Аб гібелі грамадзяніна Беларусі 9 верасьня паведаміў міжнародны праект «НЕ ЖДИ меня из Украины».
Згодна зь інфармацыяй аб’яднаньня былых сілавікоў BelPol, Віталь Пляшкоў нарадзіўся 9 чэрвеня 1981 году ў горадзе Талдыкарган (Казахстан), да падпісаньня кантракту жыў у Слоніме Горадзенскай вобласьці.
Вядома, што ён быў жанаты, не судзімы, мае 20-гадовага сына Аляксандра.
Грамадзянін Беларусі Віталь Пляшкоў, які ваяваў на баку Расеі і загінуў ва Ўкраіне. Фота з базы ініцыятывы BelPol
Як паведамілі Свабодзе ў BelPol, загінулы працаваў пастухом і рабочым у сельскагаспадарчым каапэратыве «Васілевічы» Горадзенскай вобласьці, а таксама на рабочых пасадах у Доме культуры «Альбэрціна», Цэнтры культуры ў Слоніме. Апошняе месяца працы ў Беларусі зафіксаванае ў 2020 годзе, калі ён працаваў у дзяржаўнай установе культуры МДЦ.
У аб’яднаньні былых сілавікоў BelPol дадалі, што Віталь Пляшкоў імаверна атрымаў грамадзянства Беларусі ў 2006 годзе.
Віталь Пляшкоў стаў першым загінулым з апошняга апублікаванага ўкраінскім праектам «Хачу жыць» сьпісу грамадзян Беларусі, якія ваююць на баку Расеі і якія падпісалі кантракты з расейскім войскам з пачатку 2025 году. Пасьля падпісаньня кантракту ён атрымаў жэтон СА-203631.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
Ва Ўкраіне апублікавалі прозьвішчы яшчэ амаль 600 грамадзян Беларусі, якія ваююць на баку РасеіЗгодна з інфармацыяй Каардынацыйнага штабу Ўкраіны ў пытаньнях абыходжаньня з ваеннапалоннымі, беларусаў актыўна пачалі вэрбаваць на службу ў расейскую армію з другога кварталу 2023 году. З таго часу колькасьць падпісаных з грамадзянамі Беларусі кантрактаў расьце.
Як і ўсе іншаземцы, грамадзяне Беларусі праходзяць праз адмысловыя пункты адбору на вайсковую службу. Найчасьцей у Маскве ці Падмаскоўі, а таксама ў Растове. Сярод такіх навабранцаў шмат колішніх зьняволеных.
З 742 грамадзян Беларусі, прозьвішчы якіх апублікавалі сёлета ў красавіку, 96 лічыліся загінулымі. У той жа час, як паведамлялі ва ўкраінскім дзяржаўным праекце «Хачу жыць», гэтыя лічбы грамадзян Беларусі, якія ваююць на баку Расеі, не канчатковыя. Яны могуць быць у некалькі разоў большыя.
У пачатку верасьня ўкраінскі праект «Хачу жыць» апублікаваў другі сьпіс грамадзян Беларусі, якія ваююць на баку Расеі. У ім было 596 прозьвішчаў. Паводле ініцыятывы «Кібэрпартызаны», большасьць зь іх — прыблізна 57% — на момант 2021 году мелі судзімасьці або знаходзіліся ў вышуку. Шмат хто зь іх ужо даўно не працавалі на тэрыторыі Беларусі. Усе падпісалі кантракты з расейскай арміяй у 2025 годзе.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
«Кібэрпартызаны»: Расея працягвае вэрбаваць на вайну беларусаў, якія адбываюць пакараньні ў расейскіх турмах- Улады Беларусі падтрымалі агрэсію Расеі 24 лютага 2022 году, дазволіўшы скарыстаць вайсковую інфраструктуру і паветраную прастору Беларусі для ўварваньня расейскай арміі і абстрэлаў мірных гарадоў Украіны.
- Паводле крытэраў Жэнэўскай канвэнцыі, Беларусь ня ёсьць удзельніцай расейскай агрэсіі супраць Украіны, бо беларускіх Узброеных сілаў на тэрыторыі Ўкраіны няма. Аднак пры наяўнасьці іншых доказаў (дапамога вайсковай прамысловасьці, лячэньне параненых расейскіх вайскоўцаў) міжнародны суд можа прызнаць Беларусь суагрэсаркай.
- У той жа час грамадзяне Беларусі ваююць на баку як Расеі, гэтак і Ўкраіны. Дакладная іх колькасьць невядомая.
- За гэты час ва Ўкраіне, паводле розных ацэнак, загінулі больш за 80 грамадзян Беларусі і этнічных беларусаў з украінскім грамадзянствам, якія змагаліся супраць Расеі (імёнаў шэрагу загінулых не называюць дзеля бясьпекі іхных сваякоў у Беларусі. — РС), а таксама больш за 100 тых, хто ваяваў на баку Расеі.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
«Акт агрэсіі». Расейскія дроны ўварваліся ў Польшчу, у тым ліку празь Беларусь. Польскае войска заявіла, што частку зь іх зьбіліВайна Расеі супраць Украіны
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.