Выказваньні кіраўніка расейскага МЗС Сяргея Лаўрова пра ролю Расеі ва Ўкраіне, якія прагучалі на Мюнхэнскай канфэрэнцыі, былі такімі абсурднымі, што аб’ядналі Эўропу, піша ў рэдакцыйным камэнтары агенцтва Bloomberg. «Цяпер задача ў тым, каб увасобіць гэты рогат і кпіны ў нешта больш канструктыўнае», — адзначае выданьне.
Выступаючы на штогадовай канфэрэнцыі па бясьпецы ў Мюнхэне, Лаўроў заявіў, што леташнія падзеі ў Крыме былі проста актам самавызначэньня ў адпаведнасьці са статутам ААН, а не анэксіяй расейскімі войскамі. Потым ён стаў аб’ектам для далейшых зьдзекаў, заявіўшы, што ўзьяднаньне Крыму з Расеяй больш легітымнае, чым Усходняй і Заходняй Нямеччыны ў 1990 годзе, і што былы Савецкі Саюз выступаў за нямецкае адзінства пасьля Другой сусьветнай вайны.
Гэтая сумесь цынізму, самападману і пакрыўджанага гонару асабліва небясьпечныя цяпер, калі на Захадзе ўзмацніліся супярэчнасьці наконт палітыкі адносна Ўкраіны.
Нават калі ёсьць некаторая доля праўды ў гэтым, яна палягае ў тым, што Сталін хацеў аб’яднаць усю Эўропу ў турму народаў. Гэтая сумесь цынізму, самападману і пакрыўджанага гонару асабліва небясьпечныя цяпер, калі на Захадзе ўзмацніліся супярэчнасьці наконт палітыкі адносна Ўкраіны.
Канцлер Ангела Мэркель, не жадаючы ані ўцягвацца ў ваенную канфрантацыю з Расеяй, ані капітуляваць перад ёй, заклікае да цярпеньня і да новых эканамічных санкцый, але яе калегі ў Эўропе ня хочуць пайсьці нават на гэта. У ЗША і шэрагу эўрапейскіх постсавецкіх краінаў усё гучней заклікі пастаўляць абарончыя ўзбраеньні Ўкраіне. Трызьненьне Лаўрова грае на карысьць гэтай пазыцыі. Калі прэзыдэнт Расеі Ўладзімер Пуцін разглядае ўсё тое, што адбылося ва Ўкраіне ў мінулым годзе, як частку змовы ЗША і НАТО супраць Расеі, то праграма ўзбраеньняў ЗША і НАТО наўрад ці прымусіць яго перагледзець сваю пазыцыю ці сваю стратэгію.
Захад памыляецца ў сваіх меркаваньнях наконт моцы ціску, які неабходны, каб прымусіць Расею сысьці з Украіны
Ён перагледзеў бы іх, калі б лічыў, што ЗША і НАТО гатовыя на ўсё дзеля яго разгрому ва Ўкраіне, але ён ведае, што яны на гэта не гатовыя.
Частка праблемы палягае ў тым, што Захад памыляецца ў сваіх меркаваньнях наконт моцы ціску, які неабходны, каб прымусіць Расею сысьці з Украіны. Адмова прызнаць гэта можа прывесьці да найгоршага сцэнару — уварваньня Расеі, якая расчляніць Украіну і ўтворыць глыбокія расколіны як паміж краінамі ЭЗ, гэтак і паміж ЭЗ і ЗША.
Лёгка сказаць, што Захаду патрэбная адзіная стратэгія. Якой яна можа быць? Гэта больш жорсткія санкцыі, падвышэньне кошту эскаляцыі ўмяшаньня Расеі, якая ўжо цярпіць ад санкцый і падзеньня цаны на нафту. Гэта цьвёрдае абавязацельства патраціць столькі грошай, колькі трэба, каб выратаваць Украіну ад банкруцтва, пакуль яна абараняецца. Адначасова Ўкраіна павінна паабяцаць, што ня ўступіць у НАТО. Наўзамен трэба запатрабаваць, каб Пуцін вывеў расейскія войскі з Украіны, дазволіў міжнародным сілам перакрыць мяжу і прызнаў, што Ўкраіна мае права выбіраць свой урад і гандлёвых партнэраў.
Вось што варта абмеркаваць на саміце ў Менску. Калі замест гэтага ЗША і Эўропа будуць спрачацца аб пастаўках зброі або пра скажоны сьветапогляд Лаўрова, Пуцін будзе сьмяяцца апошнім.