Кіеў: Паветраныя сілы Ўкраіны ня маюць зброі, каб зьнішчаць расейскую авіяцыю над тэрыторыяй Беларусі

Зьнішчаны расейскі верталёт ля вёскі Малы Роган пад Харкавам, Украіна, 13 траўня 2022 года

Паветраныя сілы Ўкраіны змогуць атакаваць расейскую авіяцыю, якая падымаецца ў паветра зь беларускіх аэрадромаў або выкарыстоўвае паветраную прастору Беларусі, толькі ў тым выпадку, калі яна будзе перамяшчацца над тэрыторыяй Украіны.

«Мы ня можам яе (авіяцыю) зьнішчаць над тэрыторыяй Беларусі. Гэта занадта далёка, каб мы яе дасталі», — сказаў сьпікер камандаваньня Паветраных сіл Украіны Юры Ігнат.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Якія населеныя пункты Беларусі могуць пацярпець ад украінскіх ракетных удараў па расейскіх аб’ектах. МАПЫ

Паводле яго слоў, расейская авіяцыя патрулюе памежжа з Украінай ад Беларусі да вострава Зьмяіны ў Чорным моры цягам 24 гадзін у суткі.

«Яны перабазоўваюць самалёты з аднаго аэрадрому на іншы, і авіяцыя стала ў іх у ратацыйным рэжыме знаходзіцца на розных межах. Яны выкарыстоўваюць усе без выключэньня аэрадромы Беларусі. Авіяцыя — такая рэч хуткая, магутная, яе можна за лічаныя хвіліны перамясьціць, дысьлякаваць на аэрадромы», — дадаў ён.

«Мы можам іх зьнішчаць толькі тады, калі яны ўвойдуць у зону паражэньня нашай супрацьпаветранай абароны. На сёньня ўсе сродкі, якія мы маем на ўзбраеньні, наймагутнейшыя, якія найбольш далёка страляюць, — гэта комплекс С-300. Далёкасьць пацэльваньня гэтых комплексаў — да 70 кілямэтраў», — патлумачыў Юры Ігнат.

Сьпікер камандаваньня Паветраных сіл Украіны дадаў, што комплексы С-300 стаяць на тэрыторыі Ўкраіны на розных пазыцыях, але не на самай мяжы.

«Таму, калі самалёты будуць залятаць у нашу паветраную прастору, мы, вядома, будзем іх зьнішчаць. Далёкабойных сыстэм у нас, на жаль няма. Комплекс Patriot, пра які ўжо шмат хто гаворыць, ён мае далёкасьць пацэльваньня да 160 кілямэтраў», — патлумачыў Юры Ігнат.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Расея найшчыльней абстрэльвае Данеччыну. Украінцы зьнішчаюць усё больш расейскіх базаў з боепрыпасамі на поўдні і ўсходзе

Вайна Расеі супраць Украіны

  • А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
  • Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
  • 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
  • З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
  • Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
  • 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
  • У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
  • 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
  • З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
  • 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
  • З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
  • Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.

Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.