Яна перадала яму словы салідарнасьці і падтрымкі ад беларусаў.
«Мы стаім на баку Ўкраіны і ўкраінскага народу. Сёньня як ніколі важна ўзмацніць падтрымку Ўкраіны, каб спыніць расейскую агрэсію і дасягнуць справядлівага і трывалага міру», — заявіла Ціханоўская.
Яна паўтарыла, што лёсы Беларусі і Ўкраіны непарыўна зьвязаныя.
«Ад выніку гэтай вайны залежыць і будучыня нашай краіны. Мір павінен быць на ўмовах Украіны, з надзейнымі гарантыямі бясьпекі, якія не дазволяць Расеі напасьці зноў».
Ціханоўская лічыць, што часткай мірных перамоваў мусіць быць і беларускае пытаньне.
«Нельга дапусьціць, каб Беларусь засталася пад кантролем Расеі або стала суцяшальным прызам для Пуціна. Неабходна вывесьці расейскія войскі зь Беларусі і аднавіць сапраўдную незалежнасьць і сувэрэнітэт нашай краіны. Бяз гэтага не будзе трывалай бясьпекі ні для Ўкраіны, ні для ўсяго рэгіёну».
Сьвятлана Ціханоўская паведаміла, што абмеркавала з Ўладзімірам Зяленскім ролю рэжыму Лукашэнкі ў расейскай агрэсіі і важнасьць недапушчэньня ўцягваньня беларускай арміі ў вайну.
«Рэжым Лукашэнкі нясе поўную адказнасьць за свае злачынствы і падтрымку расейскай агрэсіі. Таму міжнародны ціск на рэжым, у тым ліку санкцыйны, павінен працягвацца».
Ціханоўская таксама закранула пытаньне легалізацыі беларусаў ва Ўкраіне.
Што папярэднічала
Папярэдняя сустрэча Сьвятланы Ціханоўскай з Уладзімірам Зяленскім была 26 траўня 2026 году ў Кіеве падчас візыту на запрашэньне прэзыдэнта Ўкраіны.
Паваротным момантам у палітыцы Кіева можна лічыць 25 студзеня 2026 году, калі Зяленскі ў Вільні на ўшанаваньні паўстанцаў 1863 году выступіў зь вялікай прамовай наконт Беларусі.
«Паўстаньне беларусаў павінна было перамагчы ў 2020 годзе, каб сёньня адтуль не было пагроз. Эўропа і сьвет павінны былі падтрымаць народ, які паўстаў, і гісторыя была б іншай — больш бясьпечнай», — сказаў тады Зяленскі.
Тады ж адбылася сустрэча Ціханоўскай і Зяленскага.
2 кастрычніка 2025 году была таксама кароткая сустрэча на палях саміту Эўрапейскай палітычнай супольнасьці ў Капэнгагене.