Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Тры найлепшыя алеі для салаты


Выраб аліўкавага алею ў Харватыі.

Для салаты я рэкамэндую льняны, канапляны і аліўкавы алей.

Льняны алей — самая багатая крыніца альфа-ліналенавай кіслаты (АЛК) у прыродзе. АЛК — гэта першасная тлустая кіслата сямейства Амэга-3. Навукова даказана, што АЛК спрыяе падтрыманьню нармальнага ўзроўню халестэрыну ў крыві. Для гэтага яе трэба спажываць мінімальна 2 грамы на дзень. Адна сталовая лыжка льнянога алею (14 г) утрымлівае аж 7 грамаў АЛК. Такім чынам, спажываньне ўсяго дзьвюх лыжак ільнянога алею на тыдзень прынясе карысьць вашым артэрыям. Льняны алей мае нэўтральны смак і зьяўляецца ідэальнай запраўкай для салаты. Дарэчы, гэты алей не рэкамэндуецца награваць, бо цяпло разбурае карысныя рэчывы ў алеі.

Канапляны алей карысны для здароўя, бо ўтрымлівае тлустыя кіслоты (у асноўным ненасычаныя) з суадносінамі ω3/ω6 прыкладна 1: 3. Менавіта такія суадносіны паміж кіслотамі Амэга-3 і Амэга-6 зьяўляюцца аптымальнымі для здароўя чалавека.

Канапляны алей утрымлівае прыкладна 55 грам лінолевай кіслаты (амэга-6) і 21 грам альфа-ліналенавай кіслаты (аб ёй гаворка ужо ішла вышэй) на 100 грамаў. Патрэба дарослага чалавека ў лінолевай кіслаце ў сярэднім 6,5 грамаў на дзень.

Такім чынам, спажываньне 12 грамаў канаплянага алею (прыкладна 1 сталовая лыжка) цалкам пакрые гэтую патрэбу. Тая самая лыжка канаплянага алею пакрые вашу патрэбу і ў незамяняльнай альфа-ліналенавай кіслаце.

Што да аліўкавага алею extra virgin (першы выціск з алівак), то навукова даказана ўласьцівасьць яго поліфэнолаў спрыяць абароне ліпідаў крыві ад акісьляльнага стрэсу. Льняны, канапляны і аліўкавы алей extra virgin ня трэба награваць. Іх карысныя ўласьцівасьці захоўваюцца толькі пры ўжываньні ў халодным выглядзе.

Экзатычна дарагія арэхавыя і іншыя гатункі алею (алей з вінаградных костачак, алей з авакада) таксама маюць карысныя ўласьцівасьці, і пры магчымасьці ня варта адмаўляцца ад іх ужываньня, аднак вышэйапісаныя тры алеі найбольш практычныя і карысныя для агульнага здароўя. Льняны і аліўкавы алей таксама адносна недарагія.

Какосавы алей для кухні і аптэчкі

У адрозьненьне ад большасьці іншых алеяў, какосавы алей мае высокую тэмпэратуру плаўленьня — каля 24 градусаў Цэльсія. Таму ён бывае цьвёрдым пры пакаёвай тэмпэратуры і растае толькі тады, калі тэмпэратура значна павышаецца. Тэмпэратура плаўленьня наўпрост характарызуе пераход тлушчу зь цьвёрдага стану ў вадкі. Трапічныя алеі, у прыватнасьці какосавы і пальмавы, маюць высокую тэмпэратуру плаўленьня. Пальмавы алей ў гэтым сэнсе чэмпіён. Яго тэмпература плаўлення — каля 38 градусаў. Пра пальмавы алей і яго ужываньне у харчовай індустрыіі мы пагаворым у асобным выпуску.

Какосавы алей выдатна падыходзіць для выпечкі, тушэньня, сырых дэсэртаў. Ён прадаецца з характэрным какосавым пахам і без. Какосавы алей валодае ўнікальнымі супрацьзапаленчымі ўласьцівасьцямі, як пры ўнутраным, так і пры вонкавым ўжываньні, і такім чынам станоўча адбіваецца на здароўі скуры.

Какосавы алей — унікальная крыніца кіслот, якія маюць антымікробныя і супрацьгрыбковыя ўласьцівасьці і дапамагаюць у ліквідацыі шкодных грыбоў, у тым ліку Кандыда Альбіканіс.

Пры вырабе сырых і выпечаных дэсэртаў какосавы алей спрыяе стварэньню прыемнай крэмавай структуры.

Гарачы варыянт: лепш бяз дыму

Ключавым фактарам пры выбары алею для падрыхтоўкі гарачай ежы, зьяўляецца тэмпэратура нагрэву і так званая кропка дымленьня. пры якой зьмяняецца хімічная структура алею. Варта мець на ўвазе, што вызначэньне тэмпэратуры дымленьня — гэта заўсёды грубая ацэнка, паколькі дымленьне адбываецца паступова, а ня ў пэўны момант, а таксама таму, што тэмпэратура дымленьня залежыць ад таго, наколькі рафінаваны алей. Так, аліўкавы алей extra virgin, virgin, Pomace і light маюць розныя тэмпэратуры дымленьня. Аліўкавы алей extra virgin мае самую нізкую кропку плаўленьня і, такім чынам, не падыходзіць для награваньня.

У прынцыпе, алей з нізкай кропкай дымленьня добра падыходзіць у якасьці салатных заправак і не падыходзіць для падрыхтоўкі гарачай ежы. Алей з нізкай кропкай дымленьня таксама, як правіла, мае больш моцна выражаны водар. Рафінаваны алей мае больш высокую кропку дымленьня і звычайна больш нэўтральны густ. Алей з высокай кропкай дымленьня прыдатны для гарачай апрацоўкі ежы. Да алеяў з высокай кропкай дымленьня адносяцца кукурузны, рапсавы, кунжутны, сафлоравы, аліўкавы (за выключэньнем extra virgin), соевы, арахісавы.

Глядзець камэнтары (1)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG