Увечары 22-га сакавіка зьнік хлопец, Віталь (прозьвішча не называем, каб не хваляваліся бацькі). Ехаў з Магілёва, хацеў падтрымаць сяброў на Кастрычніцкай плошчы. Пры ім быў заплечнік. Тэлефанаваў яшчэ зь цягніку, а ўжо празь дзьве гадзіны ягоны мабільны не адзываўся...
У прэсавай службе гарадзкой управы міліцыі параілі пазваніць у бюро рэгістрацыі няшчасных выпадкаў. Тэлефануем.
(Спадарыня: ) “Так, у нас нікога няма… Зараз пагляджу, ці праходзіў ён у нас па хуткай дапамозе. Значыцца, сярод затрыманых ён у нас ня лічыцца. Зь вечара вы яго ня бачылі? Па хуткай дапамозе ён у нас таксама не праходзіў... Давайце мы вас зарэгіструем. Праверым па ўсіх бальніцах. У нас СІЗО, “эспээры” ёсьць (спецпрыёмнікі-размеркавальнікі), бальніцы, моргі. Ну, у нас калі затрымліваюць, кожную гадзіну тэлефануюць… ”
Удакладненьне: так было раней, калі міліцыянты сапраўды паведамлялі пра кожнага затрыманага. Але ў гэтыя дні ўсё па-іншаму...
У бюро рэгістрацыі няшчасных выпадкаў запэўнілі: калі зьявіцца інфармацыя пра Віталя, абавязкова патэлефануюць.
У гэты ж час каля спэцпрыёмніку на вуліцы Акрэсьціна Зьміцер Захарэвіч хацеў перадаць прадукты свайму бацьку. Наш карэспандэнт папрасіў яго даведацца пра лёс Віталя.
(Захарэвіч: ) “А прозьвішча можна яшчэ адно ўдакладніць, паступаў такі? Учора зьнік!” 270-91-42, вось кажуць, туды тэлефанаваць. Вось толькі што сказаў ён (супрацоўнік спэцпрыёмніка). У яго няма пакуль сьпісаў. Проста сюды людзей прывозяць, як майго бацьку: прывезьлі, потым вязуць на суд. Калі суд адбыўся, тады ўжо іх заносяць у сьпісы. А так ніякіх дадзеных, нічога. Чалавек зьніклы бязь вестак!”
У дзяжурнай частцы спэцпрыёмніка на Акрэсьціна паведамілі тое, што чуюць родныя дзесяткаў тых хлопцаў і дзяўчат, якія бясьсьледна зьніклі ў раёне Кастрычніцкай плошчы:
(Дзяжурны: ) “Калі яго затрымалі? А, учора ўвечары! Яшчэ не паступіў, павезьлі ў суд яго. На Кастрычніцкай плошчы? Ну дык што, тэлефануйце заўтра з раніцы, мы ўжо дакладна будзем ведаць...”
У прэсавай службе гарадзкой управы міліцыі параілі пазваніць у бюро рэгістрацыі няшчасных выпадкаў. Тэлефануем.
(Спадарыня: ) “Так, у нас нікога няма… Зараз пагляджу, ці праходзіў ён у нас па хуткай дапамозе. Значыцца, сярод затрыманых ён у нас ня лічыцца. Зь вечара вы яго ня бачылі? Па хуткай дапамозе ён у нас таксама не праходзіў... Давайце мы вас зарэгіструем. Праверым па ўсіх бальніцах. У нас СІЗО, “эспээры” ёсьць (спецпрыёмнікі-размеркавальнікі), бальніцы, моргі. Ну, у нас калі затрымліваюць, кожную гадзіну тэлефануюць… ”
Удакладненьне: так было раней, калі міліцыянты сапраўды паведамлялі пра кожнага затрыманага. Але ў гэтыя дні ўсё па-іншаму...
У бюро рэгістрацыі няшчасных выпадкаў запэўнілі: калі зьявіцца інфармацыя пра Віталя, абавязкова патэлефануюць.
У гэты ж час каля спэцпрыёмніку на вуліцы Акрэсьціна Зьміцер Захарэвіч хацеў перадаць прадукты свайму бацьку. Наш карэспандэнт папрасіў яго даведацца пра лёс Віталя.
(Захарэвіч: ) “А прозьвішча можна яшчэ адно ўдакладніць, паступаў такі? Учора зьнік!” 270-91-42, вось кажуць, туды тэлефанаваць. Вось толькі што сказаў ён (супрацоўнік спэцпрыёмніка). У яго няма пакуль сьпісаў. Проста сюды людзей прывозяць, як майго бацьку: прывезьлі, потым вязуць на суд. Калі суд адбыўся, тады ўжо іх заносяць у сьпісы. А так ніякіх дадзеных, нічога. Чалавек зьніклы бязь вестак!”
У дзяжурнай частцы спэцпрыёмніка на Акрэсьціна паведамілі тое, што чуюць родныя дзесяткаў тых хлопцаў і дзяўчат, якія бясьсьледна зьніклі ў раёне Кастрычніцкай плошчы:
(Дзяжурны: ) “Калі яго затрымалі? А, учора ўвечары! Яшчэ не паступіў, павезьлі ў суд яго. На Кастрычніцкай плошчы? Ну дык што, тэлефануйце заўтра з раніцы, мы ўжо дакладна будзем ведаць...”