Міністэрства абароны Расеі паведаміла, што падразьдзелы паўднёвай групоўкі іх войскаў цалкам захапілі раён «Новы» ў населеным пункце Часавы Яр Данецкай вобласьці.
Як паведаміла ўкраінская служба Радыё Свабода, ва Ўкраіне пацьвердзілі адступленьне сваіх войскаў з часткі гэтага горада. Сьпікер апэратыўна-стратэгічнай групоўкі войскаў «Хорціца» Назар Валошын удакладніў, што ўкраінскія войскі адступілі з мікрараёну «Канал» (ён жа «Новы»).
«Камандаваньне ўхваліла рашэньне адысьці на больш абароненыя, падрыхтаваныя пазыцыі. Аднак і там вораг не спыняе сваіх актыўных баявых дзеяньняў. У яго ёсьць нейкія пэўныя дэдлайны, якія ён ня можа выканаць ужо некалькі месяцаў запар»,— сказаў Назар Валошын.
Паводле яго, утрымліваць гэты раён Часавога Яру было немэтазгодна, паколькі гэта пагражала жыцьцю і здароўю вайскоўцаў, а ўкраінскія пазыцыі там былі зьнішчаныя.
Мікрараён «Канал» («Новы») адасоблены ад большай часткі горада каналам Сіверскі Данец — Данбас. Баі за гэты раён пачаліся яшчэ ў пачатку красавіка 2024 году, калі расейцы пайшлі ў наступ на захад ад Бахмуту.
Паводле аналітыкаў DeepState, расейскія войскі таксама прарваліся на поўдзень ад Тарэцку, у раёне пасёлку Нью-Ёрк. У выпадку яго захопу расейцы змогуць штурмаваць Тарэцк і з усходу, і з поўдня. Ва ўкраінскім Генштабе адзначылі актывізацыю баявых дзеяньняў на гэтым кірунку.
У чэрвені ў выведцы Міністэрства абароны Вялікай Брытаніі адзначалі, што для Расеі Часавы Яр зьяўляецца вельмі выгаднай пазыцыяй, бо ён знаходзіцца на вышыні, а таксама зручны як лягістычны вузел для ўкраінскага войска.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
Расея нанесла ўдар ракетамі і дронамі па Дніпры. Ёсьць ахвяры і параненыя
Часавы Яр — горад у Данецкай вобласьці, у якім да поўнамаштабнай вайны пражывалі 10 тысяч грамадзян. Лініяй фронту горад стаў пасьля таго, як расейцы захапілі Бахмут, які знаходзіцца за 10 кілямэтраў ад Часавога Яру.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
У выніку расейскага авіяўдару па Харкаве пацярпелі 14 чалавек, у тым ліку немаўля
Вайна Расеі супраць Украіны
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.