Многія расейскія СМІ, якія паведамілі аб просьбе Алы Пугачовай прызнаць яе «замежным агентам» усьлед за мужам Максімам Галкіным, не згадалі ў сваіх матэрыялах яе словы, якія адсылаюць да вайны ва Ўкраіне. Пра гэта са спасылкай на «Агенство» піша «Медуза».
У заяве Пугачовай прама не згадваліся «вайна» або «спэцыяльная ваенная апэрацыя», аднак гаварылася, што Максім Галкін жадае Расеі ў тым ліку «спыненьня гібелі нашых хлопцаў за ілюзорныя мэты, якія робяць нашу краіну ізгоем і абцяжарваюць жыцьцё нашых грамадзян».
ТАСС, «РИА Новости», RT, ТВЦ, «Комсомольская правда», «Известия», «Рэн-ТВ» і «Говорит Москва» працытавалі толькі першую частку паста Пугачовай — пра тое, што яна просіць «залічыць сябе ў шэрагі іншаземных агентаў сваёй любімай краіны»; некаторыя зь іх уключылі ў публікацыі і словы пра тое, што яна «салідарная са сваім мужам».
НТВ, абвешчаны замежным агентам «Росбалт», «Газета. ру», «Лента. ру» і «Фонтанка» у той ці іншай форме прывялі ў сваіх навінах і словы Пугачовай аб тым, што Максім Галкін — сумленны, прыстойны і шчыры чалавек, патрыёт, які жадае краіне росквіту, аднак ніхто з вышэйзгаданых СМІ не працытаваў словаў аб гібелі людзей за «ілюзорныя мэты».
«Агенство» адзначае, што пракрамлёўскія СМІ другі раз запар «цэнзуруюць Пугачову, расказваючы пра яе пасты». У пачатку верасьня яны не працытавалі яе словаў з крытыкай сучасных палітыкаў з паста пра пахаваньне Міхаіла Гарбачова.
«Пугачову — у прэзыдэнты Расеі»
На словы сьпявачкі адрэагавалі многія расейскія палітыкі, артысты і іншыя вядомыя асобы. DW сабрала некаторыя камэнтарыі.
«Ала, мая павага» — напісала ў сваім Telegram-канале акторка і рэжысэрка Рэната Літвінава, якая знаходзіцца цяпер у Францыі.
«Ала Пугачова выступіла за свабоду слова, супраць рэпрэсій і вайны. Мільён пунсовых руж супраць сіл зла», — падтрымаў сьпявачку ў Twitter адвакат і праваабаронца Павел Чыкаў.
«Хто такі Пуцін? Дробны палітычны дзеяч часоў Алы Пугачовай», — напісаў у Twitter апазыцыйны палітык Дзьмітрый Гудкоў.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
«Cалідарная са сваім мужам»: Ала Пугачова папрасіла залічыць і яе да «замежных агентаў» у Расеі. Рэакцыя ўладаўДэпутат Заканадаўчага сходу Санкт-Пецярбурга V і VI скліканьняў Максім Рэзьнік выказаў думку, што «паўстаньне Пугачовай прывядзе да падзеньня рэжыму», а расейскі эканаміст, прафэсар Максім Міронаў заявіў у Twitter, што Ала Барысаўна — ягоная кандыдатка на выбарах прэзыдэнта Раскі ў 2024 годзе.
Са свайго боку, палітоляг Станіслаў Бялкоўскі канстатаваў у сваім Telegram-канале: «А. Б. Пугачова дэ-факта становцца лідэрам антываеннай часткі РФ-грамадзтва».
Рэзкая крытыка прапагандыстаў і Дзярждумы
Нэгатыўныя камэнтары наконт заявы Пугачовай зьявіліся з боку расейскіх палітыкаў, зьвязаных з органамі дзяржаўнай улады, а таксама публічных асоб, вядомых сваёй ляяльнасьцю да Крамля.
Тэлевядоўца Уладзімір Салаўёў напісаў у сувязі з гэтым у Telegram: «Спачывай зь мірам, Ала Барысаўна...» Але тэлевядоўца і экс-кандыдатка ў прэзыдэнты РФ Ксенія Сабчак адрэагавала на гэты пост Салаўёва словамі: «Ала Барысаўна яшчэ вас усіх перажыве». У сваім Telegram-канале «Кровавая барыня» Сабчак таксама перапосьціла спасылку на інтэрнэт-рэсурсы, дзе можна паслухаць песьні Пугачовай, зь ляканічным камэнтаром: «А знаеш, усё яшчэ будзе».
Намесьнік старшыні Дзяржаўнай думы Расеі Пётар Талстой заявіў у сваім Telegram-канале наступнае: «Мне шкада, што Пугачова, былая самая папулярная сьпявачка краіны, настолькі страціла сувязь з рэальнасьцю і салідарная з тымі, хто сёньня жадае паразы Расеі. Цяпер ейнае месца ў гістарычным музэі часоў СССР».
Рэакцыя на заяву Пугчовай ва Ўкраіне
Адрэагаваў на заяву Пугачовай і дарадца кіраўніка Офісу прэзыдэнта Ўкраіны Аляксей Арастовіч.
У падрабязным пасьце на сваёй старонцы ў Facebook ён напісаў, што бунт Алы Барысаўны, «асобы велізарнага чалавечага маштабу, супраць пуцінскай Сыстэмы — гэта падрыў легітымнасьці вядучай міталёгіі пуцінскага рэжыму, падрыў галоўнага наратыву, які абгрунтоўвае гэтую вайну, выбух у сярэдзіне самаідэнтыфікацыі грамадзян, якія складаюць аснову легітымізацыі пуцінскага рэжыму, пачатак канца гэтага рэжыму».
Вайна Расеі супраць Украіны
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.