Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Цырульнік


Дантэ Габрыэл Расэці, «Лэдзі Ліліт» (1868)
Дантэ Габрыэл Расэці, «Лэдзі Ліліт» (1868)

Прыехаўшы ў вёску, я заўсёды стрыг і галіў бацьку. Бывала, што яму і вуха нажніцамі, і шыю брытвай парэжу, а ён сядзіць і трывае. Неяк мой малодшы брат зайшоў у пакой, і тут бацька не змаўчаў: «Вова, садзіся, няхай Віця і цябе пабрые...» Брат, убачыўшы акрываўлены твар бацькі, замахаў рукамі і запытаўся: «Няўжо такая брытва вострая?»

Віктар Шніп

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG