Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«Там забілі Тарайкоўскага». Працягваецца працэс за надпіс «Не забудзем» на месцы гібелі пратэстоўца

абноўлена

Народны мэмарыял памяці забітага пратэстоўца Аляксандра Тарайкоўскага, жнівень 2020

Судзяць некалькі чалавек за аднаўленьне надпісу «Не забудзем» на месцы гібелі Аляксандра Тарайкоўскага. Крымінальнай справы па факце забойства дагэтуль няма.

У Фрунзэнскім судзе Менску працягваецца працэс над палітвязьнямі: 26-гадовым Максімам Паўлюшчыкам і 25-гадовай Марыяй Бабовіч.

Іх вінавацяць у хуліганстве і наўмысным пашкоджаньні маёмасьці, што пацягнула шкоду ў буйным памеры — паводле ч. 2 арт. 339 і ч. 2 арт. 218. Справу разглядае судзьдзя Юлія Блізьнюк, дзяржаўная абвінаваўца — Аліна Касьянчык.

У залі 25 прысутных, другі дзень працэсу пачаўся з апытаньня абвінавачаных, якія знаходзяцца ў клетцы пад аховай 4 міліцыянтаў.

Максім Паўлюшчык сказаў, што 9 верасьня спачатку быў на гульнявых аўтаматах, а потым прыйшоў да станцыі мэтро каля чатырох ночы, быў каля мэмарыялу, дзе загінуў адзін з удзельнікаў пратэстаў, там былі кветкі, іншыя надпісы. Тут убачыў Марыю, 2 бляшанкі водаэмульсійнай фарбы і пэндзаль.

Максім Паўлюшчык
Максім Паўлюшчык

Першыя 4 літары пісала Марыя. Ён папрасіў пэндзаль і працягнуў «бубем», зрабіў памылку. Ад пачатку надпіс павінен быў быць «Не забудзем». Потым стала вядома, што едзе міліцыя, але вырашылі нікуды не сыходзіць, не танцавалі і ня бегалі, як пра гэта казаў сьведка-міліцыянт. Кажа, што ў яго на руках была фарба, а ў Марыі на красоўках. Ён кажа, што 8-9 верасьня не ўжываў алькаголю (сьведка міліцыянт казаў, што ён быў п’яны). Максім сказаў, што раскайваецца. Ён сказаў, што нанесеная шкода ўжо аплачаная. Максім не прызнае, што надпіс быў цынічны і што ён нанёс шкоду маёмасьці.

Маці і бацька Максіма — інваліды другой групы, а будучая жонка цяжарная.

Марыя Бабовіч сказала, што 9 верасьня вечарам паехала ў госьці. Калі вярталася дахаты, ля мэтро «Пушкінская» сустрэла незнаёмых людзей, мужчына папрасіў дапамагчы зрабіць надпіс «Не забудзем». Калі напісала 4 літары, зьявіўся Максім Паўлюшчык, які папрасіў пэндзаль і дапісаў фразу. Калі даведаліся, што едзе міліцыя, вырашылі яе чакаць. Яна сказала, што выліла фарбу на асфальт, каб не наносілі іншыя надпісы, каб ад яе пазбавіцца, і фарба запэцкала вопратку.

Марыя сказала, што ведала значэньне надпісу «ў сувязі з апошнімі падзеямі».

Марыя Бабовіч
Марыя Бабовіч

«Я проста дапамагала людзям зрабіць гэты надпіс. — сказала яна. — Гэта быў мэмарыял; мне, як і ўсім беларусам вядома, што адбылося 9 жніўня на тым месцы. Там забілі Аляксандра Тарайкоўскага, і там паўстаў мэмарыял, людзі прыносяць кветкі і запальваюць зьнічы. У пэўнай меры гэта зьвязана з надпісам».

Паводле Марыі, надпіс азначаў, што нельга забыць Тарайкоўскага, тое, што зь ім адбылося. Мэты ўчыніць хуліганства ў яе не было, кажа Марыя. Яна ведала, чаму на гэты месцы зьбіраліся пісаць, і пагадзілася дапамагчы. Яна не малявала сэрцайка ў надпісе, яго напісаў Максім.
Пісалі грунтоўкай, якая змываецца вадой. Марыя кажа, што прызнае віну. Яна ня лічыць надпіс цынічным і што гэтым надпісам апаганіла плітку.

На першым пасяджэньні «Гаррамаўтадар» назваў новую суму шкоды — 211 рублёў замест 7,5 тысячы (спачатку меркавалася, што плітку давядзецца мяняць, але потым надпіс проста змылі). Заяўленая прадпрыемствам сума шкоды складае да 40 базавых велічынь, а гэта, на думку адвакатаў, не падпадае пад крымінальную адказнасьць. Яны прасілі зьмяніць меру стрыманьня, аднак судзьдзя адхіліла хадайніцтва. Максім Паўлюшчык і Марыя Бабовіч падчас суду сядзелі ў клетцы пад аховай.

Паводле дзяржаўнага абвінаваўцы, Максім Паўлюшчык і Марыя Бабовіч напісалі на плітцы ходніку «цынічны надпіс, які зьневажае пачуцьці грамадзян і дэманструе грэбаваньне маральнымі каштоўнасьцямі» і нанесьлі шкоду ў буйным памеры «Гаррамаўтадару» у 7 тысяч 516 рублёў 31 капейку. Пры гэтым нанясеньне надпісу «істотна зьмяніла эстэтычныя характарыстыкі тратуарнай пліткі».

Лінгвістычнае заключэньне акадэміка да справы не далучылі

У працэсе над Бабовіч і Паўлюшчыкам судзьдзя адмовілася далучыць да матэрыялаў справы заключэньне акадэміка Лукашанца адносна фразы «Не забудзем» на той падставе, што фактычна абвінавачаныя напісалі іншую фразу — «Не забудем».

Аднак да матэрыялаў справы адвакатам удалося далучыць экспэртызу адносна таго, што надпіс можна было сьцерці з дапамогай шліфоўкі і гэта каштавала б 1 рубель за квадратны мэтар. Калі ўлічыць нават указаны Гаррамаўтадарам мэтраж, то агульны кошт складае 137 рублёў.Паводле адваката, насамрэч мэтраж значна меншы, бо Гаррамаўтадар лічыў яшчэ і прылеглую да надпісу плошчу.Працяг працэсу прызначаны на заўтра.

Паралельна ў судзе Фрунзэнскага раёна 1 сьнежня пачаўся працэс над Дзянісам Граханавым, Ігарам Самусенкам, Уладзіславам Гулісам — таксама за надпіс на тратуары на месцы гібелі Аляксандра Тарайкоўскага ў першыя дні пасьлявыбарчых пратэстаў.

Камэнтаваць тут можна праз Facebook. Нам таксама можна напісаць на адрас radiosvaboda@gmail.com

XS
SM
MD
LG