«Вулічная вайна» ў Італіі: вандалы захапілі цэнтар Міляна

Мілян, 17 кастрычніка 2026 года

У Міляне масавая акцыя супраць высокага кошту жыцьця, цэнаў на паліва і падаткаў перарасла ў вулічныя сутыкненьні з паліцыяй і пагромы. Эпіцэнтрам беспарадкаў стала плошча Дуома перад Мілянскім саборам і прылеглыя вуліцы. Падобныя сутыкненьні адбыліся таксама ў Турыне, Балёньні і Бэргама.

У Міляне групы пераважна маладых людзей, частка зь якіх была апранутая ў чорнае і хавала твары, закідвалі паліцыянтаў камянямі, пэтардамі, бутэлькамі, загародамі і сьметніцамі. Паліцыя ўжывала сьлезацечны газ і праводзіла атакі для выцясьненьня ўдзельнікаў беспарадкаў. Сутыкненьні дайшлі да галерэі Віторыя Эмануэле II — аднаго з галоўных турыстычных і гандлёвых месцаў гораду. Крамы, у тым ліку дарагія буцікі, зачыніліся, а прадаўцы і наведнікі заставаліся ўнутры.

Падчас беспарадкаў былі разьбітыя вітрыны і разрабаваныя некаторыя крамы на Corso Vittorio Emanuele. Паводле ANSA, пацярпелі, сярод іншага, Foot Locker, Nike і ўнівэрмаг Rinascente. На вуліцах засталіся разьбітае шкло, перакуленыя агароджы будаўнічых пляцовак і сталы кавярняў. На плошчы Дуома ўдзельнікі беспарадкаў распалілі вогнішча.

Пасьля сутыкненьняў у паліцыю даставілі каля 50 чалавек, амаль палова зь іх — непаўналетнія. Паводле папярэдніх зьвестак, пацярпелі прынамсі некалькі супрацоўнікаў паліцыі, двое зь іх атрымалі ўдары камянямі па галаве.

Мэр Міляну Джузэпэ Сала заявіў, што прычыны пратэсту можна зразумець, аднак назваў гвалт супраць паліцыі і сур’ёзную шкоду гораду неапраўданымі. Прэм’ер-міністарка Італіі Джорджа Мэлёні заявіла, што права на дэманстрацыі павінна захоўвацца, але «падпальваць гарады» недапушчальна, і заклікала апазыцыю не займаць двухсэнсоўнай пазыцыі адносна гвалту.