Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Траім маладым кабетам з майго Шчонава, амаль аднагодкам, што мужоў на фронт у 1944 годзе выправілі, праз некалькі месяцаў загадалі ў ваенкамат зьявіцца. Зьявіліся. А ім пахаронкі ўручаюць. І тканіну на сукенкі. Шоўк. Дзьве ўзялі. А трэцяя адмовілася:

Не вазьму. Жывы мой муж! Ня мог загінуць: сын у яго!

Пахаронку дахаты прынесла: загінуў ва Ўсходняй Прусіі. І нумар магілы пазначаны.

А праз тыдзень атрымала кабета ад мужа ліст. Пайшла ў ваенкамат праўду шукаць. Сказалі: памылка выйшла, быў у шпіталі. За тое, што так верыла, ізноў шоўк прапанавалі. І гэтым разам адмовілася.

Адзіная з траіх дачакалася мужа з вайны.

Альжбета Кеда

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG