Дэпутат

Томас Брукс, «Вясковы настаўнік» (1849).

Старшаклясьнікаў зьнялі з апошніх урокаў — абтрасаць і зьбіраць яблыкі ў школьным садзе. Я адзін зь дзяжурных настаўнікаў. Ідучы «тушыць» чарговую сварку, ледзьве пасьпяваю «прытармазіць» — град жоўта-зялёных антонавак з грукатам абрушваецца на дол проста перада мной. Вучань з дрэва выбачаецца: не заўважыў.

А Кіруха — недалёкі, грубаваты бэйбус — зазначае з ухмылкай:

— От шкада, што астанавіліся! Хабы ж ішлі, Ігар Васілявіч!

Кляса падтрымлівае нахабніка сьмехам.

— Ты, Кіруха, — адказваю хлопцу, — сапраўдны дэпутат...

— Пачэму? — робіцца сур’ёзным апанэнт.

— Бо ізноў выказаў тое, чаго твае аднаклясьнікі жадалі моўчкі...

Падміргваю прысутным і працягваю шлях.

«Дэпутатам» Кіруха праходзіць да выпускнога...​

Ігар Канановіч


Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org