Намесьніца міністра абароны Ўкраіны Ганна Маляр заявіла аб прасоўваньні ўкраінскага войска ў Запароскай вобласьці.
«Нашы падразьдзелы мелі посьпех на паўднёвым усходзе Рабоціна і на поўдзень ад Малой Такмачкі Запароскай вобласьці. Вораг спрабаваў вярнуць страчаныя пазыцыі на ўсходзе Рабоціна, але беспасьпяхова», — паведаміла Ганна Маляр.
Генэральны штаб Узброеных сіл Украіны раніцай 22 жніўня паведаміў, што ўкраінскія падразьдзелы замацоўваюцца ў гэтых кірунках і наносяць артылерыйскія ўдары па расейскіх пазыцыях.
«Сілы абароны Ўкраіны працягваюць вядзеньне наступальнай апэрацыі на бахмуцкім і мелітопальскім кірунках», — адзначаецца ў паведамленьні.
Паводле Генэральнага штабу Ўкраіны, расейцы коштам вялікіх стратаў працягваюць «беспасьпяхова» наступаць у раёнах Аўдзееўкі, Мар’інкі і Новаміхайлаўкі ў Данецкай вобласьці.
Найбольш цяжкі баі цяпер адбываюцца ў Харкаўскай вобласьці на купянскім кірунку.
У Расеі заявілі аб «паляпшэньні» пазыцый у Харкаўскай вобласьці
У Міністэрстве абароны Расеі паведамілі, што пры падтрымцы сваёй артылерыі і авіяцыі расейскія падразьдзелы палепшылі «становішча па пярэднім краі», а ў Харкаўскай і Луганскай абласьцях адбілі чатыры атакі ўкраінскага войска.
Расейцы таксама пераконваюць, што ў раёне населенага пункта Рабоціна на Запарожжы адбілі «пяць атак падразьдзелаў 82-й дэсантна-штурмавой брыгады з складу стратэгічнага рэзэрву Ўзброеных сіл Украіны».
Інстытут вывучэньня вайны: вяртаньне населенага пункту Рабоціна дазволіць разарваць «расейскі фронт»
Экспэрты амэрыканскага Інстытуту вывучэньня вайны (ISW) назвалі тактычна важнымі атакі ўкраінцаў каля Рабоціна на Запарожжы.
«Прасоўваньне ўкраінцаў у гэтым раёне можа дазволіць украінскім сілам пачаць дзейнічаць у абыход самых шчыльных расейскіх мінных палёў. Посьпехі Ўкраіны ў гэтым кірунку, хутчэй за ўсё, пацьвярджаюць гэтую ацэнку. Сталае прасоўваньне Ўкраіны ў раёне Рабоціна таксама, імаверна, накіравана на прыніжэньне расейскіх сіл, якія ўклалі значныя намаганьні, рэсурсы і асабовы склад, каб утрымаць пазыцыі вакол Рабоціна», — адзначылі экспэрты ISW у справаздачы ад 21 жніўня.
Вайна Расеі супраць Украіны
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.