Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«Каб сьмерці прасілі» або дзеля статыстыкі — чаму закон Беларусі так строгі да наркаманаў


«Для іх трэба стварыць невыносныя ўмовы»: як Беларусь спрабуе зьнішчыць прадаўцоў наркотыкаў

Прэзыдэнт Беларусі патрабуе жорстка змагацца з наркагандлярамі. Міліцыя распараджэньне пачула: сёньня ўжо трэць зьняволеных у краіне адбывае пакараньне менавіта за збыт наркотыкаў. Большасьці асуджаных менш за 25 гадоў, а крымінальная справа па артыкуле 328 пагражае нават тым, хто быў злоўлены «пад кайфам»

Трэць вязьняў Беларусі сёньня адбываюць пакараньне па артыкулах, зьвязаных са збытам наркотыкаў. Пры гэтым беларускія праваабаронцы лічаць, што буйных наркагандляроў ў калёніях практычна няма: сядзяць у асноўным дробныя прадаўцы «травы» і спайсу. Большасьці такіх асуджаных менш за 25 гадоў і ў турму яны выпраўляюцца ў літаральным сэнсе ў студэнцкія гады. Многія сьцьвярджаюць, што наогул не былі распаўсюднікамі: крымінальную справу ў Беларусі паводле «наркаартыкулу» могуць завесьці, нават калі проста зловяць на вуліцы ў стане наркатычнага ап’яненьня.

Маці і бацькі зьняволеных аб’ядноўваюцца і спрабуюць выцягнуць дзяцей з турмаў. Але беларускі прэзыдэнт пакуль няўмольны, а разам зь ім і сілавікі. А ўлады лічаць гэткія жорсткія захады ў дачыненьні да наркагандляроў апраўданымі і рапартуюць, што толькі зь іх дапамогай паток наркотыкаў у Беларусь удалося спыніць.

*****

Пэнсіянэр Уладзімер Міронаў перажыў 2 інсульты і цяпер ня можа ні гаварыць, ні хадзіць. Раней яго даглядаў сын Максім. Але цяпер Уладзімер Паўлавіч застаўся адзін: Максіма нядаўна асудзілі на 15 гадоў калёніі паводле артыкулу 328 «Незаконны абарот наркатычных сродкаў і псыхатропных рэчываў».

Уладзімеру Паўлавічу дапамагае былая жонка Галіна, Максімава маці. Але яна і сама таксама цяжка хворая: анкалёгія. Галіна Ўладзімераўна пра сябе ня думае. Марыць пра адно: выцягнуць свайго сына з турмы. У яго невінаватасьці яна не сумняваецца.

«Хлопец ня меў ніякай крамолы, ён ня быў зьвязаны з парушэньнямі закону, — распавядае Галіна Макарава. — Яму абавязкова трэба было знайсьці адвакатаў, таму што ён не валодаў яшчэ гэтай сытуацыяй. Былі адвакаты, на сёньняшні дзень выдаткавана 11 тысяч даляраў».

Такіх маці, як Галіна, у Беларусі — тысячы. Сваякі асуджаных за наркагандаль маладых людзей аб’ядналіся ў арганізацыю і дамагаюцца хоць бы зьмякчэньня ўмоваў утрыманьня для сваіх дзяцей і зьмяншэньня тэрміну іх зьняволеньня.

Асуджаных за збыт наркотыкаў у Беларусі сёньня ўтрымліваюць у асобных папраўчых установах. Умовы там больш жорсткія, чым у тых, хто асуджаны паводле іншых крымінальных артыкулаў. Такое распараджэньне аддаў асабіста прэзыдэнт краіны Аляксандар Лукашэнка.

«Для іх трэба стварыць невыносныя ўмовы ў месцах адбыцьця гэтых тэрмінаў. Калі ў нас іх вельмі шмат — давайце адну іх калёній адшкадуем для гэтага. Створым ім такі рэжым, каб яны, седзячы ў гэтай калёніі, проста скажу: сьмерці прасілі», — заявіў Лукашэнка.

Прычына такіх заяваў — лявіна сынтэтычных наркотыкаў «спайсаў», якая хлынула ў Беларусь апошнімі гадамі. Гэта курыльныя сумесі з даданьнем хімічных злучэньняў.

Сын Алены ўжываў спайс два гады. І столькі ж адседзеў за гэта ў калёніі.

«Калі яго арыштавалі, я сказала: дзякуй вам вялікі! — распавядае жанчына. — Я разумею, што ён ужо гэта рабіў ня раз на тыдзень, ня два разы на тыдзень, а два-тры разы на дзень. Калі б яго не арыштавалі — я б яго ўжо проста пахавала».

Ужываньне спайсаў сапраўды нярэдка заканчваецца і сьмяротным зыходам.

«Гэта новы від наркотыкаў, які зьявіўся пад брэндам таго, што ён легальны, і таго, што яго можна ўжываць паводле спрошчанай схемы. Мы атрымалі вельмі вялікі ўсплёск спажываньня сярод непаўналетніх», — прызнае Васіль Лосіч, начальнік Галоўнага ўпраўленьня па наркакантролі і супрацьдзеяньні гандлю людзьмі

Цяпер за продаж спайсаў гандлярам у Беларусі пагражае асабліва строгае пакараньне — да 25 гадоў пазбаўленьня волі. Тым, хто адбывае тэрмін за продаж наркотыкаў, у калёніі нашываюць асаблівыя нашыўкі на адзеньні. І шанцаў датэрмінова выйсьці з турмы, у адрозьненьне ад астатніх зьняволеных, у іх няма.

Праваабаронцы папярэджваюць, што масавыя арышты моладзі і адпраўка іх у калёніі на працяглыя тэрміны фактычна ломяць жыцьці юнакам і не прывядуць ні да чога добрага:

«Выйдзе гэтая моладзь у 32-34 гады на свабоду. Нават тыя, хто з адукацыяй, — яны ўжо нікуды не ўладкуюцца. І ўсё роўна пойдуць у злачыннасьць», — настойвае праваабаронца Алег Волчак.

Волчак перакананы: праблему распаўсюду наркотыкаў адным толькі узмацненьнем жорсткасьці пакараньня не адолець. І саджаць, паводле яго, трэба ня дробных прадаўцоў, а тых, хто рэальна кантралюе наркатрафік:

«На жаль, на лаве падсудных няма галоўных спонсараў, галоўных аптавікоў, якія завозяць наркотыкі ў Беларусь, — падкрэсьлівае Волчак. — Вырашылі рабіць статыстыку, простую статыстыку на простых працоўных, сялянах, студэнтах».

Сын Уладзімера Міронава Максім таксама ўваходзіць у гэтую статыстыку. Калі сваякі ня змогуць даглядаць хворага старога, ён адправіцца ў дом састарэлых. Але Уладзімер усё ж спадзяецца, што сын аднойчы выйдзе з турмы. І чакае. Кожны дзень.

Ганна Мызенка, "Настоящее время"

Глядзець камэнтары (7)

Гэтая дыскусія закрытая.
XS
SM
MD
LG