Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Што добрага ў затрыманьнях і зьбіваньні АМАПам, распавядае адлічаны студэнт Шынкевіч


Крысьціян Шынкевіч

На мінулым тыдні Крысьціян Шынкевіч быў звычайным студэнтам БДПУ імя Максіма Танка. Вучыўся на выкладчыка хіміі і біялёгіі. А ўчора яго адлічылі. Як твіт аб прыбіральнях ва ўнівэрсытэце паўплываў на ягоны лёс і чаму ён рады суткам на Акрэсьціна, хлопец расказаў Свабодзе.

Самае цяжкае на Акрэсьціна — няма інтэрнэту

Інтэрвію з 20-гадовым Крысьціянам даводзілася адкладаць тройчы. Спачатку яго тэрмінова выклікалі ў дэканат для чарговага папярэджаньня. У Дзень Волі яго затрымаў АМАП на офісе праваабарончага цэнтру «Вясна». Нарэшце, у нядзелю яго затрымалі супрацоўнікі КДБ у пераходзе на Кастрычніцкай плошчы. Суткі ён правёў на Акрэсьціна, і толькі ў панядзелак па абедзе вызваліўся.

«Кампанія на Акрэсьціна была вельмі добрай, — кажа Крысьціян. — Можна было сядзець і 15 сутак. Самае цяжкае — няма інтэрнэту. Каб быў інтэрнэт, ежа і папера ў прыбіральні, было б усё добра».

Празь дзьве гадзіны пасьля інтэрвію з Крысьціянам яму патэлефанавалі з дэканату ды паведамілі пра адлічэньне. За «парушэньне абавязкаў навучэнца».

Да свайго адлічэньня Крысьціян рыхтаваўся ўжо зь мінулага тыдня. Яго двойчы выклікалі ў дэканат і патрабавалі напісаць тлумачальную запіску аб прагулах — 6 гадзін за сэмэстар. А ў апошняй размове яму вельмі ясна патлумачылі: варта спыніць усю грамадзкую дзейнасьць і закрыць твітэр-акаўнт.

«Амаль прамым тэкстам казалі: калі я не спынюся, то мяне адлічаць, — казаў Крысьціян падчас інтэрвію. — Даю 99,9 адсотка, што мяне адлічаць».

«Твітэрам» хутка зацікавілася адміністрацыя

Да другога курсу Крысьціян не прыцягваў увагі адміністрацыі ўнівэрсытэту. 15 сьнежня 2016 году ён пракамэнтаваў у сацыяльнай сетцы «ВКонтакте» прызначэньне новага міністра адукацыі. Тады ім стаў кіраўнік Камуністычнай партыі Беларусі Ігар Карпенка.

«Пасьля камэнтароў мяне выклікалі ў дэканат, — кажа Крысьціян. — Казалі, каб я гэта прыпыніў».

Потым ён удзельнічаў у абароне Курапатаў. Правёў 12 дзён на будоўлі каля масавых пахаваньняў, начаваў там некалькі разоў. Увесь гэты час Крысьціян пісаў пра падзеі ў намётавым лягеры ў сваім «твітэры».

У пачатку сакавіка ён атрымаў першую вымову ад дэканату — за 3-дзённую паездку за мяжу. Студэнт мае права на тры дні адʼезду цягам сэмэстру, але толькі з дазволу адміністрацыі.

Твітэр-акаўнт, дзе Крысьціян крытыкуе вышэйшую адукацыю, удзел у Акадэміі студэнцкага лідэрства і празьмерная для студэнта публічнасьць сталі нагодай для размовы ў дэканаце. Афіцыйная прэтэнзія да Шынкевіча — пропускі заняткаў. Але пасьля першай тлумачальнай у пачатку мінулага тыдня яго ізноў запрасілі ў чацьвер, 23 сакавіка.

«Шмат у каго было больш пропускаў, але толькі мяне паўторна выклікалі, — кажа Крысьціян. — Казалі, што будзе цяжка. Часта згадвалі пра мой „Твітэр“. Некалькі разоў прыгадалі пра маю грамадзкую актыўнасьць».

Як пазьней распавялі Крысьціяну, ягоны «Твітэр» уважліва чыталі ў адміністрацыі. Нейкіх сэнсацыйных рэчаў там не было. Напрыклад, фота з прыбіральні, дзе няма паперы, магло быць зроблена зь любога ўнівэрсытэту.

Суткі і штрафы людзей не пужаюць

За мінулыя выходныя Крысьціяна Шынкевіча затрымлівалі двойчы. 25 сакавіка — на офісе праваабарончага цэнтру «Вясна», дзе ён мусіў працаваць у штабе і адсочваць затрыманых на Дні Волі. 26 сакавіка яго затрымалі ў цэнтры Менску. Праз паўгадзіны пасьля акцыі салідарнасьці са зьняволенымі ён праходзіў побач з Кастрычніцкай плошчай. Без тлумачэньняў яго затрымалі ў падземным пераходзе. Да суду ў панядзелак ён суткі правёў у ізалятары часовага ўтрыманьня на вуліцы Акрэсьціна.

Крысьціян трапіў у камэру разам з Паўлам Белавусам, дырэктарам «Арт-сядзібы» і інтэрнэт-крамы symbal.by, і Раманам Пратасевічам, які вёў жывую трансьляцыю з аўтазаку.

«Суткі і штрафы людзей не пужаюць. Наадварот, яны пасьля гэтага больш змагаюцца».

Гэта былі першыя ў жыцьці Крысьціяна «суткі». І хоць на яго крычалі ды запалохвалі міліцыянты, а ў камэры было душна, ён разглядае праведзены ў ізалятары час як новы досьвед.

«Самы лепшы досьвед — уласны. Цяпер я ведаю, як працуе ў нас міліцыя, — кажа Крысьціян. — Раней чытаў, што зьбіваюць людзей, груба ставяцца. Калі на сваёй скуры адчуеш, гэта зусім іншае».

У ізалятары ён сустрэў людзей, якіх выпадкова затрымала міліцыя падчас Дня Волі і акцыі салідарнасьці. Трапіўшы за краты, яны зьмяняюць свой сьветапогляд. Напрыклад, затрыманы кіроўца ня змог выйсьці на працу на наступны дзень, і яго звольнілі. Чалавек, які раней ня ўдзельнічаў у грамадзкім жыцьці, цяпер абяцае хадзіць на мітынгі.

«Міліцыя гадуе новых грамадзкіх актывістаў, — кажа Крысьціян. — Нэўтральныя людзі пасьля Акрэсьціна становяцца іншымі».

Больш мяне нішто ня спыніць

Празь дзьве гадзіны пасьля інтэрвію Крысьціяну патэлефанавалі з дэканату ды паведамілі, што яго адлічваюць з унівэрсытэту. Пасьля таго, што зь ім здарылася за апошнія дні, іншага хлопец і не чакаў. А на салідарнасьць аднагрупнікаў ён не разьлічвае.

«Яны настроеныя супраць маёй дзейнасьці. У мяне часам пытаюць, колькі грошай мне плацяць ЗША ці Эўразьвяз? Ніякіх грошай я не атрымліваю».

Крысьціяна не турбуюць такія паводзіны ягоных аднакурсьнікаў. Ён кажа, што ва ўсім сьвеце студэнцтва ў сваёй большасьці пасіўнае. Толькі актыўныя адзінкі звычайна могуць прывесьці да пераменаў.

«Перад мітынгам арыштоўвалі ў асноўным актывістаў, — тлумачыць Крысьціян. — Таму што яны падымаюць іншых студэнтаў. І гэты адзін адсотак мае самую вялікую каштоўнасьць».

Перасьлед адміністрацыі Шынкевіча не палохае. Максымум, што мог зрабіць дэканат — адлічыць яго.

«У жыцьці я шмат чаго перажыў. Гэта мяне больш забаўляе, чым пужае. Больш мяне нішто ня спыніць. Толькі куля ў лоб».

Нават пасьля адлічэньня хлопец застанецца ў студэнцкім руху. Ён уваходзіць у Задзіночаньне беларускіх студэнтаў, спрабуе дамагчыся студэнцкага самакіраваньня, каб беларускія ўнівэрсытэты адпавядалі Балёнскаму працэсу.

«Я ня згодны гэта цярпець. У мяне ёсьць падтрымка іншых».

Неадназначную падтрымку ён мае ад сваіх бацькоў. Яны хоць і падзяляюць погляды сына, але ня хочуць, каб гэтымі рэчамі займаўся Крысьціян.

«Мне бацькі кажуць, я ў дзеда пайшоў. Яму не падабалася, калі парушалі ягоныя правы. Калі мае правы парушаюць, я не маўчу. Я з гэтым змагаюся».

У рэктараце БДПУ імя Танка сьцьвярджаюць, што Шынкевіч адлічаны за «сыстэматычнае невыкананьне абавязкаў навучэнца».

Глядзець камэнтары (8)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG