Лінкі ўнівэрсальнага доступу

У кінатэатры Рагачова – “месцы для пацалункаў”


Іна Студзінская, Менск Кінапракатчыкі – у роспачы: як вярнуць гледачоў у кінатэатры? Істотна перашкаджаюць відэапіраты: новыя фільмы зьяўляюцца на касэтах раней за ўсясьветныя кінапрэм’еры. Як аказалася, добры спосаб вымысьлілі ў Рагачове. Там у нядаўна адчыненым пасьля рэканструкцыі кінатэатры “Прамень” зьявіліся адмысловыя “месцы для пацалункаў”. І наведнікаў стала ўдвая больш!

Рагачоў стаў першым зь беларускіх райцэнтраў, дзе ў кінатэатры ўсталявалі гукавую сыстэму “долбі-стэрэа”. А яшчэ адноўленая кіназаля прапанавала “месцы для пацалункаў”.

Гаворыць намесьнік дырэктара рагачоўскага кінатэатру “Прамень” Іван Захаранка:

(Захаранка: ) “Усе крэслы ў кінатэатры – па адным. А ў трох апошніх радах мы злучылі крэслы і зрабілі па два побач, як невялікія канапы. Моладзь займае галёрку, хлопец зь дзяўчынай сядзяць побач, не разьдзяляе іх планка паміж крэсламі. Горад у нас невялікі, 60 месцаў на тры рады, і моладзь займае гэтыя месцы. З устанаўленьнем сыстэмы “долбі” наведнікаў прыбавілася адсоткаў на 200. Так што народ, так бы мовіць, паваліў у кіно. Што будзе далей, сказаць цяжка, але спадзяемся, што людзі будуць хадзіць у кіно, бо сыстэма “долбі” – гэта незвычайны гук”.

Злыя языкі ўпікаюць кінапракатчыкаў у патураньні залішняй свабодзе маралі, але кіраўнік рагачоўскага кінатэатру Іван Захаранка сьцьвярджае, што на канапах для пацалункаў усё ў межах прыстойнасьці.

(Захаранка: ) Усё нармальна. Дарма кажуць, што моладзь у нас разбэшчаная, насамрэч не настолькі яна разбэшчаная. Калі ўсё па-новаму зроблена, прыгожа, акуратна, чалавек хоча, каб так і заставалася. Таму пакуль у нас усё прыстойна: ніхто нічога не сапсаваў, нічога не пашкодзіў, праблем няма”.

У сталіцы да ініцыятывы правінцыі паставіліся з насьцярогаю. Ува ўсякім разе, адмыслоўцы. Дырэктар Менскага кінавідэапракату Васіль Коктыш гаворыць:

(Коктыш: ) “Гэта рэклямны ход. У Менску будуць ня месцы для пацалункаў. У кінатэатры “Салют” будзе VIP-зона. У Доме кіно (былым “Партызане”) таксама VIP-зона, але там яна будзе для працы журы на фэстывалях і для журналістаў. А ў “Салюце” паставім мяккія крэслы, столікі, можна будзе замаўляць кактэйлі, напоі, свабодна выходзіць, не перашкаджаючы іншым гледачам у бар зайсьці. Вось гэта, я разумею, месцы для пацалункаў”.

Напэўна, адны абывацелі думаюць, што ў кінатэатры людзі ходзяць толькі фільмы глядзець. Спэцыялісты ведаюць: для акупнасьці трэба мець побач з заляю бар, більярд, відэасалён, кампутарны клюб. Праўда, часам і гэта не ратуе.

Апавядае дырэктар Менскага кінавідэапракату Васіль Коктыш:

(Коктыш: ) “Вось калі ішла “Вайна сьветаў”, 4 дні былі проста шалёныя зборы. А 3 ліпеня – сьвята гораду, Дзень Рэспублікі, і ўся моладзь пайшла на канцэрт, які быў на Кастрычніцкім пляцы, на іншыя пляцоўкі, дыскатэкі. Карацей, моладзь выйшла на вуліцы, піць піва, глядзець канцэрты, у кінатэатрах – нікога. У панядзелак надвор’е было цудоўнае, але людзі не вярнуліся ў кіно. Улічваючы гэтую сытуацыю, што фільм не дабраў гледачоў, падоўжылі тэрмін пракату, дамовіліся з дыстрыбутарамі. Фільмаў павінна быць шмат і розных. Трэба ствараць умовы, каб глядач адчуваў сябе камфортна, утульна, ня толькі ў кіназалі, але і ў фае, на падыходах да кінатэатраў”.

Ну а што да пацалункаў у апошніх радах, дык яны бываюць і ў зусім не абсталяваных для гэтага кіназалях, пры дэманстрацыі нават самых сур’ёзных кінастужак. Бо пачуцьці, як кажуць, не плянуюцца...
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG