Лінкі ўнівэрсальнага доступу

У Беларусі адзначылі дзень памяці продкаў — Дзяды (фота)


Радыё Свабода 2 лістапада ў Беларусі адзначаецца Дзень памяці продкаў — Дзяды. Многія людзі ў гэты дзень наведалі храмы, а таксама магілы памерлых сваякоў. На Ўсходніх могілках Менску пабывала наша карэспандэнтка.

Каля ўваходу на Ўсходнія могілкі некалькі жанчын прадавалі штучныя кветак. Аднак неўзабаве зьявілася міліцэйская машына, і каля дзясятка міліцыянтаў прагналі гандлярак.

(Карэспандэнтка: ) “Яны што, хацелі забраць вашыя кветкі?”

(Спадарыня: ) “Усе, усе кветкі хацелі забраць”.

(Карэспандэнтка: ) “І што яны вам казалі?”

(Іншая спадарыня: ) “Казалі, сыходзьце адгэтуль, тут няможна стаяць”.

(Спадарыня: ) “Я кажу, тут могілкі, сёньня вялікае сьвята, гэта традыцыя. Ніхто ў такія дні не павінен нікога чапаць”.

(Іншая спадарыня: ) “Я тут гандлявала сем гадоў. Кабзон неяк ішоў і казаў, што ў іх на могілках ніхто нікога не чапае”.

(Спадарыня: ) “А тут міліцыя, ганяюць”.

(Іншая спадарыня: ) “Ці яны здурнелі ўжо, я не разумею”.

(Спадарыня: ) “І адмысловы дазвол узялі ў Менгарвыканкаме — і ўсё роўна. Я ўвогуле не разумею, што адбываецца”.

(Іншая спадарыня: ) “Разумееце, у міліцыянтаў заробак паўтара мільёна, а ў людзей заробкі й пэнсіі 300 тысяч. Як ім выжываць? Хіба гэта справядліва?”

Людзі, якія ішлі на могілкі, казалі, што задаволеныя тым, што тут можна купіць кветкі.

(Карэспандэнтка: ) “Як вы ставіцеся да кветкавага гандлю. Людзям забараняюць гэта рабіць, а што вы думаеце?”

(Спадарыня: ) “Рэч такая, што ў нас не было магчымасьці паехаць на базар, каб там купіць кветкі. Мы людзі ўжо немаладыя, і нам вельмі зручна. Вось купілі і зойдзем наведаем мужаву маці, маю цётку. Я вельмі задаволеная”.

(Спадар: ) “А я дадам, што мне 66 гадоў, і я па-беларуску магу вельмі добра размаўляць. Дык вось, калі была вайна, то мне было чатыры гады, і я памятаю, як мы ўсё роўна сьвяткавалі Дзяды. Хадзілі на могілкі восеньню і ўвесну. Я гэта вельмі добра памятаю, а таму лічу, што і цяпер гэтую традыцыю нельга перапыняць”.

Сёлета на Дзяды выдалася халоднае надвор’е з дажджом і сьнегам. Але, паводле супрацоўнікаў могілак, сёньня сюды прыйшло нашмат больш людзей, чым у звычайныя дні. Многія людзі адпрасіліся з працы.

(Спадар: ) “У мяне тут маці пахаваная. Яна на Дзяды нарадзілася й на Дзяды памерла. І вось я сёньня тут”.

(Карэспандэнтка: ) “Сёньня будні дзень, як вам удалося прыйсьці?”

(Спадар: ) “Я сёньня адпрасіўся з працы”.

(Юнак: ) “Гэтае сьвята не шануецца так, як некалі. Бо рэжым зьмяніўся, стаў з камуністычным ухілам. 7 лістапада адзначаецца як выходны дзень, а сваіх продкаў памянуць — лічыцца ўжо ня сьвятам”.

(Карэспандэнтка: ) “А што вам бліжэй да душы?”

(Спадар: ) “Каб Дзяды сьвятам былі. Бо людзі ж на могілкі ўсё роўна ідуць”.

(Спадарыня: ) “Людзі наведаць хочуць, бо трэба ж нашых продкаў згадваць, наведваць і памятаць пра іх”.

(Юнак: ) “І каб гэтую рэвалюцыю адмянілі як сьвята. Што гэта за сьвята?”

(Спадар: ) “Ну, лістападаўская рэвалюцыя, канечне — тэрарызм па-цяперашняму называецца”.

(Юнак: ) “Чырвоны тэрор — гэта ня нашае сьвята”.

Некаторыя наведнікі Ўсходніх могілак разам з кветкамі несьлі сюды сьвечкі. Яны прыбіралі магілы сваякоў, а таксама наведвалі пахаваньні вядомых людзей: Васіля Быкава, Уладзімера Караткевіча, Генадзя Карпенку. Сярод іншых палітык і грамадзкі дзеяч Андрэй Саньнікаў.

(Саньнікаў: ) “Я, як звычайна, прыйшоў на Дзяды, нягледзечы на тое, што ўлады адмянілі выходны дзень. Я лічу, што павінны быць вось такія дні памяці, таму я тут. І згадваю і сваіх продкаў, і тых людзей, якіх я ведаў, быў побач у гэты цяжкі для Беларусі час. Напрыклад, Генадзь Карпенка тут пахаваны, Васіль Быкаў і многія іншыя”.

Продаж кветак каля ўваходу на могілкі

Міліцыянты праганаюць гандлярак

Магіла Васіля Быкава

Магіла Уладзімера Караткевіча

На могілкавай алеі
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Ірына Слаўнікава Марына Золатава
XS
SM
MD
LG