«Украінская праўда» прыводзіць словы сьпікера Нацыянальнай гвардыі Руслана Музычука ў эфіры нацыянальнага тэлемарафону:
«Каля Лісічанску ідуць лютыя баі, аднак горад не акружаны і знаходзіцца пад кантролем украінскіх войскаў».
У вячэрняй зводцы Генштабу УСУ паведамляецца, што расейскія войскі замацоўваюцца ў Верхнякаменцы, разьмешчанай паблізу Лісічанску. Раніцай 2 ліпеня ў Генштабе паведамлялі, што на Лісічанскім напрамку каля Верхнякаменкі расейскія войскі вялі наступ, але посьпеху ня мелі і адышлі.
Расейскае інфармагенцтва ТАСС у суботу, са спасылкай на прадстаўніка самаабвешчанай «ЛНР» Віталя Кісілёва, паведаміла, што падразьдзяленьні так званай «народнай міліцыі ЛНР» увайшлі ў Лісічанск і знаходзяцца ў раёне стадыёну «Шахтар». Адзначаецца, што гэта практычна цэнтар гораду.
Карэспандэнт іншага расейскага дзяржаўнага агенцтва «РИА Новости» перадаў зь месца падзей, што «Лісічанск узяты і знаходзіцца пад кантролем саюзных сіл».
Таксама расейскія СМІ распаўсюдзілі камэнтар памочніка кіраўніка Чачні, камандзіра спэцпадразьдзяленьня «Ахмат» Апці Алаўдзінава аб тым, што Лісічанск перайшоў пад поўны кантроль прарасейскіх сіл.
Сам Кадыраў раней 2 ліпеня, а таксама прадстаўнік «народнай міліцыі ЛНР» Андрэй Марочка заявілі аб поўным атачэньні Лісічанску і блякаваньні ўкраінскіх падразьдзяленьняў, якія знаходзяцца ў гэтым горадзе. Увечары Кадыраў напісаў у Telegram, што расейскія сілы ўсталявалі кантроль над Лісічанскам.
«Камандзір спэцыяльнага палка паліцыі... Замід Чалаеў, сумесна з шостым казацкім палком ўвайшлі ў Лісічанск з боку Папасненскага напрамку і ўзялі пад кантроль горад», — напісаў кіраўнік Чачні.
У Генштабе УСУ гэтыя заявы расейскага боку пакуль не камэнтавалі, піша Ўкраінская служба Радыё Свабода.
У апошнія дні Лісічанск падвяргаўся інтэнсіўным ракетным абстрэлам, баявыя дзеяньні вядуцца тыдзень пасьля таго, як пад кантроль расейскіх вайскоўцаў перайшоў горад Севераданецк, разьмешчаны каля Лісічанску на іншым беразе ракі Северскі Данец. Перад захопам Севераданецк быў практычна цалкам разбураны.
Лісічанск называлі ключавым для Масквы месцам бітвы ў Данбасе — у яе спробе заваяваць украінскі прамысловы цэнтар Данбас.
Вайна Расеі супраць Украіны
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.