Спадарыня: “На малочныя прадукты, на хлеб. Зразумела, на транспарт”.
Спадарыня: “Я лічу, што гэта больш за ўсё адаб’ецца на малазабясьпечаных слаях насельніцтва, пэнсіянэрах, да прыкладу. Багатых, забясьпечаных гэта не закране”.
Дзядок: “Крыху адаб’ецца, цэны растуць”.
Карэспандэнтка: “А што канкрэтна заўважыце, што падаражэе?”
Спадарыня: “Даслоўна ўсё: хлеб, гародніна, малако”.
Спадарыня: “Ды ўсё падаражэла раней, яшчэ два тыдні таму. Малако, садавіна, гародніна. А цяпер пачнецца ацяпленьне, камунальныя паслугі, праезд!”
Бабуля: “Што дабавяць нам пэнсію на 20 тысяч, то забралі ўжо ў тры разы болей. А цэны падвысілі даўно. Ніхто цяпер пра народ ня думае”.
Спадарыня: “Канечне, адаб’ецца! Паглядзіце, якія кошты на Камароўскім рынку! На 2 тысячы цэны падняліся на кожны прадукт”.
Спадар: “Дзевяць месяцаў нам не павышалі пэнсіі, а цэны ўсё адно істотна вырасьлі. Да прыкладу, алей раней я брала за тры тысячы, а гэтым разам ужо больш за чатыры”.
Спадар: “Безумоўна, кожнае падвышэньне неяк адбіваецца на кішэні. Але, напэўна, дзяржава неяк рэгулюе кошты. Відаць, так трэба — газ даражэе. Дзе ж дзяржаве браць грошы? Значыць, гэта неабходна”.
Спадарыня: “Такога “падарунку” мы не чакалі ад Лукашэнкі. Пэнсію падвысяць на 8%, а мы ўжо яе праелі не на 8%, а на 208!”
Карэспандэнтка: “А на што заўважны рост цэн, на якія прадукты?”
Спадарыня: “На самыя неабходныя: хлеб, малако. На каўбасу — толькі глядзім”.
Дзядок: “Я ўдзельнік вайны, для мяне нічога не мяняецца”.
Карэспандэнтка: “Але цэны растуць для ўсіх...”
Дзядок: “Ну што ж зробіш... Дажывем як-небудзь. Ужо мала засталося. Мне 81 год”.
Бабуля: “Я нічога пакуль не адчуваю, бо ў мяне дзеці, дзякуй Богу, ёсьць. Каб ня дзеці, дык ногі б працягнула”.
Спадарыня: “Рыба вельмі дарагая, цэны на алей нашмат вырасьлі”.
Дзяўчына: “Падаражэлі хлеб, малако, тварог. Праезд вельмі дарагі. А заробкі мізэрныя”.
Спадарыня: “І мяса, і садавіна, і гародніна, усё дорага! І наагул, менш сьвятаў ладзіць трэба, а сачыць за бюджэтам краіны. А тое вось зноў сьвята — Менску 940 гадоў. То “Славянскі базар”, то сьвята незалежнасьці, дзе на ўсё грошай набярэсься? Канечне, будуць з нас браць”.
Спадарыня: “Я лічу, што гэта больш за ўсё адаб’ецца на малазабясьпечаных слаях насельніцтва, пэнсіянэрах, да прыкладу. Багатых, забясьпечаных гэта не закране”.
Дзядок: “Крыху адаб’ецца, цэны растуць”.
Карэспандэнтка: “А што канкрэтна заўважыце, што падаражэе?”
Спадарыня: “Даслоўна ўсё: хлеб, гародніна, малако”.
Спадарыня: “Ды ўсё падаражэла раней, яшчэ два тыдні таму. Малако, садавіна, гародніна. А цяпер пачнецца ацяпленьне, камунальныя паслугі, праезд!”
Бабуля: “Што дабавяць нам пэнсію на 20 тысяч, то забралі ўжо ў тры разы болей. А цэны падвысілі даўно. Ніхто цяпер пра народ ня думае”.
Спадарыня: “Канечне, адаб’ецца! Паглядзіце, якія кошты на Камароўскім рынку! На 2 тысячы цэны падняліся на кожны прадукт”.
Спадар: “Дзевяць месяцаў нам не павышалі пэнсіі, а цэны ўсё адно істотна вырасьлі. Да прыкладу, алей раней я брала за тры тысячы, а гэтым разам ужо больш за чатыры”.
Спадар: “Безумоўна, кожнае падвышэньне неяк адбіваецца на кішэні. Але, напэўна, дзяржава неяк рэгулюе кошты. Відаць, так трэба — газ даражэе. Дзе ж дзяржаве браць грошы? Значыць, гэта неабходна”.
Спадарыня: “Такога “падарунку” мы не чакалі ад Лукашэнкі. Пэнсію падвысяць на 8%, а мы ўжо яе праелі не на 8%, а на 208!”
Карэспандэнтка: “А на што заўважны рост цэн, на якія прадукты?”
Спадарыня: “На самыя неабходныя: хлеб, малако. На каўбасу — толькі глядзім”.
Дзядок: “Я ўдзельнік вайны, для мяне нічога не мяняецца”.
Карэспандэнтка: “Але цэны растуць для ўсіх...”
Дзядок: “Ну што ж зробіш... Дажывем як-небудзь. Ужо мала засталося. Мне 81 год”.
Бабуля: “Я нічога пакуль не адчуваю, бо ў мяне дзеці, дзякуй Богу, ёсьць. Каб ня дзеці, дык ногі б працягнула”.
Спадарыня: “Рыба вельмі дарагая, цэны на алей нашмат вырасьлі”.
Дзяўчына: “Падаражэлі хлеб, малако, тварог. Праезд вельмі дарагі. А заробкі мізэрныя”.
Спадарыня: “І мяса, і садавіна, і гародніна, усё дорага! І наагул, менш сьвятаў ладзіць трэба, а сачыць за бюджэтам краіны. А тое вось зноў сьвята — Менску 940 гадоў. То “Славянскі базар”, то сьвята незалежнасьці, дзе на ўсё грошай набярэсься? Канечне, будуць з нас браць”.