Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Украінцы правялі марш, каб падзякаваць Чэхіі за падтрымку. У краіне вядуцца спрэчкі з нагоды падаражэньня энэргіі і падтрымкі Ўкраіны

Удзельніца нядзельнай акцыі ўкраінцаў у Празе
Удзельніца нядзельнай акцыі ўкраінцаў у Празе

Сотні ўкраінцаў узялі ўдзел у «Маршы падзякі» ў Празе ў нядзелю, 4 верасьня, каб падзякаваць чэскаму народу за дапамогу ўкраінскім уцекачам і ўраду Чэхіі за падтрымку Ўкраіны.

Удзельнікі маршу, пераважна жанчыны і дзеці, несьлі чэскія і ўкраінскія сьцягі, раздавалі мінакам кветкі і сувэніры ручной работы.

Удзел узялі ўкраінскі рок-гурт «Скай» і сьпявачка Севярына, а таксама дзеці з Праскай школы мастацтваў UAKidsSchool.

«Практычна ўсе ўкраінцы плакалі. Калі яны віталіся з чэхамі, якія праходзілі міма. Або калі дарылі падарункі і чулі ў адказ словы падтрымкі», — сказала адна з арганізатараў маршу Віялета Разьнічэнка.

У суботу, 3 верасьня, у Празе прайшла акцыя супраць палітыкі ўраду, частка ўдзельнікаў выступіла з антыўкраінскімі лёзунгамі.

Зь лютага сёлета, пасьля поўнамаштабнага ўварваньня Расеі ва Ўкраіну, больш за 424 тысячы грамадзян Украіны атрымалі ад Чэхіі візы з часовай абаронай. Паводле дадзеных Міністэрства адукацыі Чэхіі, у верасьні ў чэскія школы пайшлі 57–60 тысяч школьнікаў з Украіны.

Пасьля дэманстрацыі 3 верасьня прэм’ер-міністар Чэхіі Фіяла заявіў, што яна была арганізаваная «прарасейскімі сіламі».

Паводле дадзеных чэскай паліцыі, 3 верасьня каля 70 тысяч чалавек сабраліся на Вацлаўскай плошчы ў Празе на антыўрадавую дэманстрацыю. Пасьля яе прэм’ер-міністар Пэтр Фіяла заявіў журналістам, што ў Чэхіі адбываюцца прарасейскія дэзынфармацыйныя кампаніі і што частка насельніцтва падпадае пад іх уплыў.

Фіяла дадаў, што кожны мае права выказваць сваю думку і праводзіць дэманстрацыі. «Тлумачэньні падзей, якія я меў магчымасьць бачыць да гэтага часу, паказваюць на рэзка прарасейскія настроі, і, на мой погляд, дэманстрацыя не адпавядае інтарэсам Чэхіі і нашых грамадзян», — дадаў Фіяла.

Пасьля гэтай заявы Фіялы з розных бакоў палітычнага спэктру пачалася крытыка ягоных словаў.

Ваявода Паўднёвачэскага краю і старшыня Саюзу рэгіёнаў Марцін Куба заявіў, што словы Фіялы былі няўдалыя. Паводле Кубы, урад не павінен недаацэньваць страх людзей перад цяперашнім ростам цэнаў і крызісам і павінен даць ім зразумець, што дапаможа ім у гэтай сытуацыі.

Віцэ-сьпікер Палаты прадстаўнікоў Яна Мрачкава Вілдумецава таксама ахарактарызавала заяву Фіялы аб дэманстрацыі як прыкрую. Яна заявіла, што ня згодная з усімі выступоўцамі на мітынгу, але пратэстоўцы карыстаюцца яе падтрымкай. Паводле яе слоў, урад дрэнна дае рады бягучай сытуацыі.

Губэрнатар Лібэрэцкага краю Марцін Пута таксама выказаў сваё разуменьне ўдзелу людзей у дэманстрацыі. Ён заявіў, што нельга камэнтаваць такі маштабны пратэст толькі словамі аб прарасейскіх арганізатарах мітынгу. «Урад павінен зь імі размаўляць, і яго нельга зьмякчыць, закляйміўшы арганізатараў дэманстрацыі людзьмі, якія падтрымліваюць Пуціна. Думаю, за апошнія два тыдні міністры зразумелі, што сытуацыя няпростая», — сказаў Пута.

Паводле словаў дэпутата ад сацыял-дэмакратаў Яна Хрнчыржа, заявы Фіялы былі напышлівыя і дурныя. Хрнчырж сказаў, што ня думае, што дэманстрацыя была арганізаваная прарасейскімі сіламі. Паводле яго слоў, выступы на дэманстрацыі былі пра бязвыхадную сытуацыю, калі ўрад ня можа дапамагчы людзям.

Пракамэнтавалі суботнюю дэманстрацыю і міністры. Так, міністар рэгіянальнага разьвіцьця Іван Барташ напісаў у Твітэры, што ня хоча прымяншаць занепакоенасьць людзей наконт энэргетычнага крызісу і навешваць ярлык прыхільнікаў пракрамлёўскага руху на любога, хто ставіць пад сумненьне дзеяньні ўраду.

«Так, Крэмль і экстрэмісты выкарыстоўваюць цяперашнюю складаную сытуацыю, смутныя часы, каб узрушыць грамадзтва, а сярод арганізатараў учорашняй дэманстрацыі іх было нямала. Але, напэўна, ёсьць і шэраг зусім звычайных людзей, сем’яў, прадпрымальнікаў, якіх хвалюе пэрспэктыва на найбліжэйшыя месяцы. Мы тут ня дзеля таго, каб кінуць выклік іх страхам, мы тут, каб у іх не было гэтых страхаў», — напісаў Барташ у сацыяльных сетках.

Вайна Расеі супраць Украіны

  • А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
  • Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
  • 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
  • З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
  • Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
  • 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
  • У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
  • 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
  • З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
  • 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
  • З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
  • Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.

Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.

Тэмы гэтага артыкулу
XS
SM
MD
LG