Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Паўлоўскі: як рэйтынг даверу пераходзіць у рэйтынг недаверу


Расейскі палітоляг, былы піяршчык Крамля Глеб Паўлоўскі ў інтэрвію
выданьню Gazeta. ru даў сваю інтэрпрэтацыю цяперашніх завоблачных рэйтынгаў падтрымкі Ўладзімера Пуціна: «Як з айсбэргам. Калі ён падтае, то не апускаецца ў ваду, а раптам пераварочваецца. Рэйтынг даверу пераходзіць у рэйтынг недаверу».

Паўлоўскі: Панылыя трансьляцыі рэйтынгаў, як у савецкі час трансьлявалі казацкі хор, самі па сабе гавораць аб маніпуляцыі. Сэнс яе ў тым, каб вы, не адрываючыся, глядзелі на лічбы. Бо яны (ўлада) як думаюць: калі што пойдзе ня так і рэйтынг пачне зьніжацца, то будзе яшчэ час, каб падрыхтавацца. Але ўсё ніколі не адбывалася так. Самападман ў палітыцы думаць, што ў цябе шматслаёвая сыстэма абароны і, пакуль будзе згараць адна абалонка, ты за другой пасьпееш падрыхтавацца. Але на практыцы ў людзях адбываюцца нечаканыя перакульваньні. Як з айсбэргам. Калі ён падтае, то не апускаецца ў ваду, а раптам пераварочваецца. Рэйтынг даверу пераходзіць у рэйтынг недаверу.

На мітынгі і дэманстрацыі эпохі перабудовы хадзілі не дысыдэнты, а савецкія службоўцы, вайскоўцы, супрацоўнікі КДБ і міліцыі. І яны з перакошанымі тварамі крычалі «далоў». У такіх сытуацыях забываецца абсалютна ўсё. І тады нагадваць людзям: «А памятаеце, які ў мяне быў пазаўчора рэйтынг?» — стане проста небясьпечна.

Gazeta.ru: Калі казаць пра Пуціна, то па якіх прычынах яго рэйтынг можа перавярнуцца, як айсбэрг?

Паўлоўскі: Ды па якім заўгодна, хоць — «надакучыў». Разумееце, людзі ўсё ж не лялькі, яны ўдзельнікі ў сваім жыцьці. Кожны гуляе сябе ў нейкім спэктаклі, які ён сам сабе ставіць. Яму дарагі гэты спэктакль, ён залучае ў яго сяброў і блізкіх. Аднойчы ў людзей узьнікае пачуцьцё, што спэктакль зацягнуўся, сюжэт надакучыў і героя падмянілі. Калі такое адчуваньне прыходзіць, новым героем можа апынуцца хто заўгодна. Нават рабочы сцэны — проста таму, што ён высокага росту і ў яго мужны твар.

Мой настаўнік — гісторык Міхаіл Гефтэр казаў 20 год таму, што, калі ўсе ў небясьпецы і ня ведаюць, што рабіць, ім часова мілы Ельцын — сваім ростам, тэмбрам голасу ён будзе ўсяляць у іх прывідную надзею на тое, што выведзе ў бясьпечнае месца. Пры гэтым за дзень да таго ён быў для ўсіх проста адным з партрэтаў чальцоў Палітбюро. Тое ж будзе і тут.

Gazeta.ru: Будзе ці можа быць?

Паўлоўскі: Можа быць. Я ўвогуле ня веру, што ў палітыцы што-небудзь наканаванае. Але цяпер занадта хутка зношваецца наша дзяржаўная сыстэма. Яна так і засталася штучнай прыбудовай, не паспрабавала зрасьціся з глебай, даць месца людзям. Яна абараняе толькі саму сябе. Ёсьць такое паняцьце «маральная састарэласьць абсталяваньня». Станок яшчэ працуе, але маральна ўжо састарэў, і калі зламаецца, запчастак не знойдзеш. Умеў яго рамантаваць толькі дзядзька Ваня, але дзядзька Ваня пайшоў на пэнсію. Сыстэма падышла да парога маральнай састарэласьці.

Ігар Лосік Кацярына Андрэева Ірына Слаўнікава Марына Золатава
XS
SM
MD
LG