Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Імя як лёс


Хаакін Саролья, «Амэлія Рамэа» (1897)

Гартала старыя фотаальбомы. Узяла картачку маладога бацькі: з войска, сур’ёзны, у форме, падобны да Дэніэла Крэйга. На адвароце: Генадзій Макавік, ягоным тонкім почыркам. Але я Яўгенаўна!

Ён распавёў: бацькі назвалі Генам, а настаўніца ў вясковай школе сказала, што зашмат аднаклясьнікаў маюць тое ж імя ды прозьвішча, таму тата будзе ня Генікам, а Жэнем. І запісала ў журнал.

Пазьней пашпарт выдалі на Яўгена, нават маці звала Жэнікам.

Абодва імені — «высакародныя», але жыцьцё Генадзя і Яўгена магло скласьціся па-рознаму.

Урэшце, і мой лёс мог быць іншы. Бабуля казала: «Ат, што за імя для дзяўча? Каб жа прыгожа назвалі — ці Альжбэта, ці Зузана!»

Аляксандра Макавік

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Камэнтаваць тут можна праз Facebook. Нам таксама можна напісаць на адрас radiosvaboda@gmail.com

XS
SM
MD
LG