Спадар: “Зразумела, свабоду. Газэты без ураду. Гэта натуральны стан любога чалавека”.
Дзяўчына: “ Мне цяжка адказваць на такое пытаньне. Мяне гэта не хвалюе”.
Спадар: “Свабодную прэсу. Дзяржаўная часта хлусіць”.
Спадар: “Усё патрэбна — і ўрад, і газэты. Інфармацыю мы бярэм з газэтаў. І яны павінны быць і ўрадавыя, і няўрадавыя”.
Спадар: “Я б выбраў газэты і радыё, бо бяру адтуль інфармацыю”.
Спадарыня: “Людзі павінны мець выбар сярод той інфармацыі, якую ім прапануюць. Яны павінны самі вырашаць, што важна й наколькі. А без свабоды друку гэта наўрад ці магчыма”.
Спадар: “Толькі з розных бакоў разгледжанае пытаньне можа прывесьці да правільнага рашэньня”.
Спадар: “Кожны чалавек павінен мець магчымасьць выказваць сваю думку. І калі яго не перасьледуюць — гэта й ёсьць свабода. Яна патрэбная, каб данесьці праўду”.
Спадар: “Я б выбраў свабодную прэсу. Бо ўрад ня вельмі сумленны”.
Дзяўчына: “Па-першае, я не прэзыдэнт, па-другое, трэба выбіраць нейкую залатую сярэдзіну. Таму так катэгарычна, як ён, я сьцьвярджаць не магу”.
Спадарыня: “Газэты без ураду. У газэтах я магу нешта прачытаць, а ва ўрадзе толькі хлусяць”.
Дзяўчына: “ Мне цяжка адказваць на такое пытаньне. Мяне гэта не хвалюе”.
Спадар: “Свабодную прэсу. Дзяржаўная часта хлусіць”.
Спадар: “Усё патрэбна — і ўрад, і газэты. Інфармацыю мы бярэм з газэтаў. І яны павінны быць і ўрадавыя, і няўрадавыя”.
Спадар: “Я б выбраў газэты і радыё, бо бяру адтуль інфармацыю”.
Спадарыня: “Людзі павінны мець выбар сярод той інфармацыі, якую ім прапануюць. Яны павінны самі вырашаць, што важна й наколькі. А без свабоды друку гэта наўрад ці магчыма”.
Спадар: “Толькі з розных бакоў разгледжанае пытаньне можа прывесьці да правільнага рашэньня”.
Спадар: “Кожны чалавек павінен мець магчымасьць выказваць сваю думку. І калі яго не перасьледуюць — гэта й ёсьць свабода. Яна патрэбная, каб данесьці праўду”.
Спадар: “Я б выбраў свабодную прэсу. Бо ўрад ня вельмі сумленны”.
Дзяўчына: “Па-першае, я не прэзыдэнт, па-другое, трэба выбіраць нейкую залатую сярэдзіну. Таму так катэгарычна, як ён, я сьцьвярджаць не магу”.
Спадарыня: “Газэты без ураду. У газэтах я магу нешта прачытаць, а ва ўрадзе толькі хлусяць”.