Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Павал Патапаў пра «Жодзінскія ўнівэрсытэты»


Павал Патапаў

Павал Патапаў, 22 гады, праграміст, студэнт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту інфарматыкі і радыёэлектронікі. Прэвэнтыўна затрыманы напярэдадні Дня Волі.

— Я прыйшоў 24 сакавіка да офісу партыі «зялёных», каб перадаць рэчы затрыманым на «маршы недармаедаў». Нават у будынак, дзе месьціцца офіс, не зайшлі. Спыніліся, бо нам не спадабаўся выгляд людзей у цывільным.

Неўзабаве высьветлілася, што гэта міліцыянты. Яны сказалі, што зьдзейсьнена злачынства і што яны павінны нас праверыць. Прапанавалі праехаць зь імі. Мы апынуліся ў Маскоўскім РУУС.

А далей адносна хутка: суд — «лаяліся матам» — прысуд 12 сутак — Акрэсьціна. З Акрэсьціна трапілі ў Жодзінскую турму.

Я сам да палітычных арганізацый не належу, але ў цэлым за падзеямі сачу і стараюся ў некаторых падзеях паўдзельнічаць.

У Жодзіне ў турме я апынуўся ў адной камэры з, сярод іншых, Кастусём Ахроменкам, Паўлам Юхневічам, Уладзімерам Валодзіным — адным з тых «зялёных», якім мы несьлі рэчы для перадачы.

Усе гэтыя дні прайшлі досыць добра. Нягледзячы на тое, што ў камэры былі тараканы, смурод і давалі немагчымую для спажываньня ежу.

Усё было досыць весела, цікава. Апошнія дні быў «Лятучы ўнівэрсытэт». Кожны ў свабоднай форме распавядаў нейкую тэму.

Вова (Уладзімер Валодзін. — РС) распавёў пра пратэсты студэнтаў у СССР. Кастусь — як разьвіваецца акадэмічная музыка. Я каротка распавёў пра розныя аспэкты інтэрнэту, Саша — пра вэганства, а Глеб Вайкуль — пра кампанію «Студэнты супраць».

Дні ў гэтым пляне мінулі вельмі прадуктыўна.

Не шкадую, але вяртацца туды зноў не хачу.

Глядзець камэнтары (1)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG