Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Як гішпанка ў Менску беларускую мову шукала


Беларускамоўная гішпанка шукае кнігі па-беларуску на кірмашы ў Менску
пачакайце

No media source currently available

0:00 0:01:54 0:00
Наўпроставы лінк

Беларускамоўная гішпанка шукае кнігі па-беларуску на кірмашы ў Менску

Анхэля Эсьпіноса — вядомая сярод карыстальнікаў сацыяльных сетак у Беларусі замежніца, якая ў свае 23 гады цудоўна валодае беларускай мовай і нават вучыць размаўляць на ёй іншых.

Дзяўчына паходзіць з гішпанскага гораду Малага, у Гранадзе скончыла факультэт славістыкі, а цяпер вучыцца ў магістратуры Варшаўскага ўнівэрсытэту на беларусіста. Кажа, што беларускую мову асвоіла за тры гады, а расейскай амаль ня ведае — дый, як сама кажа, няма на тое патрэбы.

Расейскай мовы ня ведаю, таму беларусы са мной гавораць трасянкай

«Навошта мне расейская мова? Я беларусістка — вывучаю ў Польшчы беларускую мову. Але, відаць, у Беларусі гэта дзіўна, што я ведаю беларускую і ня ведаю расейскай. Напрыклад, на мяжы, калі ехала ў Беларусь, памежнікі проста ня ведалі, што са мной рабіць, як кантактаваць, калі я сказала, што гавару па-беларуску, а па-расейску — не. Давялося ім неяк прыстасоўвацца. Але яны не маглі добра гаварыць па-беларуску. Атрымалася трасянка», — расказала Анхэля.

Гішпанка прыехала ў Менск дзеля ўдзелу ў паэтычным фэсьце памяці Міхася Стральцова «Вершы на асфальце» — у выдавецтве Ігара Логвінава ў яе выйшла кніга беларускіх вершаў «Раяль ля мора», прэзэнтацыя якога пройдзе ў рамках фэстывалю.

Але пакуль да адкрыцьця фэстывалю заставалася некалькі гадзін, мы вырашылі запрасіць Анхэлю Эсьпіносу на міжнародную кніжную выставу-кірмаш, якая гэтымі днямі праходзіць у Менску.

Захопленая беларускай гаворкай паэтка Анхэля адразу вырашыла, што на выставе будзе шукаць дзіцячыя кніжкі па-беларуску — падарунак сваёй маленькай пляменьніцы Лізе.

Ведала, што шмат беларускіх кніг ня будзе

Не знайшоўшы стэнду Гішпаніі, Анхэля спынілася калі супольнага павільёна Кубы і Вэнэсуэлы — прадстаўнікі якіх, як і Анхэля, гавораць па-гішпанску.

«Зразумела, у нас у Гішпаніі таксама бываюць кніжныя выставы, праўда, на адкрытым паветры, а не ў памяшканьні. Таму што розны клімат. Для мяне было цікава пабачыць, якія краіны прадстаўленыя на беларускай выставе. На жаль, няма Гішпаніі, хоць эўрапейскіх краін багата. Я нават змагла пагутарыць па-гішпанску — каля супольнага стэнду паўднёваамэрыканскіх краін», — сказала Анхэля, наведаўшы выставу.

Беларускія кнігі для дзяцей знайшліся ў выдавецтваў «Мастацкая літаратура», «Галіяфы». Вялікая ж колькасьць каляровых кніжак-складанак — прывезены з Расеі тавар.

«Мне вельмі хацелася пабачыць больш кніг на беларускай мове, але я і ведала, што шмат іх тут ня будзе. Дарэчы, добра, што калі шукаеш, то знойдзеш такія кнігі. Усё ж трэба адзначыць, што выбар ёсьць. Я набыла тры дзіцячыя кнігі ў цудоўным афармленьні, якія выйшлі ў выдавецтве „Мастацкая літаратура“, а таксама адну кнігу для сябе — ужо з выдавецтва „Галіяфы“. Прыемна было, што кіраўнікі незалежных беларускіх выдавецтваў Зьміцер Вішнёў і Валер Булгакаў пазналі мяне, параілі цікавыя кнігі са сваіх выдавецтваў. Я такой увагі да сваёй асобы не чакала».

У Гішпаніі за няветлівае стаўленьне страціш працу, а ў Беларусі — гэта нармальна

Каля некаторых стэндаў, дзе Анхэля спрабавала знайсьці кнігі на беларускай мове, з боку прадаўцоў было заўважнае непрыязнае стаўленьне — дзяўчына тлумачыць гэта тым, што беларусы ня звыклыя да турыстаў і не настроеныя на тое, каб задаволіць любыя патрабаваньні кліента:

«Гішпанія — вельмі турыстычная краіна, таму такога я на радзіме не магу пабачыць. Тым больш калі гаворка ідзе пра выставу, супрацоўнікі якой павінны адказваць на пытаньні наведнікаў, дапамагаць і раіць. А тут атрымалася, што ад аднаго стэнда прадаўцы проста зьбеглі, калі пачулі, што я пытаюся пра беларускія кнігі, ды яшчэ мяне апэратар здымае на камэру. Гэта ня вельмі ветліва. У Гішпаніі як? Калі ты такое стаўленьне прадэманструеш, то вельмі хутка страціш працу. Відаць, у Беларусі гэта працуе трохі па-іншаму».

«Я пахадзіла па выставе, пагаварыла з выдаўцамі і супрацоўнікамі стэндаў. Ясна, гаварыла па-беларуску. Людзі адказвалі па-рознаму: па-расейску, па-беларуску, некаторыя — на трасянцы, але праблемы неразуменьня ня ўзьнікла. Гэта вялікі плюс. Я расейскую мову трошачкі ведаю, разумею, магу чытаць, але гаварыць не хачу».

Глядзець камэнтары (7)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG