Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Не чапай мой каравай!


Сяргей Дубавец

або Каму і навошта патрэбная гамафобія

Цяпер ужо мала хто помніць савецкія «таварыскія суды», калі на сходах працоўных разглядаліся пытаньні сямейнай нявернасьці. Пытаньні сэксуальнай арыентацыі разглядалі суды не таварыскія, а крымінальныя, у тым ліку і «ваенныя» трыбуналы. У полі камуністычнага выхаваньня былі ня толькі дзеці ад самага іх нараджэньня, але і геніталіі будаўнікоў сьветлае будучыні. Савецкі маральны кодэкс не праводзіў лініі падзелу паміж грамадзкім і прыватным, таму сэксу не было, а сем’і папаўняліся з дапамогай буслоў і капусты.

З тых часоў шмат што зьмянілася ў навакольным жыцьці. Але маральны кодэкс застаўся. Ідэальнае грамадзтва шматлікім маім суайчыньнікам (незалежна ад поглядаў — камуністы яны ці нацыяналісты) па-ранейшаму ўяўляецца камунай, дзе зьмесьціва чужых майткоў належыць усім. Як, помню, мы жартавалі ў школе, усе сьпяць у адным бараку, а коўдру на іх нацягвае трактар… Усім ёсьць справа да выхаваньня ўсіхных дзяцей, усе ведаюць, што маральнае, а што не, усе час ад часу абурана ўскрыкваюць «Да как же так!».

Толькі замест клясыкаў марксізму запойна цытуюць Біблію, нібы яе аўтарытэтам можна замясьціць адсутнасьць уласных думак і пазыцыі.

Камуна, між іншым, таксама, як і ўсё ў гэтай цывілізацыі, не расейская вынаходка. Камуну прыдумалі на Захадзе, доўга і крывава яе выкаранялі, пасьля выкаранялі яе рэцыдывы. Яшчэ сто гадоў таму абарыгенаў далёкіх краёў паказвалі ў парыжскіх заапарках, а жанчыны атрымалі роўныя правы толькі ў сярэдзіне мінулага стагодзьдзя… Захад перажыў уласны фашызм, макарцізм, Ку-Клукс-Клан… Пасьля ўсё гэта накрыла магутная хваля літаратуры абсурду, зь якой усе зразумелі, што грамадзкі маразм проста ня можа служыць ніякім добрым цывілізацыйным мэтам. (Гэты культурны этап імя таварышаў Бэкета і Ёнэско савецкая літаратура прамінула, не зачапіўшы.)

Цяпер на Захадзе пратэстуюць супраць дзяржаўнага крадзяжу прыватных зьвестак у інтэрнэце. Гэта, вядома, не ў заапарку сядзець, але ж – пратэстуюць! У нас такое глупства нікому і ў галаву ня прыйдзе. Ясна, што дзяржава для сваёй бясьпекі мае апрыёрнае права ведаць пра цябе ўсё! «Ну а як інакш?».

І вось што з гэтага ўсяго выходзіць. Расейская ці савецкая камунная «мараль» афармляецца спакваля ў новы трэнд ці брэнд «Русский мир» і супрацьстаіць па-ранейшаму «тлетворным» уплывам Захаду. Пагаворваюць пра Трэцюю сусьветную вайну.

Каб разабрацца ў сутнасьці падзеяў, трэба хоць на хвіліну выкінуць з галавы вяршэнства камуны – гэта значыць, нейкіх «агульных інтарэсаў» і сказаць сабе: агульныя інтарэсы не датычаць маіх геніталій, маёй сям’і, маіх дзяцей, майго дому, маіх прыватных кантактаў – гэта мая і толькі мая тэрыторыя! Калі на маёй тэрыторыі нешта не ў парадку – я іду на агульны мітынг. Калі я не іду на мітынг і пры тым не парушаю грамадзкага парадку, вам няма да мяне справы! «Не чапай мой каравай!»*

Цяпер вернемся да супрацьстаяньня «Русского мира» і Захаду. Хто зь іх і што нам нясе? Першы, натуральна, русіфікацыю, РПЦшную і КГБшную «мараль» і пазбаўленьне ад уласнае самабытнасьці. Заўважце, усё, што ён нясе, – пранікае на маю асабістую тэрыторыю, у маю сям’ю і прыватныя кантакты. «Да ты чё как не русский?!».

Захад, апоч УСІХ прыладаў і выгодаў цывілізацыі, апроч таго, што «Амэрыка хоча захапіць украінскую тэрыторыю!», нясе… Англізацыю? Не. Дэнацыяналізацыю? Не… Што ж нам нясе гэты злаўрэдны Захад… Трэба прыдумаць якое-небудзь паскудзтва, якое ён «нам нясе». Ёсьць! Геі-лесьбіянкі! Распуста! Страшная небясьпека навісла над усім сьветам… Садом і Гамора!

«Русский мир» можа ня мець у хаце выгодаў, ня ўмець карыстацца інтэрнэтам, пагразаць у п’янстве, ваяваць за грошы ва Ўкраіне, ня мець ні вольных выбараў ні права на «дастойную старасьць», але ён ведае, што ён і толькі ён супрацьстаіць галоўнай пагрозе чалавечай цывілізацыі — гей-парадам — і ён выратуе «мир»!

Тое, што Захад распусны, мы ведаем зь дзяцінства. Толькі ж тэхналёгіі купляем і крадзём на Захадзе. А можа гэта распуста рухае сусьветным прагрэсам?..

Колькі ні чую пра «гэта ўсё для долара!» ці «ўсім кіруюць жыда-масоны», для мяне найпершая індыкацыя – ці пранікаюць гэтыя страшныя агрэсары на маю прыватную тэрыторыю. «Русский мир» са скуры лезе, каб даказаць, што пранікаюць!

Вось толькі я на слова ня веру, а на практыцы… То амэрыканскі ноўтбук пранікне ў хату, то фінскі тэлефон, то італьянскія туфлі… Давайце-давайце, кажу я ім, пранікайце!

А што пранікае ад «Русского мира»? Паласатая стужка, маскоўскі говорок, патопы несусьветнай хлусьні. А яшчэ папярэджаньне: тое, што ва Ўкраіне, не абміне і вас у Беларусі!

Для мяне з малых гадоў Амэрыка – неаспрэчны лідэр сьвету, які нясе адказнасьць за чалавечую цывілізацыю. Нясе так, як атрымліваецца, больш ніхто на гэтую ролю не прэтэндуе, бо надта цяжкая яна, адказнасьць. Паспрабуйце зірнуць на наша сёньня з пэрспэктывы 20-50-100 гадоў і вы гэта пабачыце. Трэба старацца мысьліць глябальна і пры тым берагчы сваю прыватную тэрыторыю. Сьвету – сьветава! Але – «Не чапай мой каравай!».

І беларускі нацыяналізм выжыве толькі ў рэчышчы глябальнага (асобна) і прыватнага (асобна). Інакш на нашу камуну сваёй незьлічонай камунай непазьбежна прыйдуць харугваносцы і ўсе нашы мары праглыне «русский мир» — бязьлітасны і бессэнсоўны. А сваёй беларускай літаратуры абсурду ў нас пакуль што няма.

*Цытата з п’есы Эжэна Ёнэско «Лысая сьпявачка» ў перакладзе Зьмітра Коласа – клясыкі літаратуры абсурду, якая ў сярэдзіне мінулага стагодзьдзя зрабіла на Захадзе рэвалюцыю сьвядомасьці, што канчаткова падзяліла сьвет на агульны і прыватны. Недатыкальнасьць асобы стала роўнавялікай захаваньню чалавечай цывілізацыі на Зямлі.

Глядзець камэнтары (26)

Гэтая дыскусія закрытая.

Яшчэ на гэтую тэму

Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG