Ва Ўкраіне ўшаноўваюць герояў Нябеснай сотні, сярод якіх і двое беларусаў. На Данбасе ідуць жорсткія баі

Мэмарыяльныя захады ва Ўкраіне з нагоды памяці герояў Нябеснай сотні. Кіеў, 18 лютага 2022 году

Ва Ўкраіне 20 лютага — дзень памяці герояў, якія загінулі дзевяць гадоў таму ў часе масавых акцый пратэсту супраць адмовы ўладаў ад эўрапейскай інтэграцыі.

У гэты дзень дзевяць гадоў таму ў выніку штурму сілавікі расстралялі 47 грамадзян. Усяго ахвярамі сталі 88 пратэстоўцаў, у тым ліку два беларусы — грамадзянін Беларусі Міхась Жызьнеўскі (загінуў 22 студзеня 2014 году) і грамадзянін Украіны, этнічны беларус, колішні дэпутат парлямэнту Якаў Зайко (памёр 18 лютага 2014 году ад інфаркту, калі ўцякаў ад бэркутаўцаў на вуліцы Інстытуцкай у Кіеве).

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Пасьля перамогі Майдану «беркутаўцы» ўцякалі ў Беларусь, Расею і Крым. Як да гэтага ставяцца ва Ўкраіне

«Мусім рэалізаваць мару герояў»

Раніцай 20 лютага Ўладзімір Зяленскі са сваёй жонкай Аленай наведалі мэмарыял Герояў Нябеснай сотні на вуліцы Інстытуцкай у Кіеве і паставілі каля помніка зьнічы на памяць аб загінулых у 2013-2014 гадах.

Прэзыдэнт Украіны Ўладзімір Зяленскі перакананы, што ўкраінцы дзякуючы сваёй мужнасьці і сіле духу змогуць адстаяць незалежнасьць краіны.

«Празь дзевяць гадоў пасьля Рэвалюцыі Годнасьці бітва за нашу незалежнасьць трывае. За самастойную, свабодную і моцную Ўкраіну, эўрапейскую і дэмакратычную, незалежную і цэласную. І ніводных сумневаў няма, што мы не абаронім усё гэта, што мы рэалізуем мару ўкраінскіх герояў», — заявіў Уладзімір Зяленскі з нагоды дня памяці герояў Нябеснай сотні.

Прэзыдэнт Украіны Ўладзімір Зяленскі, Кіеў, 19 лютага 2023 году

Паводле яго, украінцы памятаюць, што цяперашняя моцнасьць і сілу духу базуецца на моцнасьці і сіле духу ўкраінцаў некалькіх пакаленьняў.

«Рабоў у рай не пускаюць. Гэта сэнс украінскага тлумачэньня волі. Гэта прычыны, чаму на нашай зямлі вораг не застанецца», — заявіў украінскі прэзыдэнт.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Дзевяць гадоў таму ў Кіеве загінуў Міхась Жызьнеўскі. Гісторыя жыцьця, сьмерці і ўганараваньня беларускага Героя Ўкраіны

Расея наступае адразу на некалькіх кірунках на ўсходзе

У выведцы Міністэрства абароны Вялікай Брытаніі заявілі, што Расея працягвае весьці наступ на некалькіх кірунках: пад Вуглядарам, Крэмінной і Бахмутам. Паводле выведнікаў, найбольш стратаў расейцы панесьлі на бахмуцкім кірунку, пры гэтым вядзецца пра найбольш баяздольныя элітныя фармаваньні — 155-й і 40-й брыгадах марской пяхоты.

Брытанскія выведнікі мяркуюць, што на расейскую армію палітычна цісьне набліжэньне гадавіны ўварваньня ва Ўкраіну, на якую Расея, імаверна, абвесьціць пра захоп Бахмуту, незалежна ад рэчаіснасьці.

«Калі вясновы наступ Расеі нічога ня дасьць, то напружанасьць у расейскім кіраўніцтве, пэўна, павялічыцца», — мяркуюць у выведцы Вялікай Брытаніі.

Вуглядар Данецкай вобласьці. 10 лютага 2023 году

У Інстытуце вывучэньня вайны мяркуюць, што Расеі не хапае рэзэрваў для наступу

У амэрыканскім Інстытуце вывучэньня вайны (ISW), ацэньваючы баявыя дзеяньні ў Луганскай вобласьці, адзначылі, што Расеі, імаверна, не хапае дастатковых рэзэрваў, каб рэзка павялічыць маштаб або інтэнсіўнасьць наступу.

«Адсутнасьць некалькіх крытычна важных танкавых адзінак сьведчыць аб тым, што расейскія вайскоўцы працягваюць змагацца з заменай тэхнікі, асабліва танкаў, страчаных падчас папярэдніх няўдалых наступальных апэрацый.

Расейскія войскі амаль напэўна ўсё яшчэ маюць у рэзэрве некаторыя адноўленыя мэханізаваныя падразьдзелы, але накіраваньне гэтых абмежаваных рэзэрваў на лінію фронту ў Луганскай вобласьці наўрад ці кардынальна зьменіць ход цяперашняга наступу.

Расейскі наступ, хутчэй за ўсё, будзе працягвацца некаторы час і можа часова набраць моц пры залучэньні апошніх рэзэрваў (калі яны будуць), але, імаверна, завершыцца далёка ад дасягненьня пастаўленых мэтаў і не дасягне значных апэратыўных посьпехаў», — мяркуюць экспэрты ISW.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Вызвалены ўкраінскі баец расказаў, што ваеннапалонных вывозілі ў СІЗА Расеі празь Беларусь

Вайна Расеі супраць Украіны

  • А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
  • Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
  • 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
  • З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
  • Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
  • 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
  • У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
  • 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
  • З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
  • 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
  • З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
  • Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.

Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.