(Маладзён: ) “ Ну, рэвалюцыя адбылася. Ленін на сваім браневіку зрабіў рэвалюцыю і СССР зьявіўся. Я яго не адзначаю”.
(Дзяўчына: ) “Дзень нейкай рэвалюцыі. Вызваленьня ці што? Адкуль я ведаю”.
(Юнак: ) “А, сёньня гэта лістападаўскае сьвята”.
(Юнак: ) “Дзень кастрычніцкай рэвалюцыі”.
(Юнак: ) “Для мяне звычайны дзень”.
(Юнак: ) “Выходны – гэта як бы добра. Але атрымалася, што гістарычна было вельмі многа нэгатыўных наступстваў гэтай падзеі”.
(Юнак: ) “Адмоўна. Гэта старое савецкае сьвята. У нас ёсьць свае сьвяты, якія мы павінны сьвяткаваць – 25 сакавіка, Дзень канстытуцыі, сапраўдны Дзень незалежнасьці”.
(Юнак: ) “Мы – не камуністы. Мы не адзначаем гэты дзень”.
(Юнак: ) “Гэта сьвята краіны, якая не існуе. Але тым ня менш добра, што выходны дзень”.
(Юнак: ) “Нейкая рэвалюцыя. Не такое сьвята, каб яго адзначаць. Большасьць людзей гэта не заўважаюць. Гэта як бы сьвята з гісторыі нашай, ня вельмі добрай. Пры Леніне вельмі многа людзей было пакарана”.
(Юнак: ) “Сьвяты трэба адзначаць тады, калі мы пераможам, калі мы даб’ёмся таго, чаго хочам. Калі мы пераможам”.
(Дзяўчына: ) “Я нічога не сьвяткую”.
(Дзяўчына: ) “Дзень рэвалюцыі. Я не лічу, што гэта такое сьвята, якое трэба адзначаць”.
(Маладзён: ) “Рэвалюцыя кастрычніцкая. Сьвяткую кожны год. Не было б рэвалюцыі, можа, не было б і нас. Станоўча я стаўлюся да рэвалюцыі”.
(Дзяўчына: ) “Я не сьвяткую гэта сьвята. Старэйшае пакаленьне, можа, раскажа?!”
(Юнак: ) “Ай, рэвалюцыя быццам бы”.
(Юнак: ) “Я нічога не сьвяткую і не маю нават нейкага ўяўленьня”.
(Юнак: ) “Гэта ўжо, напэўна, не майго пакаленьня сьвята. Для мяне гэта выходны і добра. Я нават ня ведаю, як яго сьвяткаваць правільна”.
(Дзяўчына: ) “Душэўна няма традыцыі адзначаць. Калі гэта адзначаецца дзяржавай, можа, гэта і правільна”.
(Юнак: ) “Для мяне гэта не сьвята. Бо для Беларусі гэта жалоба вялікая. Гэта падзея вельмі многа гора прынесла.
(Юнак: ) “Прэзыдэнт у нас такі. Гэта пытаньне да прэзыдэнта, чаму ён адзначае гэта сьвята. У нас сьвята – 25 сакавіка”.
(Юнак: ) “Няма чаго сьвяткаваць. Гісторыя ўжо ўсё паказала. Таму толькі спачуваю тым людзям, якія сьвяткуюць. Гэта толькі яшчэ адна нагода узьняць сваю чарку, зьесьці сваю шкварку. Гэта проста сымбаль усяго старога – таннай каўбасы і чырвоных сьцягоў і усё. Яшчэ адна нагода выпіць – і ўсё”.
(Дзяўчына: ) “Дзень нейкай рэвалюцыі. Вызваленьня ці што? Адкуль я ведаю”.
(Юнак: ) “А, сёньня гэта лістападаўскае сьвята”.
(Юнак: ) “Дзень кастрычніцкай рэвалюцыі”.
(Юнак: ) “Для мяне звычайны дзень”.
(Юнак: ) “Выходны – гэта як бы добра. Але атрымалася, што гістарычна было вельмі многа нэгатыўных наступстваў гэтай падзеі”.
(Юнак: ) “Адмоўна. Гэта старое савецкае сьвята. У нас ёсьць свае сьвяты, якія мы павінны сьвяткаваць – 25 сакавіка, Дзень канстытуцыі, сапраўдны Дзень незалежнасьці”.
(Юнак: ) “Мы – не камуністы. Мы не адзначаем гэты дзень”.
(Юнак: ) “Гэта сьвята краіны, якая не існуе. Але тым ня менш добра, што выходны дзень”.
(Юнак: ) “Нейкая рэвалюцыя. Не такое сьвята, каб яго адзначаць. Большасьць людзей гэта не заўважаюць. Гэта як бы сьвята з гісторыі нашай, ня вельмі добрай. Пры Леніне вельмі многа людзей было пакарана”.
(Юнак: ) “Сьвяты трэба адзначаць тады, калі мы пераможам, калі мы даб’ёмся таго, чаго хочам. Калі мы пераможам”.
(Дзяўчына: ) “Я нічога не сьвяткую”.
(Дзяўчына: ) “Дзень рэвалюцыі. Я не лічу, што гэта такое сьвята, якое трэба адзначаць”.
(Маладзён: ) “Рэвалюцыя кастрычніцкая. Сьвяткую кожны год. Не было б рэвалюцыі, можа, не было б і нас. Станоўча я стаўлюся да рэвалюцыі”.
(Дзяўчына: ) “Я не сьвяткую гэта сьвята. Старэйшае пакаленьне, можа, раскажа?!”
(Юнак: ) “Ай, рэвалюцыя быццам бы”.
(Юнак: ) “Я нічога не сьвяткую і не маю нават нейкага ўяўленьня”.
(Юнак: ) “Гэта ўжо, напэўна, не майго пакаленьня сьвята. Для мяне гэта выходны і добра. Я нават ня ведаю, як яго сьвяткаваць правільна”.
(Дзяўчына: ) “Душэўна няма традыцыі адзначаць. Калі гэта адзначаецца дзяржавай, можа, гэта і правільна”.
(Юнак: ) “Для мяне гэта не сьвята. Бо для Беларусі гэта жалоба вялікая. Гэта падзея вельмі многа гора прынесла.
(Юнак: ) “Прэзыдэнт у нас такі. Гэта пытаньне да прэзыдэнта, чаму ён адзначае гэта сьвята. У нас сьвята – 25 сакавіка”.
(Юнак: ) “Няма чаго сьвяткаваць. Гісторыя ўжо ўсё паказала. Таму толькі спачуваю тым людзям, якія сьвяткуюць. Гэта толькі яшчэ адна нагода узьняць сваю чарку, зьесьці сваю шкварку. Гэта проста сымбаль усяго старога – таннай каўбасы і чырвоных сьцягоў і усё. Яшчэ адна нагода выпіць – і ўсё”.