BBC News Украіна паразмаўляла зь людзьмі, якія стаялі ў чэргах, каб набыць культавую марку, а таксама даведалася у гендырэктара «Укрпошты» Ігара Сьмілянскага пра далейшыя планы пасьля спаненьня яе продажу.
«Адлюстроўвае тое, што многія людзі па ўсім сьвеце хочуць сказаць расейскім захопнікам»
«Гэтая марка знайшла ў сэрцах людзей водгук, мабыць таму, што яна адлюстроўвае тое, што многія людзі па ўсім сьвеце хочуць сказаць расейскім захопнікам», – пракамэнтаваў папулярнасьць маркі з расейскім караблём гендырэктар «Укрпошты» Ігар Сьмілянскі.
А на наступны дзень у фэйсбуку ён паведаміў аб завяршэньні яе продажу:
«Па стане на сёньняшні дзень ужо прададзена каля 700 тысяч марак і продаж маркі ў нашых аддзяленьнях СКОНЧАНА!»
Ён папрасіў «не займаць чаргу».
«Калі ласка, не трэба займаць чэргі. Адзінае выключэньне, гэта нашае аддзяленьне на Майдане ў Кіеве. Там, з 13:00, сёньня будуць прадавацца маркі тым 1500+ кліентам, хто ўчора не змог іх атрымаць і запісаўся ў сьпіс. Я абяцаў, што яны атрымаюць свае маркі, і я гэта выканаю», – паведаміў кіраўнік «Укрпошты».
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
«Усе камандзіры выратаваліся, а „тэрміновікі“ там засталіся?» «Настоящее время» паразмаўляла з маці зьніклага марака з крэйсэру «Москва»«Некаторыя былі каля Галоўпаштамта а 5:30»
У перадапошні дзень яе продажу людзі, якія раніцай 19 красавіка ўжо знаходзіліся ў залі Галоўпаштамта на Майдане незалежнасьці ў Кіеве, казалі, што «стаяць з 7 раніцы», а некаторыя былі каля галоўнай пошты краіны яшчэ раней – з 5:30.
«Тыя, хто прыйшоў а 8 ужо казалі, што можна вяртацца дадому», – распавёў адзін са шчасьлівых уладальнікаў маркі.
«Па-першае, гэта памяць. Мы сказалі – яны зрабілі. Па-другое, гэта не толькі мне. У мяне ёсьць сябры, якія выехалі за мяжу і не змогуць іх набыць. Папрасілі мяне. Так я і ўзяў, колькі змог».
Марка выйшла 12 красавіка тыражом у адзін мільён штук, зафіксаваўшы пасланьне, якое стала сымбалем украінскага супраціву расейскай агрэсіі. Але асаблівую актуальнасьць яна набыла 14 красавіка, калі расейскі крэйсэр «Москва» быў падбіты і пайшоў на дно.
Марка з расейскім караблём ужо стала калекцыйнай, і ў інтэрнэце некаторыя яе ўжо прадаюць за 2 тысячы даляраў.
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
Зьявілася апошняе фота яшчэ цэлага крэйсэра «Москва» на паверхні вадыШто будзе далей?
Як паведаміў гендырэктар «Укрпошты» Ігар Сьмілянскі, далей яшчэ 100 тысяч такіх марак прададуць праз Інтэрнэт.
«Каб усё было сумленна і празрыста, 100 тысяч марак будуць выдзелены на інтэрнэт-краму. І пачынаючы з чацьвярга, у нашай інтэрнэт-краме змогуць набыць маркі (2 аркушы па адной замове) тыя, хто раней зрабіў замову ў першыя дні, а з пятніцы любы кліент ва Ўкраіне ці за яе межамі », – растлумачыў гендырэктар «Укрпошты».
Такім чынам праз інтэрнэт купіць марку змогуць яшчэ больш за 8300 кліентаў.
«Астатнія тыражы будуць выкарыстаны для афіцыйных дэлегацый, музэйных фондаў, нашых міжнародных абавязацельстваў у рамках Сусьветнага паштовага саюзу, і па філятэлістычных абанэмэнтах», – растлумачыў Ігар Сьмілянскі.
Гендырэктар пошты Украіны Ігар Сьмілянскі
Акрамя таго, кожны работнік «Укрпошты» атрымае па адной марцы – «што я лічу правільным», адзначыў кіраўнік кампаніі.
Невялікая частка тыражу будзе выдзелена «ў падтрымку маркетынгавых акцый з украінскімі вытворцамі і прадпрымальнікамі».
Да таго ж усе, хто не пасьпеў купіць саму марку, змогуць купіць іншыя рэчы тым жа выявай – як у аддзяленьнях «Укрпошты», так і праз інтэрнэт.
«Майкі і іншыя рэчы з маркай таксама ўжо зусім хутка будуць у нашай інтэрнэт-краме і аддзяленьнях», – напісаў Ігар Смілянскі.
«Ці будзе дадатковы тыраж гэтай маркі? Не. Але мы знайшлі выхад, як менавіта гэтая сэрыя з караблём будзе працягнута, таму чакайце паведамленьні ў пачатку наступнага тыдня, як толькі мы падпішам усе тэхнічныя моманты», – напісаў гендырэктар «Укрпошты».
А ў камэнтары BBC News Украіна ён выказаў здагадку, што наступны выпуск можа быць «гэтак жа прарочым», але заўважыў, што «Крэмль або яго кіраўнік – гэта ўжо будзе апошняя марка ў сэрыі».
ГЛЯДЗІЦЕ ТАКСАМА:
Што вядома пра ўкраінскую ракету «Нэптун», якая, імаверна, патапіла расейскі крэйсэр «Москва»Вайна Расеі супраць Украіны
- А 5-й гадзіне раніцы 24 лютага 2022 году кіраўнік Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў пра пачатак ваеннай апэрацыі супраць Украіны на Данбасе на просьбу груповак «ДНР» і «ЛНР». 21 лютага падчас тэлезвароту да расейцаў Пуцін назваў так званыя «ДНР» і «ЛНР» незалежнымі дзяржавамі ў межах вобласьцяў. 22 лютага Савет Фэдэрацыі ратыфікаваў гэтае рашэньне.
- Расейскія войскі атакавалі ў тым ліку з тэрыторыі Беларусі, выкарыстоўваючы лётнішчы, базы і дарогі. Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі апраўдваюць вайну, некаторыя яго праціўнікі лічаць тэрыторыю Беларусі акупаванай, многія заклікаюць да супраціву расейскім захопнікам. Насуперак заявам Пуціна пра атакі выключна на вайсковыя аб’екты, расейцы пачалі бамбіць школы, дзіцячыя садкі і жылыя кварталы ўкраінскіх гарадоў.
- 2 красавіка 2022 году, пасьля вызваленьня гораду Буча пад Кіевам, фотакарэспандэнты апублікавалі дзясяткі фатаздымкаў, на якіх відаць сотні нябожчыкаў, ахвяраў масавых забойстваў, учыненых расейскімі войскамі. Многія пахаваныя ў стыхійных брацкіх магілах. Вялікія разбурэньні прынесла расейская акупацыя і Барадзянцы.
- З 24 лютага 2022 году Расея захапіла толькі адзін абласны цэнтар — Херсон. Горад быў акупаваны расейскімі войскамі ў першыя дні вайны фактычна без баёў. Расейскія войскі адступілі зь яго і з правабярэжнай часткі Херсонскай вобласьці ў лістападзе 2022 году. Увосень 2022 году ўкраінскія войскі правялі маштабны контранаступ, у выніку якога расейскія сілы пакінулі большасьць сваіх пазыцый і ў Харкаўскай вобласьці.
- Нягледзячы на першапачатковыя заявы Пуціна пра тое, што акупацыя ўкраінскіх тэрыторыяў не ўваходзіць у пляны ўварваньня, 30 верасьня 2022 году была абвешчана анэксія чатырох вобласьцяў Украіны (Данецкай, Запароскай, Луганскай і Херсонскай), у тым ліку і тэрыторыяў, якіх Расея не кантралявала.
- 21 верасьня 2022 году Пуцін заявіў пра мабілізацыю ў Расеі. Пасьля гэтай заявы тысячы расейцаў накіраваліся на памежныя пункты і пачалі выяжджаць у Грузію, Казахстан, Армэнію, Манголію, Фінляндыю і іншыя краіны. У самой Расеі праціўнікі вайны падпалілі некалькі вайсковых камісарыятаў.
- У 2023 годзе Лукашэнка і Пуцін заявілі пра разьмяшчэньне ў Беларусі расейскай ядзернай зброі. 13 чэрвеня Лукашэнка сказаў, што частка ядзернай зброі ўжо дастаўлена з РФ у Беларусь. 16 чэрвеня Пуцін таксама заявіў, што першыя ядзерныя зарады ўжо дастаўленыя на тэрыторыю Беларусі, а астатнюю частку перамесьцяць «да канца лета або да канца году».
- 17 лістапада 2024 году тагачасны прэзыдэнт ЗША Джо Байдэн зьняў абмежаваньні на нанясеньне ўдараў амэрыканскай дальнабойнай зброяй па тэрыторыі Расеі.
- З прыходам да ўлады ў ЗША прэзыдэнта Дональда Трампа рэзка актывізавалася тэма магчымых мірных перамоваў. Улетку 2025 году Дональд Трамп правёў шэраг сустрэчаў, у тым ліку з Уладзімірам Зяленскім і Ўладзімірам Пуціным. Аднак дамовіцца пра мірнае пагадненьне ці прынамсі пра асабістую сустрэчу прэзыдэнтаў Украіны і Расеі не атрымалася. Агулам мірныя перамовы дагэтуль не далі істотных вынікаў.
- 1 чэрвеня 2025 году на Дзень расейскай авіяцыі Ўкраіна правяла маштабную апэрацыю «Павуціньне». Служба бясьпекі Ўкраіны зладзіла ўдары па авіябазах па ўсёй тэрыторыі Расеі, зьнішчыўшы дзясяткі расейскіх вайсковых самалётаў. Дакладна невядома, адкуль кіраваліся гэтыя дроны і ці выкарыстоўвалі яны штучны інтэлект для нацэльваньня на расейскія самалёты. Паводле ўкраінскага боку, дахі грузавікоў, дзе хаваліся дроны, адчынялі дыстанцыйна, каб дазволіць квадракоптэрам узьлятаць.
- З пачатку 2024 году па цяперашні час украінскія дроны пашкодзілі мноства расейскіх нафаперапрацоўчых заводаў, што прывяло да істотнага скарачэньня вытворчасьці нафтапрадуктаў у Расеі.
- Лінія фронту ва Украіне на працягу 2025 і на пачатку 2026 году заставалася адносна стабільнай. Пры гэтым расейскія войскі павольна прасоўваліся на асобных участках. З кастрычніка 2025 па сакавік 2026 году Расея захапіла каля 1833 км². На пачатку 2026 году ўкраінскія сілы правялі шэраг удалых контратак. У канцы красавіка 2026 году ўпершыню за доўгі час Ўкраіна адваявала больш тэрыторыі, чым страціла.
Незалежная праверка інфармацыі пра ваенныя дзеяньні, якую даюць афіцыйныя асобы розных бакоў, не заўсёды магчымая.