магчыма, актывізуюць намаганьні, каб дасягнуць хаця б нязначных посьпехаў, перш чым яны страцяць ініцыятыву ва Ўкраіне. Застаецца магчымасьць таго, што прасоўваньне Расеі можа прымусіць Украіну выйсьці з Бахмуту ці Аўдзееўкі, хоць цяпер малаімаверна і першае, і другое», — перакананыя ў Інстытуце вывучэньня вайны.

Жорсткія баі за Бахмут ідуць два месяцы

Намесьніца міністра абароны Ўкраіны Ганна Маляр паведаміла, што на гэтым тыдні спаўняецца два месяцы ад моманту абвастрэньня баёў за Бахмут.

«Ніхто ня верыў, што ва ўмовах настолькі інтэнсіўных атак ворага можна ўтрымаць горад больш як тыдзень, максымум двух. Але дзякуючы мужнасьці і гераізму тысяч нашых воінаў, а таксама ўмеламу кіраўніцтву нашых генэралаў і афіцэраў, абарона Бахмута трымаецца і магчымасьці яшчэ ня вычарпаныя», — заявіла Ганна Маляр.

Расейская армія ўжо год намагаецца выйсьці на адміністрацыйныя межы Данецкай і Луганскай абласьцей, але дасягнуць гэтай мэты пакуль ня можа.

Бахмут Данецкай вобласьці. люты 2023 году
Бахмут Данецкай вобласьці. люты 2023 году

Але, як сьцьвярджаюць у Генэральным штабе Ўзброеных сіл Украіны, расейцы не зьніжаюць тэмпаў сваіх наступальных дзеяньняў на пяці кірунках у гэтым рэгіёне: ліманскім, бахмуцкім, аўдзееўскім, мар’інскім і шахтарскім. За апошнія содні, украінцы адбілі ў Данецкай і Луганскай абласьцях 120 атак.

У паведамленьнях Міністэрства абароны Расеі таксама згадваюцца гэтыя кірункі як асноўныя, дзе трываюць інтэнсіўныя баі. Аднак інфармацыя аб тым, што расейскія войскі прасунуліся, пакуль адсутнічае.

Вайна Расеі супраць Украіны

  • А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
  • Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
  • 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
  • З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
  • Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
  • 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
  • У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
  • 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
  • З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
  • 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
  • З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
  • Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.

Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.

Тэмы гэтага артыкулу
XS
SM
MD
LG