Як паведамляе «Голас Амэрыкі» , Злучаныя Штаты заклікалі правесьці ў пачатку наступнага тыдня адкрытае пасяджэньне Рады Бясьпекі ААН, каб абмеркаваць крызіс вакол Украіны, выкліканы, як заяўляюць у Вашынгтоне, «пагрозьлівымі паводзінамі» з боку Расеі.
«Больш за 100 тысяч расейскіх вайскоўцаў сканцэнтравана на мяжы з Украінай, і Расея ўдзельнічае ў іншых дэстабілізацыйных дзеяньнях, накіраваных супраць Украіны, што нясе відавочную пагрозу міжнароднаму міру, бясьпецы і Статуту ААН», — заявіла сталая прадстаўніца ЗША ў ААН Лінда Томас-Грынфілд.
«У той час, пакуль мы працягваем нашы нястомныя дыпляматычныя намаганьні дзеля дээскаляцыі напружанасьці, Рада Бясьпекі ААН павінна старанна вывучыць факты і разгледзець, што пастаўлена на мапу для Ўкраіны, Расеі, Эўропы і асноўных абавязаньняў і прынцыпаў міжнароднага парадку ў выпадку далейшага ўварваньня Расеі ва Ўкраіну», — гаворыцца ў заяве Томас-Грынфілд.
Прадстаўніца ЗША дадала, што Рада Бясьпекі павінна ўшчыльную заняцца разглядам «пагрозьлівых дзеяньняў Расеі ў дачыненьні да Ўкраіны і нарошчваньня расейскіх войскаў ля мяжы Ўкраіны і ў Беларусі».
«Цяпер ня час толькі чакаць і назіраць. Неабходна поўная ўвага з боку Рады Бясьпекі, і мы зь нецярплівасьцю чакаем прамога і мэтанакіраванага абмеркаваньня ў панядзелак», — падкрэсьліла Лінда Томас-Грынфілд.
Расея, якая зьяўляецца адным з пастаянных пяці чальцоў РБ ААН, можа заблякаваць любую рэзалюцыю, занесеную на разгляд Рады, пры дапамозе права вэта.
Аднак, па словах Томас-Грынфілд, паседжаньне стане хутчэй магчымасьцю «выкрыць Расею» ў сувязі зь яе дзеяньнямі і ізаляваць Крэмль на сусьветнай арэне за яго агрэсіўную пазыцыю ў дачыненьні да Ўкраіны.
«І, хоць у іх сапраўды ёсьць права вэта, іх ізаляцыя будзе адчувацца, калі пытаньне будзе вынесенае на разгляд Рады Бясьпекі і мы выступім адзіным фронтам супраць расейцаў», — сказала яна.
«Я ня думаю, што якая-небудзь краіна, якая ўваходзіць у Раду Бясьпекі, будзе сядзець склаўшы рукі і гаварыць, што Расея мае права ўрывацца ў межы іншай краіны», — дадала Томас-Грынфілд.
Пагроза нападу Расеі на Ўкраіну
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.