Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Нядаўна езьдзіў на малую радзіму, у Слуцак.

Сьпераду ў аўтобусе сядзела маладая цыганская пара з двухгадовым хлопчыкам (адмыслова запытаўся ў іх, колькі яму гадоў).

Размаўлялі бацькі з хлопчыкам выключна па-цыганску.

Божа, як жа я ім пазайздросьціў!

На рускай мове ён яшчэ навучыцца размаўляць, а вось роднай мове яго ніхто, акрамя бацькоў, не навучыць.

Вось, падумаў я, народ ня мае сваёй дзяржаўнасьці, сваёй зямлі, адвечныя вандроўнікі — а мову сваю захоўваюць ужо на працягу соцень гадоў!

А мы, беларусы, знарок сваёй мовы цураемся. Сумна гэта і горка.

«Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб ня ўмёрлі!» — Ф. Багушэвіч.

Кастусь Алешка

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG