Уладзімір Абадзінскі зь вёскі Юрʼеўка Жытомірскай вобласьці на пачатку сакавіка страціў усю сваю сямʼю. У выніку расейскага авіяўдару дзьвюма бомбамі па прыватным доме загінула яго 40-гадовая жонка Натальля, 14-гадовы сын Уладзімір, 19-гадовая дачка Іванна і двое аднагадовых унукаў, Ніколь і Дзяніс.
«Дачка, відаць, была ў ванным пакоі. Яе тут знайшлі. У гэтым радыюсе знайшлі сына. Ён быў у кухні з жонкай. А ўнукаў знайшлі на адлегласьці 60-70 мэтраў ад дома, на суседнім агародзе», — расказвае ён, зь цяжкасьцю стрымліваючы сьлёзы.
Апошні раз Уладзімір размаўляў зь сямʼёй праз тэлефон увечары 8 сакавіка. А ўжо праз гадзіну пасьля званка даведаўся ад суседа, што на вуліцы, дзе яны жывуць, двойчы прагучалі выбухі. Мужчына ў гэты момант быў на працы ў Кіеве. Праверыць, што здарылася, на месца адразу ж пайшлі ягоныя пажылыя бацькі.
«Я чую: мама крычыць, а тата кажа: „Вова, няма ні дома, нікога ў жывых“, — плача Ўладзімір. — Дзьве авіябомбы зьнішчылі ўсіх іх фізычна. А ў мяне яны маральна забілі ўсё ў душы».
Вёска Юрʼеўка на той момант была далёка ад лініі фронту, а побач з домам Уладзіміра па вуліцы не было і няма ніякіх вайсковых абʼектаў. Тым ня менш расейскі самалёт скінуў на гэты квартал дзьве пяцісоткіляграмовыя бомбы. Як пазьней высьветлілася, узьлятаў ён з тэрыторыі Беларусі, з Гомельскага аэрадрома.
«Тут адна авіябомба прыляцела. А вось тут яшчэ адна авіябомба. Проста ўсё зьмяло, на той бок зьмяло ўвесь дом», — паказвае Ўладзімір.
Жонцы Ўладзіміра Натальлі было 40 гадоў, яна працавала настаўніцай гісторыі Ўкраіны і ўкраінскай мовы. 14-гадовы сын Вова заканчваў 9-ю клясу і рыхтаваўся да выпускнога, а 19-гадовая дачка Іванка выхоўвала дваіх аднагадовых дзяцей, Ніколь і Дзяніса.
«Гэта фота ўнукаў за 10 дзён да гібелі. У нас там быў вялікі пакой, камін. Гэта наша апошняе сямейнае фота. На гадавіну ўнукаў мы фатаграфаваліся», — плача Ўладзімір. Відэа з унукамі ў тэлефоне, — адна зь нямногіх памятак, што засталіся ў яго.
Мужчына кажа, што шкадуе, што ўжо ў першыя дні вайны ня вывез сямʼю своечасова ў бясьпечнае месца і не ўратаваў іх. Паводле яго, нават праз паўгода пасьля трагедыі маральна лягчэй яму ня робіцца. Наадварот: чым далей, тым горш.
«Лягчэй ужо ня будзе. Ведаеце, яно нават яшчэ цяжэй, — плача ён. — Не адзін раз ужо бярэш тэлефон і разумееш, што няма каму патэлефанаваць. І разумееш, што ніхто ня скажа ўжо ні «тата», ні «дзеда».
Пасьля здарэньня мужчына зьехаў зь Юрʼеўкі і пераехаў у Кіеў. Жыве проста на працы: кажа, гэта дапамагае яму не зварʼяцець. Але кожны тыдзень усё роўна езьдзіць на могілкі, дзе пахаваная ўся сямʼя.
Уладзімір кажа, што пасьля страты родных ён жыве адным днём, пра будучыню ўвогуле не задумваецца. Прыходзячы на магілу да блізкіх, у думках увесь час задае ім толькі адно пытаньне:
«Пытаюся: „Вось як мне жыць далей?“ А адказу няма», — кажа ён.
Украінцы, якія страцілі родных у вайне, разьвязанай Расеяй, ужо пачалі падаваць пазовы супраць РФ у міжнародны суд у Гаазе, спадзеючыся пакараць расейскіх вайскоўцаў за ўчыненыя імі злачынствы. І хоць такія справы могуць разглядацца гадамі, сваякі загінулых гатовыя чакаць. Уладзімір — сярод іх.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
Галоўнае ўпраўленьне выведкі Ўкраіны: «Пуцін ударамі па цывільнай інфраструктуры пацьвердзіў статус тэрарыста»Вайна Расеі супраць Украіны
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.