Страціў вока на вайне. Як загінуў ва Ўкраіне беларускі добраахвотнік Зьміцер «Ганс» Рубашэўскі

Зьміцер Рубашэўскі

Ва Ўкраіне загінуў яшчэ адзін беларускі добраахвотнік. 12 красавіка ня стала Зьмітра «Ганса» Рубашэўскага. Ён загінуў падчас артылерыйскага абстрэлу расейскіх войскаў. Гэта адбылося на Луганскім кірунку фронту.

Пра гэта Свабодзе паведаміў сябра Зьмітра, былы маладафронтавец Эдуард Лобаў.

«Ганс» ваяваў у 24-й асобнай мэханізаванай брыгадзе імя князя Данілы Галіцкага. Гэтая брыгада разьмяшчаецца ў гарадку Явараў Львоўскай вобласьці. Сам Рубашэўскі разам зь сям’ёй жыў у мястэчку Шкло Явараўскага раёну.

Зьмітру Рубашэўскаму было 30 гадоў. Ён родам зь Берасьця. Вучыўся там жа ў будаўнічай вучэльні. На вайну «Ганс» прыехаў у 2015 годзе.

«Ведаў яго яшчэ крыху па Беларусі, але пасябравалі ва Ўкраіне. Калісьці плянаваў далучыцца да „Маладога фронту“. Ён паехаў у Львоў на футбольны матч паміж зборнымі Беларусі і Ўкраіны, там пазнаёміўся з хлопцамі з „Правага сэктару“, вырашыў да іх далучыцца. Потым мы ўжо сустрэліся ў Кіеве. Ён служыў у батальёне пад камандаваньнем „Хамера“, які таксама нядаўна загінуў», — расказвае Лобаў.

Рубашэўскі адзначыўся ў многіх баях падчас першай вайны на ўсходзе Ўкраіны. Ваяваў пад Марыюпалем, Аўдзееўкай. Быў узнагароджаны званьнем «Народны герой Украіны» за абарону шахты Бутаўка. Пабрацімы казалі, што ён фактычна ніколі не выяжджаў зь лініі фронту, асабіста неаднаразова выносіў параненых з поля бою, капаў траншэі, будаваў умацаваньні.

Зьміцер Рубашэўскі

«Калі пачалася новая вайна, то ён адразу рваўся ў бой. Размаўлялі зь ім аб справах на нашых кірунках. Усё хацелі сустрэцца разам з усімі тымі, хто быў пад Аўдзееўкай», — кажа Лобаў.

Рубашэўскі меў тры раненьні. Спачатку асколак трапіў у нагу, а потым ад гранаты пацярпелі рука і нага. У траўні 2019 году страціў вока ў баях. Другое таксама бачыла ня дужа добра, але зрок усё ж аднавіўся.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Ва Ўкраіне разьвіталіся зь беларускім добраахвотнікам, які загінуў у баях за Ірпень

Пасьля раненьня ў шпіталі гораду Дніпра «Ганса» даглядала сястра ягонага таварыша па службе Мар’яна «Хітрага», які загінуў за год да гэтага. Менавіта Рубашэўскі прывёз цела Мар’яна на ягоную радзіму, там і пазнаёміўся з Галінай, потым яны сталі часьцей кантактаваць. Празь нейкі час пасьля раненьня яна пабраліся шлюбам. У пары ёсьць дачка.

У інтэрвію для ўкраінскіх СМІ «Ганс» казаў, што адзін зь ягоных прапрадзедаў удзельнічаў у паўстаньні Касьцюшкі. Сам ён называў імпэрыі злом, і гэта была адна з прычын, чаму ён ваяваў на баку Ўкраіны.

У Беларусі на Рубашэўскага была заведзеная крымінальная справа паводле артыкулу «Наёмніцтва». Пазыўны «Ганс» ён меў за тое, што насіў нямецкі шлем часоў Другой сусьветнай вайны.

Зьміцер «Ганс» Рубашэўскі меў неадназначныя палітычныя погляды. Напрыклад, ён заяўляў, што зьяўляецца прыхільнікам «нацыянал-сацыялістычнай» ідэалёгіі, але ня гітлераўскага тыпу. Часта крытыкаваў беларускую апазыцыю, а таксама з павагай выказваўся пра Лукашэнку. Тым ня менш пабрацімы кажуць, што цанілі яго найперш за сьмеласьць у баях.

На сёньня вядома пра 4 беларускіх дабраахвотнікаў, якія загінулі падчас расейска-украінскай вайны.

Раней ва Ўкраіне загінулі тры беларускія добраахвотнікі:

  • 31-гадовы Аляксей Скобля, пазыўны «Тур»,
  • 27-гадовы Ільля «Літвін» зь беларускай роты тэрытарыяльнай абароны батальёну «Азоў»
  • і Зьміцер Апанасовіч (пазыўны «Тэрор»).

13 сакавіка стала вядома, што прэзыдэнт Украіны Ўладзімер Зяленскі падпісаў указ аб прысваеньні званьня Героя Ўкраіны Аляксею Скобле «за асабістую мужнасьць і гераізм, праяўленыя ў абароне дзяржаўнага сувэрэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасьці Ўкраіны, вернасьць ваеннай прысязе».

Аляксей Скобля — другі беларус, які стаў Героем Украіны, пасьля Міхала Жызьнеўскага, якога забілі 22 студзеня 2014 году падчас Эўрамайдану ў Кіеве.

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Беларускага байца Аляксея Скоблю пасьмяротна ўганаравалі званьнем Героя Ўкраіны

ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:

Лукашэнка адрэагаваў на ўтварэньне ва Ўкраіне беларускага батальёну імя Кастуся Каліноўскага

Вайна Расеі супраць Украіны

  • А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
  • Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
  • 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
  • З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
  • Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
  • 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
  • У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
  • 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
  • З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
  • 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
  • З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
  • Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.

Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.