Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Здаў бутэлькі — і пад’еў: бабровіцкі пагарэлец тры гады жыве ў склепе


Васіль Крот

Амаль тры гады жыхар вёскі Бабровічы Івацэвіцкага раёну Васіль Крот жыве ў склепе — пасьля таго як згарэла ягоная хата. Перабіваецца часовымі падзаработкамі і ня ведае, як адбудаваць жытло.

Карэспандэнты Свабоды наведалі 50-гадовага Крата ды распыталі, як ён жыве ў такіх умовах.

Надзел Васіля досыць вялікі, у пачатку двара — папялішча, дзе раней была хата. Крыху далей заўважаем склеп без вакон, дзе цяпер ён і жыве. Гаспадар якраз толькі прыйшоў, прынёс дахаты крыху ежы.

Напачатку Васіль неахвотна размаўляў з журналістамі, маўляў, «няма чаго тут пісаць». Але ўсё ж пагаджаецца паказаць, як жывецца ў склепе:

«Аднойчы былі ўжо пра мяне напісалі — маўляў, выпіўшы сам спаліў хату. Фактычна я і быў выпіўшы, але хату не паліў», — кажа Васіль.

Здаў 35 бутэлек і купіў курыных ножак

Заходзім у дзьверы, угінаючы галаву — памяшканьне сапраўды малое:

«Вось так і жыву: 3,2 мэтры на 3,2 мэтры — можна і ня мераць», — сьмяецца бабровіцкі пагарэлец.

Печ, дзе Васіль варыць сабе есьці
Печ, дзе Васіль варыць сабе есьці

Каля ўваходу стаіць печ, дзе Васіль гатуе есьці. Далей — ложак, над ім вісіць вопратка. На стале посуд, Васіль кладзе на яго хлеб і курыныя ножкі, якія прынёс толькі што.

«То бабуля дасьць ежы, то хлопцы. Вось ножкі курыныя — здаў 35 бутэлек і купіў. Рыбы, бывае, на вуду налаўлю», — кажа ён.

Спадар Крот кажа, што ня п’е ўжо некалькі месяцаў, таму што быў трапіў у лякарню:

«Ад курава адмовіўся год таму. Нядаўна і піць кінуў, бо моцна мяне націснула, думаў, ужо да Бога пайду. 9 дзён у рэанімацыі праляжаў. Карацей, мікраінсульт быў, правы бок адымаўся, і гаворка была такая, што ніхто ня мог разабраць, але неяк адышло».

Хацеў быць мараком-рыбаловам, а стаў паштальёнам

Спадар кажа, што даўно не працуе. Зрэшты, і працы ў Бабровічах няма. Таму перабіваецца часовымі падзаработкамі — дапамагае вяскоўцам па гаспадарцы. Раней быў паштальёнам — вазіў пошту з суседняй вёскі Выганашчы. А цяпер пошта абыходзіцца безь ягоных паслугаў.

Васіль Крот жыве зь нячастых заробкаў
Васіль Крот жыве зь нячастых заробкаў

«У маладосьці працаваў у калгасе, а з 1987-га — паштальёнам. Праўда, два гады парабіў і паехаў у мараходную вучэльню паступаць у Астрахані, у рыбалавецкі флёт. Пад Іран аднойчы пасьпеў схадзіць на караблі... А потым заваруха гэтая ў Абхазіі пачалася. Тапілі тых бежанцаў... Нагледзеўся я і зрабіў адтуль ногі. І назад на пошту ўладкаваўся, дзе рабіў у 1990–2010-х. А потым сталі пераводзіць то на 0,5 стаўкі, то на 0,25 стаўкі. 10 кілямэтраў паезьдзі ў Выганашчы».

Васіль кажа, што ў маладосьці захапляўся матацыкламі, меў калісьці некалькі менскіх. Цяпер няма ніводнага — перасоўваецца пешкі.

Пра здарэньне, калі згарэла хата, гаварыць ня хоча, але пераконвае: нічога не паліў:

«Хата дасталася мне ад дзядзькі роднага, 13 мэтраў дом быў...»

Уваходзіць і выходзіць Васіль з склепу-хаты сагнуўшыся
Уваходзіць і выходзіць Васіль з склепу-хаты сагнуўшыся

«Палілі ў хлявах...»

Усе продкі Васіля Крата паходзяць з Бабровічаў. Некаторыя, кажа ён, пацярпелі ў вайну, калі ў 1942-м нямецкія акупанты ладзілі карную апэрацыю «Балотная ліхаманка». У той верасень Бабровічы былі спаленыя разам з жыхарамі, якія не пасьпелі ўцячы ў лясы. Апроч Бабровічаў былі зьнішчаныя вёскі Тупічыцы, Вяда, Красьніца.

«Многія загінулі тады. Цётка была ў партызанскім атрадзе. А дзеда майго ў лес загналі і там застрэлілі. Усіх зганялі так ды стралялі. Іншых палілі ў хлявах...» — кажа Васіль.

«Нельга на папялішчы ставіць»

Хату, якая зьлева, сельсавет прапанаваў Васілю перанесьці на свой надзел
Хату, якая зьлева, сельсавет прапанаваў Васілю перанесьці на свой надзел

Спадар Крот кажа, што зьвязвае сваё жыцьцё толькі з Бабровічамі, дзе жылі ўсе ягоныя родныя. Калі пасьля пажару сельсавет прапанаваў яму хату ў суседніх Выганашчах, адмовіўся. Нядаўна прапанавалі іншы варыянт — перанесьці на свой надзел невялікую пустую хату, якая стаіць праз дарогу. Цяпер вось думае, як гэта зрабіць:

«Трэба неяк перацягнуць яе сюды. Галоўнае, каб яна не разбурылася, бо адразу пасьля вайны пабудаваная. Я б і вазочкам паперавозіў гэтыя бярвеньні. Няхай толькі аддаюць. Нядаўна мне сказалі, што адмовіліся гаспадары ад яе. Вось думаю, як пераставіць. На старое месца ня буду, бо, кажуць, нельга на папялішчы ставіць. А перад склепам можна было б. На падмурак неяк зьбяру, можа з радні хто дапаможа», — кажа Васіль.

У Васіля двое дзяцей, але яны не жывуць у Бабровічах і рэдка прыяжджаюць. Адзін сын увогуле зьехаў на заробкі ў Расею.

Папялішча хаты, за якім склеп, у якім жыве Крот
Папялішча хаты, за якім склеп, у якім жыве Крот

Вёска Бабровічы — маляўнічае месца, папулярнае сярод рыбаловаў і паляўнічых. Побач — Бабровіцкае возера, лясы, Выганашчанскі заказьнік. Апошнія гады тут купляюць надзелы і будуюць лецішчы начальнікі, бізнэсоўцы зь Менску і іншых гарадоў. Таму зямля досыць дарагая.

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG