Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Першая ахвяра вайны ў маім Шчонаве — савецкі салдат, расстраляны сваімі. Падпаілі хлопца сьпіртам. Пацягнула няшчаснага да дзяўчат. Пачаў заляцацца да Ліды Сідаравай, рэвальвэрам пагражаў. Якраз іншыя падышлі, камандзір між іх. Кінуўся да яго Сідар:

Я батрак, на паноў рабіў, а ён дачку згвалціць хацеў!..

Кіўнуў той, схапілі салдаціка. Уладак Лысы прасіць стаў:

Таварыш, не страляйце! Такі маладзенькі…

Але дзе там — зьверына! — згадвае дачка Ўладкава.

Застрэлілі, у грудзі куля трапіла. Уладак забраў паперы, што ў гімнасьцёрцы знайшоў. Прастрэленыя, у крыві. Дакумэнты, лісты, здымкі маці, сястры. Хацеў адаслаць родным. Перадумаў, спаліў усё.

Ня буду пісаць… Хай маці ня ведае, хай чакае…

Альжбета Кеда

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG