Ён – сябра Прэзыдыюму Саюзу беларускіх пісьменьнікаў, адзін са стваральнікаў ПЭН-цэнтру, актыўны ўдзельнік Беларускага таварыства дружбы і культурнай сувязі з замежнымі краінамі.
Нагадаем колькі радкоў паэта Анатоля Вярцінскага, якія шмат чаго гавораць пра яго самога:
“Бачу я: нехта некага любіць — гэта іх справа, гэта іх права; Бачу я: нехта некага губіць — тут і мая ўжо справа…”
Яшчэ, зь верша, які мае мэтафарычны назоў – “Чалавек маленькага росту”:
...“Чаму ня рос, па чыёй віне?” Чалавек адказвае проста: “Гэта залежыць не ад мяне...”
Няўжо беларусы застануцца нацыянальна “маларослымі”? За каго паэту хочацца сёньня заступіцца? Адкуль у сучасным грамадзтве дэфіцыт дабрыні і перабор варожасьці?
А што найбольш турбуе сёньня палітыка, грамадзяніна Анатоля Вярцінскага?
(Вярцінскі: ) “Чарговая, пятнаццатая гадавіна наданьня статусу канстытуцыйнага закону Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце Рэспублікі Беларусь. У ёй урачыста гаворыцца пра такія высакародныя, гуманныя ідэалы, як свабоднае і годнае жыцьцё кожнага грамадзяніна, культурнае і духоўнае разьвіцьцё беларускай нацыі. Гэтая гадавіна супала літаральна ў часе з канчатковым высяленьнем з уласнага дому старэйшага творчага аб’яднаньня, якое ў народзе часам называлі нават родным, – Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. Яшчэ адзін дзень, што меўся быць сьветлым, чырвоным днём календара, становіцца яго чорным днём...”
Фрагмэнты размовы спадара Вярцінскага з нашымі слухачамі слухайце заўтра, 25 жніўня, у нашым эфіры
Нагадаем колькі радкоў паэта Анатоля Вярцінскага, якія шмат чаго гавораць пра яго самога:
“Бачу я: нехта некага любіць — гэта іх справа, гэта іх права; Бачу я: нехта некага губіць — тут і мая ўжо справа…”
Яшчэ, зь верша, які мае мэтафарычны назоў – “Чалавек маленькага росту”:
...“Чаму ня рос, па чыёй віне?” Чалавек адказвае проста: “Гэта залежыць не ад мяне...”
Няўжо беларусы застануцца нацыянальна “маларослымі”? За каго паэту хочацца сёньня заступіцца? Адкуль у сучасным грамадзтве дэфіцыт дабрыні і перабор варожасьці?
А што найбольш турбуе сёньня палітыка, грамадзяніна Анатоля Вярцінскага?
(Вярцінскі: ) “Чарговая, пятнаццатая гадавіна наданьня статусу канстытуцыйнага закону Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце Рэспублікі Беларусь. У ёй урачыста гаворыцца пра такія высакародныя, гуманныя ідэалы, як свабоднае і годнае жыцьцё кожнага грамадзяніна, культурнае і духоўнае разьвіцьцё беларускай нацыі. Гэтая гадавіна супала літаральна ў часе з канчатковым высяленьнем з уласнага дому старэйшага творчага аб’яднаньня, якое ў народзе часам называлі нават родным, – Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. Яшчэ адзін дзень, што меўся быць сьветлым, чырвоным днём календара, становіцца яго чорным днём...”
Фрагмэнты размовы спадара Вярцінскага з нашымі слухачамі слухайце заўтра, 25 жніўня, у нашым эфіры