Лінкі ўнівэрсальнага доступу

“Тэрмінова спыніце ганебнае, стопрацэнтна лжывае судзілішча над Аляксандрам Казуліным!"


Радыё Свабода Водгукі слухачоў за пятніцу, 7 ліпеня. Круглыя суткі вы можаце тэлефанаваць па менскім нумары 290-39-52 і пакідаць свае водгукі на нашым аўтаадказьніку, а таксама дасылаць СМС-паведамленьні па нумары 391-22-24.

(Спадарыня: ) “Для мне асабіста і для маіх родных будзе сьвята, калі ў нас будзе сапраўдная прававая, дэмакратычная дзяржава, аніякага аўтарытарнага рэжыму. Я спадзяюся. Дзякую. Усяго добрага”.

(Спадар: ) “Я мяркую, што толькі нацыянальныя сьвяты, якія сфармаваліся ў нетрах нацыянальнай ідэі, могуць аб’яднаць нацыю. Такімі сьвятамі зьяўляюцца перамога пад Грунвальдам, перамога пад Клецкам, пад Воршай, 25-га сакавіка, 27-га ліпеня і г.д., а таксама дні нараджэньня вялікіх дзеячоў нашай гісторыі і культуры. Гэта дзень нараджэньня Янкі Купалы, Якуба Коласа, Максіма Багдановіча. І вось сёньня якраз ужо адно з найбольшых, вялікіх сьвятаў – дзень нараджэньня Янкі Купалы. І будзе яно праходзіць каля помніку вялікаму песьняру. І вось паглядзім, колькі народу прыйдзе туды. Я думаю, што народ прыйдзе. Прыходзьце! Будзем сьвяткаваць дзень нараджэньня вялікага Янкі Купалы”.

(Спадарыня, Магілёў: ) “Калі выбары ў мясцовыя саветы будуць праходзіць па тых жа законах і правілах, што і 19-га сакавіка, то вынікі ў Лукашэнкі ўжо падрыхтаваныя. Нешта можа зьмяніцца толькі ў тым выпадку, калі выбары будуць без усялякіх датэрміновых галасаваньняў, без хаджэньняў са скрыняй па дамах, трэба цалкам зьмяніць членаў выбарчай камісіі. Членамі выбарчай камісіі павінны быць 50 % з аднаго боку і 50 % з другога. Інакш выбары ня будуць такімі, як належыць”.

(Спадар: ) “Вас турбуе інвалід 1-й групы. Я 16 гадоў праслужыў у Расейскай праваслаўнай царкве сьвятаром. Пасьля галасаваньня за Аляксандра Мілінкевіча я званіў вам і заявіў, што гатовы пайсьці на Кастрычніцкую плошчу і далучыцца да пратэсту супраць гвалту і пагрозаў, якія абрынуліся на тых, хто мае сваё меркаваньне. Я стрымаў сваё слова і прыйшоў на плошчу, але мяне не прапусьцілі туды. Да мяне падышоў міліцыянт, і брыкнуў мяне нагой па твары, і раскалоў верхнія зубы. Так што есьці мне цяпер стала вельмі цяжка – у дадатак да ўсіх маіх балячак.

Але мне ўсё ж такі хацелася б зьвярнуць увагу на становішча ўсіх інвалідаў у Беларусі. Да прыкладу, атрымліваю я мізэрную пэнсію – 107 тысяч рублёў. У мяне хворыя ногі, але лячыць іх дактары ня хочуць дый ня могуць, бо ў асноўным усе нашыя хваробы маюць гарманальную прычыну з-за дрэннай работы шчытападобнай залозы, якая выпрацоўвае гармоны, што кіруюць работаю сэрца, нырак, пячонкі і г.д. У нас у Беларусі няма ніводнага доктара-гарманоляга, ніводнага спэцыяльнага аддзяленьня...”

(Спадар: ) “Вядома, у нашай дзяржаве яшчэ шмат чаго дзікага, настолькі дзікага, што страшна глядзець. У “Камсамолцы” апублікавана нататка, як хлопчыку маці даслала канькі, і як тут зьдзекуюцца, бо трэба бабульцы, у якой малая пэнсія, 200 даляраў заплаціць, каб выкупіць гэтую пасылку. Проста сьлёзы наварочваюцца, да чаго адміністрацыя, кіраўніцтва краіны, няважна хто, але наколькі мы дзікія, страшна дзікія людзі. І камэнтар: вызваліць ад пошліны можа толькі прэзыдэнт. Во як! Вось пра што трэба расказваць!

Ці вось Аўтуховіча, прадпрымальніка, аўганца, пасадзілі на такі доўгі тэрмін – гэта ж барбарства! Большага барбарства я не магу прыдумаць. Вось пра гэта трэба расказваць і паказваць, якія мы дзікія”.

(Эвальд Іванавіч Гатоўскі, Менск: ) “Добры дзень, даражэнькія сябры Радыё Свабода! Вось прапаную слухачам Радыё Свабода запісаць матэматычную формулу дэмакратыі. 2 – 3 = К. Пад літарай К трэба разумець слова канстытуцыя. Гэтая мая прапанова датычыцца судовага працэсу, які праходзіць над былым рэктарам дзяржаўнага ўнівэрсытэту спадаром Казуліным. Яму добрага здароўя! А слухачы хай запомняць формулу дэмакратыі. Будзьце здаровыя!”

(Спадар: ) “Судзілішча над Аляксандрам Казуліным – гэта ганебная палітычная расправа з апанэнтам дэмакратыі, з разумным, мужным чалавекам, які з экрана тэлебачаньня сказаў праўду пра ўсе злачынствы і беззаконьні, якія адбываюцца ў нашай краіне”.

(Ларыса, пэнсіянэрка зь Менску: ) “Гісторыкам задаюць пытаньні, наколькі Менск быў разбураны падчас вайны 1941 году. Я карэнная мянчанка, у 1941-м годзе скончыла першую клясу, хачу падзяліцца сваімі дзіцячымі ўспамінамі.

Менск да вайны быў утульным горадам з вузкімі вулачкамі, у асноўным былі асабістыя дамы. Цэнтар – гэта вуліцы Савецкая, Ленінская, Карла Маркса. А далей ужо татарскія агароды, Няміга, Ніжні базар, Кальварыя. Нашая вуліца, дзе былі прыватныя дамы, цягнулася ўздоўж Сьвіслачы ў раёне опэрнага тэатру. Дык вось, у 41-м годзе цэнтар гораду, калі пачалася вайна, – гэта былі руіны. Мы, дзеці, называлі цэнтар пагарэлішчам і там хаваліся. Усе царквы і касьцёлы засталіся цэлыя, і нават вялося богаслужэньне. Царква заўсёды аб’ядноўвае людзей. Нашыя самалёты вельмі часта бамбілі Менск, бамбілі тыя месцы, дзе знаходзіліся немцы, – гэта раён опэрнага тэатру і штаб, які знаходзіўся ў канцы нашай вуліцы. Там пабудавалі да вайны шматпавярховы дом. Дык мы якраз былі ў гэтым цэнтры, куды кідалі бомбы. Аднойчы ў часе такога налёту – гэта ўжо амаль у канцы вайны – было вельмі страшна. У той час параніла майго дзядзьку: бомба разарвалася побач з нашым домам, а дом, куды кіравалі бомбы, так і цяпер стаіць”.

(Спадарыня, Магілёў: ) “Ніводны тэлеканал 25-га сакавіка, нават “Эўраньюз”, не паказаў ніводнага сюжэту, што дэманстрацыя на чале з Аляксандрам Казуліным паводзіла сябе агрэсіўна, што ў руках у дэманстрантаў былі недазволеныя прадметы ў выглядзе палак, жалезных прутоў і г.д. Людзі ішлі мірна, каб маральна падтрымаць арыштаваных сяброў, якія былі нязгодныя з вынікамі прэзыдэнцкіх выбараў 19-га сакавіка. Ня быў зьбіты ніводны міліцыянт, ніводныя дзьверы турэмнай камэры не былі адчыненыя – нічога не было зроблена проціпраўнага. Так што, судзьдзя Аляксандра Казуліна, у вас ілжывае абвінавачаньне. Тэрмінова спыніце ганебнае, стопрацэнтна лжывае судзілішча над Аляксандрам Казуліным! І як судзьдзя ня ганьбіце свайго імя, калі вы сапраўды сумленны чалавек”.

(Вольга, Баранавічы: ) “Ня судзьдзі, а прынцэсы на гарошыне! Майка з партрэтам Казуліна на адлегласьці паўкілямэтра здольная зрабіць на суд ціск. Зразумелая цяпер функцыя вусатых партрэтаў, якія сочаць за гаспадарамі малых ды вялікіх кабінэтаў”.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Ірына Слаўнікава Марына Золатава
XS
SM
MD
LG