Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Ластаўка


Джордж Клаўзэн «Сялянка» (фрагмэнт; 1882)

Сваёй бабулі па кудзелі я ніколі ня бачыў. Яна раптоўна памерла, калі маме было ўсяго дванаццаць гадоў.

У дзеда Адама, вясковага сталяра і скрыпача, было пяцёра малых дзяцей.

Празь зіму, калі над паплавамі сталі званіць першыя жаўрукі, дзед прывёз фурманкай з Тухавіч, дзе рабіў сталярку мясцовым гаспадарам, невялічкага росту кабету, новую жонку.

— Ластаўка прыляцела! — адрэагавалі зьдзіўленыя малыя.

Ня толькі ў маёй маці, але і ў цётак засталіся скрушныя ўспаміны пра Ластаўку-мачаху. Але назва ўлюбёнай вясковай птушкі, з прылётам якой наступае сапраўднае веснавое цяпло, за мачахай замацавалася назаўсёды, хоць у бабулі-Ластаўкі было і сваё на дзіва прыгожае беларускае імя — Алеся.

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Камэнтаваць тут можна праз Facebook. Нам таксама можна напісаць на адрас radiosvaboda@gmail.com

XS
SM
MD
LG