(Карэспандэнтка: ) “Уладзімер Арлоў выступіў з прапановай перайменаваць гэтую плошчу з Кастрычніцкай на плошчу Кастуся Каліноўскага. Як вы да гэтага ставіцеся?”
(Спадар: ) “Я падтрымліваю”.
(Хлопец: ) “Я таксама станоўча стаўлюся, таму што Кастусь Каліноўскі быў выдатным дзеячом. Кастрычніцкую рэвалюцыю я ўвогуле не падтрымліваю”.
(Дзяўчына: ) “Я таксама лічу гэта станоўчым, таму што гэта наша мінулае, тое, што зрабіў Кастусь Каліноўскі – гэта вялікая падзея для нашага народу”.
(Карэспандэнтка: ) “Паўстаньне было падаўлена. Але вельмі шмат народу выходзіла. Ці верыце Вы, што і тут шмат можа выйсьці на плошчу?”
(Дзяўчына: ) “Веру”.
(Спадар: ) “Плошчы Каліноўскага на дадзены момант у Беларусі няма. А гэта вельмі важная асоба для Беларусі”.
(Спадар: ) “Я – за тое, каб усё памянялі ў Беларусі, ня толькі плошчу”.
(Дзядок: ) “Канечне, мы за. Гэта ж наш нацыянальны герой 19-га стагодзьдзя”.
(Бабуля: ) “І я таксама згодная, гэта ж наш герой”.
(Мужчына: ) “Трэба, трэба Каліноўскага. Мы ж беларусы!”
(Карэспандэнтка: ) “А Вы ведаеце гісторыю гэтай плошчы?”
(Мужчына: ) “Канечне. Я памятаю, калі Сталін тут стаяў. Правільна, так? Сталіна была плошча”.
(Спадар: ) “Няхай будзе Каліноўскага, гэта лепш, чым Кастрычніцкая”.
(Дзядок: ) “Каліноўскі – барацьбіт за свабоду, і гэта трэба ведаць”.
(Спадарыня: ) “Мне вельмі падабаецца, як цяпер яна называецца – плошча Незалежнасьці”.
(Карэспандэнтка: ) “Дык гэта ж ня плошча Незалежнасьці, а Кастрычніцкая”.
(Спадарыня: ) “Усё мы ведаем. Навошта нам нейкі Кастусь?”
(Бабуля: ) “Як яна называлася, няхай так і называецца. Якая розьніца?”
(Спадарыня: ) “Гэта плошча Энгельса”.
(Бабуля: ) “Наша няхай нам і застаецца. Мы ня хочам нічога пераймяноўваць. Я яго ня ведаю, Каліноўскага”.
(Спадарыня: ) “Кастуся Каліноўскага мы добра ведаем”.
(Спадар: ) “Падтрымліваем. Падтрымліваем на 100%. Кастусь Каліноўскі – гэта наш герой. А мы – беларусы!”
(Спадар: ) “Я падтрымліваю”.
(Хлопец: ) “Я таксама станоўча стаўлюся, таму што Кастусь Каліноўскі быў выдатным дзеячом. Кастрычніцкую рэвалюцыю я ўвогуле не падтрымліваю”.
(Дзяўчына: ) “Я таксама лічу гэта станоўчым, таму што гэта наша мінулае, тое, што зрабіў Кастусь Каліноўскі – гэта вялікая падзея для нашага народу”.
(Карэспандэнтка: ) “Паўстаньне было падаўлена. Але вельмі шмат народу выходзіла. Ці верыце Вы, што і тут шмат можа выйсьці на плошчу?”
(Дзяўчына: ) “Веру”.
(Спадар: ) “Плошчы Каліноўскага на дадзены момант у Беларусі няма. А гэта вельмі важная асоба для Беларусі”.
(Спадар: ) “Я – за тое, каб усё памянялі ў Беларусі, ня толькі плошчу”.
(Дзядок: ) “Канечне, мы за. Гэта ж наш нацыянальны герой 19-га стагодзьдзя”.
(Бабуля: ) “І я таксама згодная, гэта ж наш герой”.
(Мужчына: ) “Трэба, трэба Каліноўскага. Мы ж беларусы!”
(Карэспандэнтка: ) “А Вы ведаеце гісторыю гэтай плошчы?”
(Мужчына: ) “Канечне. Я памятаю, калі Сталін тут стаяў. Правільна, так? Сталіна была плошча”.
(Спадар: ) “Няхай будзе Каліноўскага, гэта лепш, чым Кастрычніцкая”.
(Дзядок: ) “Каліноўскі – барацьбіт за свабоду, і гэта трэба ведаць”.
(Спадарыня: ) “Мне вельмі падабаецца, як цяпер яна называецца – плошча Незалежнасьці”.
(Карэспандэнтка: ) “Дык гэта ж ня плошча Незалежнасьці, а Кастрычніцкая”.
(Спадарыня: ) “Усё мы ведаем. Навошта нам нейкі Кастусь?”
(Бабуля: ) “Як яна называлася, няхай так і называецца. Якая розьніца?”
(Спадарыня: ) “Гэта плошча Энгельса”.
(Бабуля: ) “Наша няхай нам і застаецца. Мы ня хочам нічога пераймяноўваць. Я яго ня ведаю, Каліноўскага”.
(Спадарыня: ) “Кастуся Каліноўскага мы добра ведаем”.
(Спадар: ) “Падтрымліваем. Падтрымліваем на 100%. Кастусь Каліноўскі – гэта наш герой. А мы – беларусы!”