Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Каля амбасады Беларусі ў Вільні патрабавалі спыніць рэжым інкамунікада Ціханоўскага, Статкевіча ды іншых палітвязьняў. ВІДЭА

абноўлена
Удзельнікі акцыі каля амбасады Беларусі ў Вільні 9 сакавіка
Удзельнікі акцыі каля амбасады Беларусі ў Вільні 9 сакавіка

9 сакавіка каля амбасады Беларусі ў Вільні прайшоў мітынг з нагоды другой гадавіны ўтрыманьня палітзьняволенага Сяргея Ціханоўскага бяз сувязі з вонкавым сьветам і супраць рэпрэсіяў у Беларусі.

У мітынгу насупраць беларускай амбасады ў Вільні ўзялі ўдзел каля 50 чалавек, сярод іх — лідарка дэмакратычных сілаў Беларусі Сьвятлана Ціханоўская, былыя палітвязьні Паліна Шарэнда-Панасюк, Ільля Міронаў, Аляксей Кірэеў і іншыя.

Удзельнікі акцыі трымалі партрэты беларускіх палітвязьняў, якіх доўгі час утрымліваюць у рэжыме інкамунікада: акрамя Сяргея Ціханоўскага, гэта палітвязьні Максім Знак, Мікалай Статкевіч, Ігар Лосік, Віктар Бабарыка, Уладзімер Кніга, Андрэй Навіцкі і Аляксандар Францкевіч. таксама мітынгоўцы трымалі расьцяжку «Лукашэнку — у Гаагу» і шматмэтровы плякат з фатаздымкамі соцень беларускіх палітвязьняў.

Падчас акцыі правялі збор подпісаў пад зваротам беларускай супольнасьці ў Вільні да ўладаў Беларусі, якую плянуюць перадаць праз амбасаду Беларусі ў Літве. Сярод сьпісу патрабаваньняў да беларускіх уладаў — «неадкладнае спыненьне практыкі ўтрыманьня людзей у рэжыме інкамунікада і забесьпячэньне доступу да палітвязьняў адкаватаў і іх сем’яў».

«Беспакаранасьць ня будзе доўжыцца вечна»

Сьвятлана Ціханоўская падзякавала ўдзельнікам акцыі за салідарнасьць і заклікала працягваць змаганьне за вызваленьне ўсіх беларускіх палітвязьняў. Ціханоўская адзначыла, што 9 сакавіка споўнілася 2 гады, як яе муж, Сяргей Ціханоўскі, знаходзіцца ў поўнай ізаляцыі — безь лістоў, званкоў, навінаў, і яна нават ня ведае, ці жывы ён.

«Я не магу прыняць той факт, што ў ХХI стагодзьдзі ў цэнтры Эўропы чалавек можа гэтак зьнікнуць, а ягоная сям’я ніяк ня можа на гэта паўплываць», — сказала Ціханоўская.

Удзельнікі акцыі ў Вільні
Удзельнікі акцыі ў Вільні

Лідэрка беларускіх дэмакратычных сілаў нагадала, што, акрамя яе мужа, яшчэ сама меней восем беларускіх палітвязьняў доўгі час утрымліваюць у рэжыме інкамунікада, і пералічыла іх прозьвішчы. Ціханоўская адзначыла, што паводле дакумэнтаў ААН, утрыманьне зьняволенага ў рэжыме інкамунікада ёсьць незаконнай і антыгуманнай практыкай, якая парушае міжнародныя канвэнцыі.

«Калі рэжым хоча паказаць, што сапраўды гатовы да дыялёгу, ён павінен пачаць з аднаго — спыніць рэпрэсіі і вызваліць палітвязьняў. І перш за ўсё — спыніць практыку інкамунікада.

Мы ўжо страцілі шэсьць палітвязьняў. Шэсьць чалавечых жыцьцяў, загубленых за кратамі. Мы ня можам дапусьціць, каб гэта паўтарылася», — заявіла Ціханоўская.

У сваёй прамове Ціханоўская зьвярнулася да міжнароднай супольнасьці, заклікаўшы прадстаўнікоў Рады ў правах чалавека ААН патрабаваць доступу ў беларускія турмы, парлямэнтароў сьвету — гаварыць пра беларускіх палітвязьняў на разнастайных плятформах, браць іх пад патранаж, пісаць ім лісты, запыты ў турмы і інш., а урады ўсіх дэмакратычных краін — уводіць санкцыі супраць адказных за катаваньні ў Беларусі: кіраўнікоў турмаў, судзьдзяў, сьледчых. «Беспакаранасьці для іх ня будзе», — паабяцала Ціханоўская.

Таксама Ціханоўская зьвярнулася наўпрост да ўладаў Беларусі:

«Пакажыце сьвету, што гэтыя дзевяць чалавек жывыя. Пусьціце да іх адвакатаў, дайце ім магчымасьць напісаць сваім сем’ям. Дакажыце, што вы імкняцеся да дыялёгу», — заклікала Ціханоўская.

Удзельнікі акцыі каля амбасады ў Вільні
Удзельнікі акцыі каля амбасады ў Вільні

«Яны як зьніклыя бяз зьвестак падчас вайны»

Былыя палітзьняволеная Паліна Шарэнда-Панасюк таксама лічыць, што знаходжаньне палітвязьняў у рэжыме інкамунікада — «сапраўднае катаваньне». Паліна Шарэнда-Панасюк нагадала пра зьняволеных жанчын, якіх трымаюць у асабліва цяжкіх умовах і згадала Вольгу Маёраву, Алена Гнаўк і Вікторыю Кульшу.

«Іх пазбаўляюць пасылак, а напярэдадні спатканьняў адмыслова кідаюць у ШЫЗА, каб не змаглі сустрэцца са сваякамі, яны ў вельмі цяжкім фізычным стане», — мяркуе Паліна Шарэнда-Панасюк.

Выступоўца параўнала беларускіх палітзьняволеных з ваеннапалоннымі ў часе вайны, бо лічыць «Беларусь акупаванай краінай», а тых, да каго ў вязьніцах ужываюць рэжым інкамунікада — са зьніклымі «бяз зьвестак».

Былы палітвязень Ільля Міронаў падзяліўся ўспамінамі, як перапісваўся зь Сяргем Ціханоўскім у 2021 годзе, падчас сьледзтва, калі той яшчэ знаходзіўся ў СІЗА і ліставаньне было магчымым. Ільля распавёў пра атрыманыя ад Ціханоўскага два лісты, у адным зь якіх быў верш. Гэтыя радкі Ільля зачытаў на мітынгу: там было пра тое, што аўтар паўстаў супраць несправядлівасьці і беззаконьня ў роднай краіне.

У другім лісьце, пра які распавёў Ільля Міронаў, Сяргей Ціханоўскі выказаў думку, што яму давядзецца адседзець у вязьніцы столькі, колькі «дазволіць беларускі народ». Ільля Міронаў заклікаў беларусаў не баяцца выказваць салідарнасьць, а сваю прамову скончыў воклічам «Жыве Беларусь!», які падхапілі ўдзельнікі мітынгу.

«Кожная запаленая вамі зьнічка — таксама ўнёсак у справу вызваленьня палітвязьняў», — сказала на мітынгу Натальля Калегава, кіраўніца дабрачыннай арганізацыі Dapamoga.

Удзелньікі акцыі з плякатам «Лукашэнку — у Гаагу»
Удзелньікі акцыі з плякатам «Лукашэнку — у Гаагу»

Хто з палітвязьняў знаходзіцца ці быў у рэжыме інкамунікада

Па стане на 9 сакавіка два гады ў рэжыме інкамунікада ўтрымліваюць Сяргея Ціханоўскага. Вядома таксама аб працяглым утрыманьні ў рэжыме інкамунікада палітвязьняў Максіма Знака, Мікалая Статкевіча, Ігара Лосіка, Віктара Бабарыкі, Уладзімера Кнігі, Андрэя Навіцкага і Аляксандра Францкевіча.

Зь Сяргеем Ціханоўскім, папулярным у 2020 годзе блогерам каналу «Краіна для жыцьця», які заяўляў пра намер вылучацца на прэзыдэнта Беларусі, у сваякоў няма ніякай сувязі з 9 сакавіка 2023 году. Лідэрка беларускіх дэмакратычных сілаў Сьвятлана Ціханоўская, жонка Сяргея Ціханоўскага, ня бачылася зь ім з траўня 2020 году.

Сьвятлана Ціханоўская, як і беларускія праваабаронцы, мяркуе, што Сяргея Ціханоўскага трымаюць у поўнай ізаляцыі ад сьвету ў рэжыме інкамунікада: без магчымасьці бачыць сям’ю, абменьвацца лістамі ці атрымаць хоць бы слова падтрымкі ад сяброў. Сяргей Ціханоўскі асуджаны на 19,5 года зьняволеньня.

Паводле праваабаронцаў, яго трымаюць у жодзінскай турме № 8. Сьвятлана Ціханоўская думае, што Сяргей моцна схуднеў: «Вядома, што ва ўсіх палітвязьняў узьнікаюць праблемы са здароўем, з зубамі, з вачыма».

Таксама больш за 2 гады, з 9 лютага 2023 году, няма зьвестак пра палітвязьня Максіма Знака, асуджанага на 10 гадоў зьняволеньня. Яго трымаюць у папраўчай калёніі № 3 у пасёлку Віцьба пад Віцебскам. У красавіку 2023 году праваабаронцам «Вясны» стала вядома, што ў лютым Максіма Знака зноў зьмясьцілі ў ШЫЗА, з таго часу больш зьвестак пра яго няма.

З 9 лютага 2023 году ў рэжыме інамунікада трымаюць таксама палітыка, кандыдата на прэзыдэнта па выбарах 2010 году Мікалая Статкевіча. Яшчэ ў чэрвені 2022 году палітвязьня перавялі ў папраўчую калёнію № 13 у Глыбокім. Паводле крыніц, Статкевіча па чарзе трымаюць то ў адзіночнай камэры ПКТ (памяшканьне камэрнага тыпу), то ў камэры штрафнога ізалятару, а таксама пазбавілі права на званкі і адзінай на год перадачы і спатканьня. Мікалай Статкевіч асуджаны на 14 гадоў зьняволеньня.

Паводле праваабаронцаў, зь лютага 2023 году не было сувязі з палітвязьнем журналістам Свабоды Ігарам Лосікам, асуджаным на 15 гадоў зьняволеньня. Ігар Лосік адбывае пакараньне ў папраўчай калёніі № 1 у Наваполацку. Сёлета 15 студзеня на беларускім тэлеканале АНТ быў паказаны прапагандысцкі фільм «Свабода слова», у якім зьнялі Ігара Лосіка ў турэмнай робе. Як потым стала вядома, здымкі адбываліся ў СІЗА КДБ.

З 5 лютага 2023 году ў рэжыме інкамунікада ўтрымліваўся былы старшыня Белгазпрамбанку, патэнцыйны кандыдат на прэзыдэнта на выбарах 2020 году Віктар Бабарыка, асуджаны на 14 гадоў зьняволеньня.

8 лютага 2025 году былі апублікаваныя фота і відэа зь Віктарам Бабарыкам, а былы палітвязень, цяперашні праўладны блогер Раман Пратасевіч перадаў яму лісты ад родных.

Тады ж сам Бабарыка праз Пратасевіча перадаў лісты сваім родным. Відэа, у якім палітвязень зьвярнуўся да сваякоў, таксама апублікаваў Раман Пратасевіч. На палітвязьні, як заўважылі праваабаронцы «Вясны» была жоўтая бірка зь лічбамі 3 і 10 у левым ніжнім кутку. Яны азначаюць прафіляктычныя ўлікі, на якія паставілі палітыка. Прафулік № 10 — «схільны да экстрэмісцкай і іншай дэструктыўнай дзейнасьці»; прафулік № 3 — «схільны да нападу на адміністрацыю, захопу закладнікаў і праявы агрэсіі». Праваабаронцы ня маюць зьвестак, ці працягваецца ліставаньне Віктара Бабарыкі са сваякамі.

Валянтэр каманды Сьвятланы Ціханоўскай, былы сілавік Уладзімер Кніга знаходзіцца ў рэжыме інкамунікада зь верасьня 2023 году. Трымаюць палітвязьня ў папраўчай калёніі № 14 у Навасадах. У 2021 годзе Ўладзімер Кніга быў асуджаны на 4 гады зьняволеньня, але праз год паводле 411-га артыкулу КК аб «злосным непадпарадкаваньні патрабаваньням адміністрацыі папраўчай установы» атрымаў да тэрміну яшчэ адзін год зьняволеньня. Паводле праваабаронцаў, сёлета Ўладзімера Кнігу зноў судзілі паводле таго ж артыкулу, але вынік суду дагэтуль невядомы. Крыніцы паведамілі, што палітвязьня трымаюць у ПКТ.

З красавіка 2024 году сваякі і знаёмыя нічога ня ведаюць пра палітвязьня, жыхара Менска Андрэя Навіцкага, які адбывае тэрмін у 7 гадоў зьняволеньня ў калёніі № 20. У 2021 годзе Андрэй Навіцкі быў асуджаны паводле палітычных артыкулаў на 5 гадоў зьняволеньня, але пазьней яго двойчы судзілі за нібыта «злоснае непадпарадкаваньне», дадалі 2 гады зьняволеньня і зьмянілі рэжым адбыцьця пакараньня з узмоцненага на строгі.

Паводле «Вясны», у 2024 годзе на запыт да адміністрацыі калёніі аб прычынах, чаму з Андрэем Навіцкім няма сувязі, сваякам прыйшоў адказ, што ён «сам усё раскажа празь перапіску». Але лістоў ад Андрэя Навіцкага па-ранейшаму няма, адзначаюць праваабаронцы.

Як лічаць праваабаронцы, амаль 4 месяцы ў рэжыме інкамунікада знаходзіцца палітвязень Аляксандар Францкевіч, асуджаны на 17 гадоў і 9 месяцаў зьняволеньня. Адбываючы пакараньне, Аляксандар Францкевіч зьмяніў некалькі вязьніц. Пасьля суду яго спачатку ўтрымлівалі ў івацэвіцкай калёніі № 5, потым палітвязень быў зьмешчаны ў ПК-11 у Ваўкавыску. У 2024 годзе, пасьля першага суду паводле 411-га артыкулу, да апэляцыі Аляксандра Францкевіча трымалі ў СІЗА № 6 у Баранавічах.

Пасьля апэляцыі палітвязьня накіравалі ў папраўчую калёнію, але было невядома, у якую. Зь лістапада 2024 году сувязі з Аляксандрам няма. Пазьней прыйшлі зьвесткі, што Францкевіча перавялі ў аршанскую калёнію № 8. Праваабаронцам таксама стала вядома, што ў Воршы над палітвязьнем адбыўся новы суд паводле 411 артыкулу КК, аднак вынік працэсу застаецца нявысьветленым. Зьвестак ад самога Аляксандра Францкевіча дагэтуль няма.

Тэмы гэтага артыкулу

Форум

Камэнтаваць тут можна праз Disqus. Калі вы ў Беларусі, любы камэнтар можа быць падставай для перасьледу з боку ўладаў.
XS
SM
MD
LG