Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Той вольніцы, якая была ў прадпрымальнікаў у 90-х, больш ня будзе, — дэпутат


Пустыя рынкі, 5 студзеня

Свабода зьвярнулася да дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў з просьбай пракамэнтаваць пратэсты прадпрымальнікаў супраць указу нумар 222.

З Новага году праца бальшыні гандлёвых цэнтраў і рынкаў у Беларусі паралізаваная. Індывідуальныя прадпрымальнікі лічаць, што прычынай гэтага стаў прэзыдэнцкі ўказ № 222. Гэты дакумэнт не дае магчымасьці гандляваць нехарчовымі таварамі без дакумэнтаў аб іх паходжаньні. Прадпрымальнікі заяўляюць, што з-за гэтага бяз сродкаў да існаваньня застанецца да 500 тысяч чалавек — сем`і прадпрымальнікаў і тыя, хто залежыць ад іх.

Валеры Барадзеня: Мець міні-афшор у дзяржаве няправільна

Дэпутат Палаты прадстаўнікоў па Менскай-Васняцоўскай акрузе, кандыдат эканамічных навук Валеры Барадзеня сказаў Свабодзе, што сытуацыя з прадпрымальнікамі вельмі адпавядае беларускаму мэнталітэту:

«Не за год-два да сёньня стала вядома, што правілы гульні зьменяцца. Трэба спытаць тых прадпрымальнікаў, якія пастваралі прыватныя ўнітарныя прадпрыемствы, паадчынялі сеткі крамаў, працуюць на тых жа рынках у рамках прыватных унітарных альбо таварыстваў з абмежаванай адказнасьцю. Гэта ж зь іх боку была падача пра роўныя ўмовы гаспадараньня. Гэта ж яны казалі паўсюль: аднолькавыя ўмовы — азбука рынкавай эканомікі.

Няўжо яны і цяпер думаюць, што ўсё будзе як у 90-я гады?

Калі прадпрымальнік працуе ня ў рангу ІП (індывідуальнага прадпрымальніка), то ён ня мае ніякіх ільготаў. А ІП у нас былі нейкай прывілеяванай кастай, якая магла мець больш выгодныя для сябе ўмовы.

І калі прадпрымальнік думае пра будучыню, мае сваю стратэгію на пару-тройку, пяць гадоў, то ён рыхтаваўся да сёньняшняй сытуацыі. А мець свайго роду міні-афшор у дзяржаве, калі ўсе буйныя гульцы прытрымліваюцца адных правілаў, а некаторыя — іншых, гэта, мабыць, няправільна. Размова ж ідзе пра выроўніваньне правоў для ўсіх.

Я бачыў Шумчанку на кангрэсе прадпрымальнікаў. Усё-ткі ён у пэўнай ступені ангажавана выступае. Чаму ён не прыцягнуў іншыя канфэдэрацыі прадпрымальнікаў? Іх жа шмат. Альбо тых прадпрымальнікаў, якія працуюць у вытворчасьці? Таму што яны яго не падтрымаюць.

Выходзіць так — тыя прадпрымальнікі, якія працуюць у сфэры гандлю, а ў мазгах „чырвонага чалавека“ гэта спэкулянты, кажуць, што ўсё будзе дрэнна. А што тычыцца лічбы ў 500 тысяч, то мне падаецца, што яна істотна завышаная. І ня ўсё так дрэнна, як Шумчанка і іншыя гэта „малююць“.

У нейкай ступені мне шкада гэтых людзей. Яны дзясяткі гадоў сядзелі на гэтых шэрых схемах. Няўжо яны і цяпер думаюць, што ўсё будзе як у 90-я гады? Ня будзе больш такой вольніцы. Усё ж удасканальваецца. Таму і трэба мець стратэгію, асабліва калі ты працуеш у бізнэсе».

Вольга Палітыка: трэба ісьці насустрач адзін аднаму

Дэпутатка Палаты прадстаўнікоў па Баранавіцкай акрузе Вольга Палітыка лічыць, што праблема прадпрымальнікаў — гэта і праблема ўладаў:

«Тэрмін пераходу на гандаль толькі сэртыфікаванымі таварамі з усімі суправаджальнымі дакумэнтамі ўжо не аднойчы пераносіўся. Таму, з аднаго боку, казаць, што ў нас не было дастаткова часу для прадпрымальнікаў, нельга. Але, з другога боку, калі чытаеш паведамленьні ў інтэрнэце, бачыш, што праблема ёсьць.

Чаму адны прадпрымальнікі павінны выконваць усе ўмовы, а іншыя патрабуюць для сябе нейкіх асаблівых умоваў?

Прадпрымальнікі прывозяць суправаджальныя дакумэнты з Расейскай Фэдэрацыі. Але ў нас яны сутыкаюцца зь іншай праблемай. Высьвятляецца, што гэтыя дакумэнты альбо не адпавядаюць патрабаваньням, альбо ўзьнікае яшчэ нешта. І вось гэтае пытаньне павінна вырашацца на роўні адпаведных дзяржаўных органаў. То бок тымі, хто займаецца стандартызацыяй і ў нас, і ў Расеі. Вось тут сапраўды трэба наводзіць парадак. Я думаю, нам трэба ісьці ў гэтым кірунку з аднолькавай хуткасьцю з партнэрамі па Мытным саюзе.

Адзін з варыянтаў выхаду з сытуацыі я бачу ў стварэньні гуртовых цэнтраў, куды б завозіліся тавары разам з усёй суправаджальнай дакумэнтацыяй.

У гэтай справе мне бачыцца яшчэ адзін аспэкт. Вось усе выступаюць за роўныя ўмовы для гаспадараньня. І гэта правільна. Але чаму прыватнікі, якія маюць стацыянарную краму, маюць і ўсе неабходныя суправаджальныя дакумэнты? Літаральна на ўсё — і на запалкі, і на шкарпэткі. А чаму тыя, хто гандлюе ў ралетах, іх ня маюць? Зразумела, поўная дакумэнтацыя — гэта дадатковыя затраты, зьмяншэньне прыбытку. Але чаму адны прадпрымальнікі павінны выконваць усе ўмовы, а іншыя патрабуюць для сябе нейкіх асаблівых умоваў? Няхай ва ўсіх будзе ўсё аднолькава. У тым ліку і адказнасьць.

Так, павінен быць рух насустрач. Нельга казаць, што зараз мы застрайкуем, усё зачынім, зарэгіструемся беспрацоўнымі. І тады рабіце з намі ўсё што хочаце.

Ёсьць мноства прыкладаў, калі прадпрымальнікі, якія пачыналі з, груба кажучы, купі-прадай, адкрывалі свой бізнэс, сваю вытворчасьць. Я наагул — за вытворчасьць. І лічу, што дзяржава найперш павінна падтрымліваць тых прадпрымальнікаў, хто пачынае нешта вырабляць, ствараць новыя працоўныя месцы. Я за адказнасьць абодвух бакоў. З аднаго боку, тых, хто прымае важныя рашэньні. Яны мусяць папярэдне ацэньваць іх узьдзеяньне — ці палепшаць гэтыя рашэньні сытуацыю ў галіне, бізнэсе, становішча людзей. А з другога боку, і бізнэс павінен быць сацыяльна адказны. Толькі разам нешта можна зрабіць. Канфрантацыя ніколі нічога добрага не прыносіла».

Глядзець камэнтары (1)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG