«Абстаноўка нагадвае матрошку». У гомельскім СІЗА працягваецца разбор справы Лосіка, Ціханоўскага і іншых

Ігар Лосік, Сяргей Ціханоўскі, Мікалай Статкевіч, Уладзімер Цыгановіч, Арцём Сакаў, Дзьмітры Папоў
Ігар Лосік, Сяргей Ціханоўскі, Мікалай Статкевіч, Уладзімер Цыгановіч, Арцём Сакаў, Дзьмітры Папоў

29 чэрвеня судовае паседжаньне аднавілася ў закрытым рэжыме ў гомельскім СІЗА. Адвакаты маюць падпіску аб неразгалошваньні, ім забаронена што-кольвек казаць пра справу і судовы разгляд. Мяркуецца, што ў канцы ліпеня можа быць вынесены прысуд.

Па выніках паседжаньня 26 чэрвеня Натальля Мацкевіч, адвакатка Ціханоўскага, напісала ў сваім twitter: «Гомель, СІЗА-3. Абстаноўка нагадвае матрошку: чарада спэцтэхнікі перад агароджай ізалятара, за ім — турма, у турме — пакой, у пакоі — клетка, у клетцы — людзі, у людзях — душа».

Дар’я Лосік: «Сказалі, каб я была акуратнай»

Кансультант Радыё Свабода Ігар Лосік за кратамі ўжо 369 дзён. Усе дні, што ідзе суд па яго справе, ля сьценаў СІЗА-3 Гомля дзяжурыць жонка Ігара Дар’я.

«Шчыра кажучы, пра сам працэс я сказаць нічога не магу, — кажа Дар’я Лосік. — Усе на падпісцы аб неразгалошваньні. Гэты працэс — таямніца за сям’ю замкамі. Падрабязнасьцяў і дэталяў судовага працэсу я ўвогуле ня ведаю. Лісты мне ад Ігара не даходзяць ужо тыдзень. Магчыма, гэта нейкі блёк на перапіску. Але я дакладней не магу сказаць».

Па словах Дар’і Лосік, судзяць яе мужа на тэрыторыі СІЗА-3 Гомля з аўторка па пятніцу, паседжаньняў у выходныя дні і па панядзелках няма. Прадугледжаны таксама перапынак на абед.

Сама Дар’я ўсе дні, пакуль ідзе паседжаньне, знаходзіцца ля сьценаў гомельскага СІЗА. Чым выклікае заклапочанасьць «людзей у цывільным».

«Яны пэрыядычна правяраюць, ці на месцы я, — расказвае Дар’я Лосік. — Я тут сяджу пад сьцяной. Пэрыядычна могуць нешта сказаць на мой адрас, але я ўжо прывыкла. Пытаюцца, як у мяне справы, такія размовы. Яшчэ сказалі, каб я была акуратнай. Гэта ўжо можна расцаніць як пагрозу на мой адрас, калі апусьціць жарты. Сама я да іх не зьвяртаюся. Іх тут даволі шмат, чалавек каля дзесяці. Яшчэ даішнікі ёсьць, якія не пускаюць мяне на паркоўку СІЗА. Прычым толькі мяне, што цікава. Кажуць проста, што мне нельга туды, і ўсё. Ніяк не тлумачаць прычынаў».

Дар’я таксама кажа, што дзяржаўных журналістаў каля СІЗА-3 Гомля больш ня бачыла, яны прыяжджалі толькі ў першы дзень працэсу 24 чэрвеня. Яна зьбіраецца быць у Гомлі да канца суду па справе мужа. Як доўга ён працягнецца, Дар’я можа толькі здагадвацца.

«Я думаю, працэс будзе ісьці яшчэ даволі доўга, — мяркуе Дар’я Лосік. — Як Ігар расказваў, у справе каля 180 тамоў. А гэта ж усё трэба будзе агучыць падчас разбору, як я разумею. Я дакладна не разьбіраюся ў працэдуры. Але нейкія спрэчкі судовыя яшчэ павінны быць. Таму, я думаю, гэта будзе вельмі працяглы працэс. Але пакуль ён ідзе, я буду тут побач. Я б хацела трапіць на паседжаньне. Ім было б нашмат прасьцей запусьціць мяне туды, а ня бегаць за мной тут».

Праваабаронца: «Баяцца розгаласу вакол суду»

Праваабаронца Беларускага Хэльсынскага камітэту Віктар Адзіночанка ранкам 29 чэрвеня быў ля гомельскага СІЗА, дзе пачынаўся суд.

«Там шмат людзей у цывільным ходзіць па вуліцы Кніжнай. Невядома, чаго яны баяцца, але пільна сочаць за тэрыторыяй. Як толькі мяне прыяцелька сфатаграфавала — адразу да нас падышлі гэтыя ў цывільным. Яны былі ветлівыя, але канкрэтныя. Папрасілі паказаць здымкі, сказалі, што тут рэжымны абʼект і нельга фатаграфаваць. Паказалі міліцэйскія пасьведчаньні. Хутчэй за ўсё, „органы“ баяцца розгаласу вакол суду, ня хочуць, каб людзі давалі інтэрвію, каб там былі журналісты», — мяркуе праваабаронца.

Каля СІЗА ён бачыў Дар’ю Лосік. «Мы трохі паразмаўлялі. Яна выглядае стомленай. Я мяркую, што на яе ціснулі гэтыя ў цывільным», — дадаў Віктар Адзіночанка.

​
XS
SM
MD
LG