Расейская кінакампанія “Югра” з Ханты-Мансійска здымае ў Горадні сэрыял пра пошукі каштоўнасьцяў Напалеона. Мы знаходзімся на здымачнай пляцоўцы. Гэта падворак паміж вуліцамі Сацыялістычнай і Тэлеграфнай. Тут старыя камяніцы, напэўна яны прыцягнулі ўвагу здымачнай групы. На невялікім доме замянілі шыльду, цяпер на ім напісана па-расейску “Віно. Гарэлка”. Пакуль што адбываецца абед, з салдацкіх тэрмасаў жанчына накладае грэчную кашу. Перад самымі здымкамі пасьпелі паставіць толькі рэйкі для кінакамэры.
Мы размаўляем з рэжысэрам фільму “Марго. Вогненны крыж” Аляксандрам Глобіным. У Беларусі існуе шмат паданьняў пра тое, што золата Напалеона схавана недзе тут. Ці зьвязаныя геаграфічна зь Беларусьсю падзеі, што адбываюцца ў вашым фільме?
Глобін: “Мы не ўказваем канкрэтны адрас, у нас выдуманы горад Барыслаў, горад расейскі. Але гэта мяжы Расеі і Беларусі, дзе мог праходзіць Напалеон, дзе ён мог утапіць свой абоз. Для нас галоўнае ў нашым фільме тое, што ў гэтым абозе былі вывезеныя з Масквы Напалеонам скрыжалі д’ябла. Паводле жанру наш фільм — містычны дэтэктыў, і ўсё дзеяньне адбываецца вакол змаганьня за скрыжалі д’ябла”.
Карэспандэнт: “Апошнім часам Горадня прыцягвае ўвагу кінематаграфістаў, у тым ліку з Расеі. Чым прывабіў вас гэты горад, чым спадабаўся?”
Глобін: “Самае галоўнае: горад захаваў сваю гісторыю, у яго вельмі прыгожая цэнтральная гістарычная частка, касьцёлы, тут ёсьць рознастылёвасьць у гэтым горадзе. А паколькі ў нас дэтэктыў містычны, у горадзе якраз ёсьць некаторая казачнасьць, і яна нас прываблівае, мы спрабуем яе выяўляць у карцінцы”.
Карэспандэнт: “Цікава, а ці ўдзельнічаюць жыхары гораду ў масоўках?”
Глобін: “Рэч у тым, што масоўку мы выкарыстоўваем, але вельмі мала, таму што мы здымаем горад пуставаты, ён загадкавы, і мы ня хочам рабіць мітусьлівым такі вялікі горад, у ім ёсьць нейкая пустэча, нейкія цені, штось незразумелае, такі стыль фільму”.
Карэспандэнт: “Як бачым, гарадзенцы ўдзельнічаюць у гэтым фільме вельмі мала. Праўда, Аляксандар Глобін зазначыў, што ў фільме палова актораў —беларускія, і здымкі будуць працягвацца, патлумачыў рэжысэр”.
На здымках: абед на здымачнай пляцоўцы; усе ў руху — пачаліся здымкі.
Мы размаўляем з рэжысэрам фільму “Марго. Вогненны крыж” Аляксандрам Глобіным. У Беларусі існуе шмат паданьняў пра тое, што золата Напалеона схавана недзе тут. Ці зьвязаныя геаграфічна зь Беларусьсю падзеі, што адбываюцца ў вашым фільме?
Глобін: “Мы не ўказваем канкрэтны адрас, у нас выдуманы горад Барыслаў, горад расейскі. Але гэта мяжы Расеі і Беларусі, дзе мог праходзіць Напалеон, дзе ён мог утапіць свой абоз. Для нас галоўнае ў нашым фільме тое, што ў гэтым абозе былі вывезеныя з Масквы Напалеонам скрыжалі д’ябла. Паводле жанру наш фільм — містычны дэтэктыў, і ўсё дзеяньне адбываецца вакол змаганьня за скрыжалі д’ябла”.
Карэспандэнт: “Апошнім часам Горадня прыцягвае ўвагу кінематаграфістаў, у тым ліку з Расеі. Чым прывабіў вас гэты горад, чым спадабаўся?”
Глобін: “Самае галоўнае: горад захаваў сваю гісторыю, у яго вельмі прыгожая цэнтральная гістарычная частка, касьцёлы, тут ёсьць рознастылёвасьць у гэтым горадзе. А паколькі ў нас дэтэктыў містычны, у горадзе якраз ёсьць некаторая казачнасьць, і яна нас прываблівае, мы спрабуем яе выяўляць у карцінцы”.
Карэспандэнт: “Цікава, а ці ўдзельнічаюць жыхары гораду ў масоўках?”
Глобін: “Рэч у тым, што масоўку мы выкарыстоўваем, але вельмі мала, таму што мы здымаем горад пуставаты, ён загадкавы, і мы ня хочам рабіць мітусьлівым такі вялікі горад, у ім ёсьць нейкая пустэча, нейкія цені, штось незразумелае, такі стыль фільму”.
Карэспандэнт: “Як бачым, гарадзенцы ўдзельнічаюць у гэтым фільме вельмі мала. Праўда, Аляксандар Глобін зазначыў, што ў фільме палова актораў —беларускія, і здымкі будуць працягвацца, патлумачыў рэжысэр”.
На здымках: абед на здымачнай пляцоўцы; усе ў руху — пачаліся здымкі.