Як расказаў ужо былы галоўны рэдактар “замарожанай” «Жизни» Кірыла Пазьняк, цяпер калектыў распускаецца, офіс здаецца, але ўласна камэрцыйнае прадпрыемства будзе працягваць спробы зарэгістравацца ў Беларусі:
“...Таму што трэба пачуць больш-менш уцямны адказ ад Міністэрства інфармацыі – ці станоўчы, ці адмоўны. Бо няма адназначнага адказу: маўляў, мы вам не дамо ліцэнзіі. І адпаведна, няма нейкіх тлумачэньняў – чаму няма такога дазволу. Зрэшты, і прэтэнзій ніякіх таксама не агучана.
Увогуле на 32 старонках «Жизни» меркавалася разьмяшчаць палову мясцовых матэрыялаў. У пэрспэктыве хацелі рабіць і па-беларуску выпускі. Бо, у прыватнасьці, ва Ўкраіне ёсьць як расейскамоўны выпуск, так і ўкраінскі. Натуральна, моўная сытуацыя ў нас іншая трохі, але пляны такія былі”.
Кірыла Пазьняк запэўнівае, у Беларусі яны меліся выпускаць выключна забаўляльны праект. Уся ж палітыка канцэнтравалася ў іншым выданьні, якое выходзіла паралельна з "Жизнью" – у газэце "Твой день".
“...Таму што трэба пачуць больш-менш уцямны адказ ад Міністэрства інфармацыі – ці станоўчы, ці адмоўны. Бо няма адназначнага адказу: маўляў, мы вам не дамо ліцэнзіі. І адпаведна, няма нейкіх тлумачэньняў – чаму няма такога дазволу. Зрэшты, і прэтэнзій ніякіх таксама не агучана.
Увогуле на 32 старонках «Жизни» меркавалася разьмяшчаць палову мясцовых матэрыялаў. У пэрспэктыве хацелі рабіць і па-беларуску выпускі. Бо, у прыватнасьці, ва Ўкраіне ёсьць як расейскамоўны выпуск, так і ўкраінскі. Натуральна, моўная сытуацыя ў нас іншая трохі, але пляны такія былі”.
Кірыла Пазьняк запэўнівае, у Беларусі яны меліся выпускаць выключна забаўляльны праект. Уся ж палітыка канцэнтравалася ў іншым выданьні, якое выходзіла паралельна з "Жизнью" – у газэце "Твой день".
Газэта «Жизнь» выдаецца ў Расеі ад 2001 года і лічыцца таблёідам №1 на расейскім мэдыя-рынку. Наклад штотыднёвіка 2 200 000 асобнікаў, а ягоныя рэгіянальныя выпускі выходзяць у расейскіх рэгіёнах, ва Ўкраіне, у Казахстане і Турэччыне.